لباس فضایی جدید ناسا را یک ایرانی ساخت

"نیکی اشعری" مهندس ایرانی الاصل دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو یک لباس فضایی جدید برای ناسا طراحی کرده است که قادر است فضانوردان را در شرایط ریزگرانش سالم نگه دارد و در واقع این لباس فشار منفی می تواند به کاهش اثرات مخرب قرار گرفتن در شرایط بی وزنی کمک کند.

کد خبر: ۹۹۶۷۸۲

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۶:۳۰

به گزارش تابناک و به نقل از آی ای، ما از تحقیقات گذشته می دانیم که قرار گرفتن در معرض شرایط ریزگرانش (گرانش یا جاذبه نزدیک به صفر) می تواند به آتروفی یا تضعیف عضلانی و افزایش فشار داخل جمجمه به دلیل مایعات خونی در گردش در مغز منجر شود.

اکنون گروهی از محققان دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو به سرپرستی محقق ایرانی این دانشگاه با بودجه ناسا یک لباس فضایی فشار منفی طراحی کرده اند که به فضانوردان در این امر کمک می کند.

این "لباس گرانشی سیار" فشارهای منفی به پاهای فرد پوشنده وارد می کند و خون در آنجا به جریان می اندازد. اما ممکن است چرایی این مسئله برای شما سوال باشد و تعجب کنید. در پاسخ باید گفت که روی سیاره زمین، وقتی که ما ایستاده ایم، نیروی جاذبه بر ما اعمال می شود و سیستم گردش خون ما خون بیشتری را به سمت پاها می کشد و سیستم عروقی ما چون انتظار این را دارد، تلاش می کند آن را کاهش دهد، حال چه نیروی جاذبه باشد چه نباشد.

این در واقع یکی از دلایلی است که وقتی ساعت های طولانی می خوابیم، سردرد می گیریم، زیرا تورم به سبب اجتماع مایعات به راحتی در مغز ما ایجاد می شود.

بنابراین محققان کاری کرده اند که از طریق تولید یک "نیروی واکنش زمینی" مصنوعی، اثرات مضر ناشی از ریزگرانش مانند کاهش تراکم عضلات و استخوان به حداقل برسد.

این لباس انعطاف پذیری لازم را به فضانوردان برای انجام وظایف مورد نظر خود در هنگام مستقر شدن در یک فضاپیما می دهد و از آنجا که این لباس می تواند در طول فعالیت های روزانه پوشیده شود، خدمه آسیب کمتری می بینند.

محققان می گویند: با این لباس، فضانوردان می توانند ضمن انجام وظایف روزمره خود، آزادانه در ایستگاه فضایی معلق شوند.

این لباس فضایی با یک سیستم خلاء سیار کار می کند که تحرک کامل و کنترل توسط کاربر را تضمین می کند.

محققان همچنین ادعا می کنند که به محض تجاری شدن سفر فضایی، این لباس می تواند سلامت مسافران و گردشگران فضایی آینده را تضمین کند و این نوآوری می تواند برای سفر به مریخ کلیدی باشد.

این تحقیقات در مجله Frontiers in Physiology منتشر شده است.