با يك ميليون تومان نمي‌توان بچه‌هاي خوب تربيت كرد

کد خبر: ۹۹۸۶۷

تاریخ: ۰۱ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۲:۲۲

‌احساس مي‌كنم در مورد صحبت‌هاي رئيس‌جمهور در مورد افزايش جمعيت در كشور و اعتراض به قانون ‌تنظيم خانواده، كار كارشناسي جدي انجام نشده است. در حال حاضر درصد بيكاري در بين جوانان ما ‌بالاست.

به گزارش «آفتاب یزد» به نقل از «خبر آنلاین»، در بعضي از استان‌ها هنوز شاهد سوء تغذيه كودكان در سطح گسترده ‌هستيم. نرخ بيكاري جوانان ما بالاي 30 درصد است. سن ازدواج به دليل عدم اشتغال بالا رفته و در حال ‌حاضر بين 30 تا 35 سال است. اگر ما بياييم كار مناسب و مسكن براي جوانان ايجاد كنيم و در سن قانوني ‌و شرعي بين 18 تا 20 ازدواج كنند، بدون اين كه نيازي به سخنراني و امتياز مالي باشد، خواسته رئيس ‌جمهور اجرا مي‌شود.‌

همانطور كه مخالفان كنترل جمعيت مي گويند، امكانات بالقوه كشور بيش از 150 ميليون را هم مي‌تواند ‌جوابگو باشد ولي آيا واقعاً اين امكانات بالقوه، به بالفعل تبديل شده است. با يك ميليون تومان نمي‌توان از يك طرف در خيلي ازاستان ‌هاي كشور، مانند استان‌هايي كه در مناطق مرزي هستند و استان‌هايي كه سطح سواد پائين تري دارند، ‌دچار مشكل هستيم، از طرف ديگر اگر بخواهيم به خانواده‌ها اعلام كنيم كه 1 ميليون تومان به هركسي كه ‌يك بچه بياورد مي‌دهيم، شايد اقشار پایين جامعه اطلاع نداشته باشند كه اين 1 ميليون به حساب بچه ‌واريز مي‌شود و والدين حق استفاده از آن را ندارند؛ در نتيجه باعث مي‌شود كه افرادي كه نه توان تربيت ‌بچه را دارند و نه مي‌توانند شكم خودشان را سير كنند، وسوسه شوند كه نسل خود را زياد كنند و در نتيجه ‌مشكلات اقتصادي به ويژه در مناطق محروم و غير برخوردار بيشتر شود.

فراموش نكنيم كه با 1 ميليون ‌تومان نمي‌توان بچه‌هاي خوب تربيت كرد.‌ انتظار ما از دولت اين است كه به جاي تصميم‌هاي فوري دستور فرمايند، فعاليت كارشناسي انجام شود و ‌پيشنهادهاي خود را به صورت لايحه‌اي به مجلس ارائه كند.

در مجلس هم كار كارشناسي مي‌شود و هرچه ‌كه نمايندگان راي بدهند همان مي‌شود. اين روش باعث جلوگيري از اجراي طرح‌هاي خام و غيركارشناسي ‌مي شود.‌ رئيس جمهور براي پيگيري اعتراض خود به قانون تنظيم خانواده بايد لايحه بدهد نه اين كه سخنراني كند. ‌

وزير بهداشت و درمان مسئول اصلي چنين مسأله‌اي است. قطعاً او بايد در كميسيون بهداشت و درمان ‌حضور پيدا كند تا لااقل كميسيون بهداشت و درمان را با نظرات كارشناسي كه دولت در زمينه سياست‌هاي ‌جمعيتي انجام مي‌دهد و آقاي رئيس جمهور آن را مطرح مي‌كند، آشنا كند. شايد آقاي رئيس جمهور ‌اطلاعاتي دارد كه ما از آن بي خبرهستيم.‌اگر دولت مي‌خواهد براي تشويق زاد و ولد، لايحه به مجلس ارائه كند، بايد قبل از آن، فعاليت كارشناسي ‌انجام شود. اگر كارشناسي لازم صورت نگيرد، ممكن است با تصويب عجولانه يك قانون، در چند سال آينده ‌مشكل بزرگي براي مملكت ايجاد شود.‌