مرور روزنامه‌های چهارشنبه هفدم خردادماه

‏پول مردم در کانون طمع سیاستمداران؟! ‏/قتل در «خانه پدری» رنگ واقعیت گرفت / اختلاف شرق و غرب به نفع ایران؟

لزوم باز تعریف معنی ناموس پرستی، تعدیل نیرو به جای پرداخت حقوق در اورژانس خوزستان، کرونا خط فقر را جابه‌جا ‏می‌کند، چوب حراج کره‌جنوبی بر ۶۰ سال رابطه حسنه با تهران، فرزندکشی؛ پدیده‌ای که پایان ندارد، سایه کرونا بر انتخابات ‏‏۱۴۰۰، مسئولیت تخمین زلزله مهم بعدی در تهران، خداحافظ دولت سلام مافیا!، نمره پایین مجلس دهم در قانون‌گذاری و بحران ‏مدارک مخدوش برخی منتخبان مجلس یازدهم از مواردی است که موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه‌های امروز شده ‏است. ‏

کد خبر: ۹۸۰۷۷۲

تاریخ: ۰۷ خرداد ۱۳۹۹ - ۰۳:۴۲

به گزارش «تابناک»؛ روزنامه‌های امروز چهارشنبه هفدهم خرداد ماه در حالی چاپ و منتشر شد که ماجرای قتل رومینا دختر ۱۴ ‏ساله تالشی توسط پدر و بازتاب‌های آن در بیشتر روزنامه‌های امروز با تیتر‌های انتخاب شده از گزارش‌های خبری این اتفاق ‏در صفخات نخست مورد توجه قرار گرفته است.

عناوینی همچون دخترکشی‌ در خانه پدری (شرق)، فرزندکشی؛ پدیده‌ای که پایان ‏ندارد (اعتماد)، داس مرگ بر گردن «رومینا»(شهروند)، لزوم باز تعریف معنی ناموس پرستی (آفتاب یزد)، خانه ناامن ‏پدری (ابتکار) و قربانی خانه پدری (ایران) ماجرای قتل رومینا و تحلیل‌های مربوط به آن را برجسته کرده اند. ‏

افتتاح مجلس یازدهم و یادداشت‌هایی درباره چالش‌ها و باید‌های منتخبان مجلس یازدهم در دوره ۴ ساله پیش رو نیز دیگر ‏موضوعی است که در چند روزنامه محل گزارش و یادداشت شده است. انتخاب رئیس مجلس یازدهم و گمانه زنی‌ها درباره آرایش ‏سیاسی در آستانه انتخابات ۱۴۰۰ هم موضوع دیگری است که در روزنامه‌های امروز مورد توجه قرار گرفته است. ‏

در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم؛ ‏

‏ قتل در «خانه پدری» رنگ واقعیت گرفت

رضا نامجو روزنامه‌نگار و کارشناس حقوقی‎‏ طی یادداشتی در شماره امروز همدلی با موضوع قرار دادن قتل ناموسی دختر ۱۴ ‏ساله تالشی توسط پدرش نوشت: وقتی به بهانه ترویج خشونت جلوی اکران فیلم «خانه پدری» گرفته شد، به‌ احتمال مسببان این ‏سانسور به خود می‌بالیدند و به ذهنشان خطور هم نمی‌کرد چند وقت بعد قصه سر بریده شدن دخترک ۱۳ ساله‌ای توسط پدر، ‏دهان‌به‌دهان بگردد. آن‌ها که معتقد بودند فیلم توقیفی عیاری حتی پس از ۹ سال در پستو ماندن، نباید به نمایش دربیاید، حالا کجایند؟ ‏قصه پر غصه قتل دخترک نوجوان تنها نمونه‌ای است از قتل‌های ناموسی. درست مثل دختر فیلم «خانه پدری». حالا نمونه واقعی ‏فیلم عیاری دارد تمام‌قد ذهن و ضمیر مردم همین جامعه را در می‌نوردد تا بگوید: «رومینا، دانش‌آموز ۱۳ ساله تالشی به جرم فرار ‏با پسری که دوستش داشت، دستگیر و علیرغم اینکه اصرار کرده بود او را به پدرش تحویل ندهند، توسط قاضی به خانواده‌اش ‏بازگردانده شد.

