و اما پایان رادیو گفتگو...

فرزاد صبوری

کد خبر: ۹۹۹۵۳

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۵:۰۹

سه سال هم طول نکشید که تحمل مدیران صداوسیما به سرآمد و ناگهان در اقدامی سوال برانگیز رادیو گفت و گو وارد دوره جدیدی شد.

این رادیو که از اواخر اردیبهشت 85 آغاز به کار کرد در تمام عرصه‌ها وارد عمل شد و برای آن که در عمل ثابت کند که مدیران ارشد سازمان صدا و سیما به تضارب و تکثر آرا معتقدند، برنامه‌های چالشی متعددی پخش شد که بسیاری نیز « زنده» به سمع شنوندگان رسید.

در عرصه سیاسی ، بسیاری از کسانی که به برخی مسایل نقد داشتند ، در گفت و گو با کسانی که موافق آن شرایط بودند، در کمال آزادی نظراتشان را ابراز کردند.*

در عرصه اجتماعی بسیاری از کسانی که مسوولیت داشتند در مقام پاسخ گویی به نقدهای کارشناسان برآمدند و ضمن اینکه بسیاری از نکات مبهم را روشن و صریح توضیح دادند در بسیاری مواقع نیز از ارایه راهکارهای کارشناسان مخالف استقبال کردند.

از جمله زنان که در برنامه‌ای شنیدنی مخالفان و موافقان، صریح و بی محابا نظرات یکدیگر را نقد و تحلیل کردند و ...

در عرصه فرهنگ و هنر که اغلب زمینه های هنری را در بر می گرفت بسیاری از کسانی که هیچ تریبونی در اختیارشان گذاشته نمی شد به این رادیو دعوت شدند و ناگفته ها و نکات تاریک متعددی را براساس تجارب سالیان شان اظهار کردند و ....

این رادیو با تمهیدات مدیرانش به سایر رسانه‌ها نیز راه یافت.

مسوولان این رادیو بسیاری از موضوعات جالب توجهی که روشنگر بود به متن تبدیل کرده و در اختیار رسانه‌ها قرار می‌دادند.

از جمله مناظره‌های سیاسی افرادی از جناح‌های مختلف کشور که با استقبال روزنامه‌ها نیز مواجه شد.

برنامه سازان حرفه‌ای به این شبکه خوشبین شده، برخی پس از سال‌ها دوری از رسانه ملی به خانه شان بازگشتند و با ساخت برنامه‌هایی جدید و جالب توجه، در برنامه‌سازی و اساسا پخش برنامه‌های رادیویی جذاب، تاثیربسیاری در برنامه سازان جوان داشتند .

ضرغامی خرسند از آشتی بسیاری از نخبگان با رسانه ملی، این رادیو را بهترین مصداق آزاد اندیشی دینی عنوان کرد و به این تلاش خجسته و مدیران صدا افتخار کرد.

در این شرایط رادیو گفت و گو بسیاری از مخالفان قسم خورده نظام را مبهوت کرده و قاطعانه واداشت که به تضارب آرا در جمهوری اسلامی ایران باور داشته، حتی از طریق پایگاه اینترنتی این شبکه، برنامه‌هایی که به بهترین شکل مبین آزاد اندیشی دینی در ایران است، بشنوند.

نخبگان متعددی در تمام عرصه‌ها بار دیگر از طریق موج اف ام توانستند یافته و داشته‌های جدیدشان را به ایران و جهان عرضه کنند و ...

این رادیو حتی در سالگرد تاسیس خود، به کسانی که همکاری مستمری با این شبکه داشتند ( از جناح‌های مختلف)، تقدیر هم کرد تا حرمت ویژه‌ای که برای عموم نخبگان قایل است شاخص تر نشان دهد و ...

ورزش را فراموش کردم، به عنوان مثال دادکان در اوج ناراحتی و درحالی که هیچ تریبونی در اختیارش گذاشته نمی‌شد، با ایستادگی مدیران این شبکه توانست ناگفته‌های تیم ملی در آلمان را به مردم بگوید و ... تا اینکه در شهریور 87، پس از گذشت چند ماه از سومین سالروز تاسیس این تاکید مدیر آن شبکه که در آن مراسم گفت: « رادیو گفت و گو از اهداف خود کوتاه نمی‌آید»

ناگهان نه تنها وی، بلکه سایر مدیران آن شبکه نیز به نوعی، محترمانه از کار برکنار شدند.

در همان زمان برخی رسانه‌ها ، علت این اقدام معاون صدا در آن زمان ( خجسته) را فشارهای وارد شده از سوی دولت نهم برشمردند و خبر از تغییرات ماهوی برنامه‌ها دادند.

همچنین بنا به دستورات شفاهی، قرار بر آن شد که برنامه سازان این شبکه فقط از کارشناسان مورد تایید دعوت کنند، نه کسانی که بی هیچ محدودیتی، نظراتشان را بیان می کردند و به این ترتیب فیتیله پایین کشیده شد.

شرایط به نحوی پیش رفت که شخص معاون صدا به عنوان مدیر، این شبکه را سرپرستی کرد و ... تا این که شخص خجسته هم از رادیو رفت و صوفی به جای وی آمد.

در این شرایط، اگرچه رادیو گفت و گو هنوز شنونده داشت اما نه آنچنان که در پشت چراغ قرمز، حتما صدای این رادیو را از چند ماشین اطراف بشنویم.

و اما امروز تقریبا مدت‌هاست که نمی‌شنویم.

نه، ما با رادیو قهر نیستیم، رادیو می‌شنویم، اما شبکه‌هایی که حجم گفت و گوهایش خسته مان نکند و تازگی داشته باشد.

اکنون مدت‌هاست که نه از آن آزاد اندیشی و تضارب آرا خبری هست و نه از بسیاری مباحث جدید و چالشی.

البته مدیران فعلی به طور حتم اصرار دارند که چنین نیست و همچنان مباحث چالشی در این شبکه ادامه دارد اما هنوز هیچ کدام آماری از مقایسه شنوندگان رادیو گفت و گو در سه سال اول (85 تا 87 ) و اکنون (سال 89) ارایه نداده‌اند تا ادعایشان به طور واقعی و مستند محرز شود.

اکنون مدت‌هاست شنیده نشده که ضرغامی دیگر از آزاد اندیشی دینی در رادیو بگوید؛ او که وقتی نگرانی‌های دولت از نقد و بررسی عملکرد آن بالا گرفت، حتی از حسن خجسته، مدیر سالیان سال  رادیو (به اذعان رادیویی‌ها، پدر رادیو،) نگذشت و ... همه اینها درحالی است که دولتیان همچنان از نداشتن رسانه شکوه می‌کنند و ...

* اسامی این افراد در سایت رادیو گفت وگو موجود است.