رومینا در سفید سنگان لمیر از بخش حویق به‌دست پدرش در خواب سربریده شد.» جامعه متأثر شده و دارد ‏پاسخ‌های غریزی خود را در هر میدانی که در اختیارش قرار داده‌اند عرضه می‌کند. برای خیلی‌ها این سؤال پیش‌آمده که مجازات ‏پدر چیست؟ بعضی از نقص قانون یا عدم مطابقت رفتار نظام عدالت کیفری با چنین قاتلی سخن می‌گویند و معتقدند پدرِ دخترکُش ‏باید به اشد مجازات برسد نه آنکه تنها محکوم به دیه شود و در برخی موارد بسته به تشخیص قاضی تعزیر را بر او روا دارند! ‏این‌ها همه، اما پاسخ‌هایی است از جنس مخدر برای بیماری که خمار است و درمان می‌طلبد. فردا چه؟ باز این خبر فراموش می‌شود ‏و نقطه سر خط! قضیه تنها و تنها ازنقطه‌نظر فرهنگی دارای راه‌حل می‌تواند باشد. آنچه از خبر‌ها برمی‌آید آن است که دختری ‏‏۱۴ ساله عاشق پسری شده و پدر مخالف ازدواج آن دو بوده است. آن دو پا به فرار می‌گذارند و وقتی گیرشان می‌آورند، قسمت آن ‏است که دختر به «خانه پدری» بازگردد؛ به مسلخش. البته عموی دختر هم درباره اینکه آن پسر رومینا و خانواده او را تهدید ‏می‌کرد و عکس‌های او را هم در اینستاگرام منتشر کرده، حرف‎‌‎هایی زده است. در نهایت، اما نتیجه می‌شود به قتل رساندن دختر. ‏پدرِ عصبانی که آبروی خود را درخطر و بلکه بربادرفته می‌بیند، به فکر راه‌حلی جنون‌آمیز می‌افتد. داس در دست به مسلخ دختر ‏می‌رود و وقتی دخترکَش خواب است، جانش را می‌ستاند! در اینکه رفتار دختر خلاف عرف است و پدر دوست‌دار آبروی خویش ‏شکی نیست، اما پاسخ آن اشتباه، اشد مجازات است در «خانه پدری»؟ وقتی «خانه پدری» می‌تواند زودتر از واقعه به پدران و ‏مادران نشان دهد چه فاجعه در کمین است، عده‌ای از راه می‌رسند و به فرهنگ نه می‌گویند. آن‌ها و همه ما شریکان جرم پدر داس ‏به‌دستیم. دخترک را قربانی تعصب و پنهان‌کاری‌هایمان کردیم، مبادا دیگران درباره ما بد بیندیشند. دست‌هامان سرخ است از خون ‏تمامی آن‌ها که قربانی چنین رفتار‌های غریبی شده‌اند. پنهان‌کاری هرکدام از ما به‌احتمال بی‌پاسخ نخواهد ماند؛ بر باد رفتن همه ‏داشته‌هامان! این تباهی تا کی ادامه خواهد داشت؟

پول مردم در کانون طمع سیاستمداران؟! ‏

محمدصادق جنان‌صفت طی یادداشتی با عنوان پول مردم در کانون طمع سیاستمداران در روزنامه جهان صنعت نوشت: چراغ ‏نخست طمع برای جمع کردن پول مردم برای تامین کسری بودجه را فرهاد دژپسند وزیر اقتصاد در نیمه اردیبهشت روشن کرد. او ‏که در آن روز‌ها از نزدیک شدن شاخص کل قیمت بورس تهران به یک میلیون به هیجان دچار شده بود در یک جمعی از فعالان ‏اقتصادی گفته بود: «اگر ایران بخواهد به رشد اقتصادی معقولی برسد باید حداقل ۱۰۰۰ هزار میلیارد تومان (هزار تریلیون ‏تومان) سرمایه بخش دولتی، عمومی و خصوصی داشته باشد و باید این حجم نقدینگی را از دریای خروشان منابع مردمی کسب ‏کنیم.» چند روز بعد حسین مرعشی از مقام‌های ارشد دولت‌های اصلاحات و سازندگی و از اعضای اصلی حزب کارگزاران نیز که ‏گویا هر روز دارایی ارزی مردم را شمارش می‌کرده به رییس‌جمهور خبر داد برآورد این است که چیزی حدود ۳۰ میلیارد دلار، ‏اسکناس دلار و یورو و سکه در دست مردم است و حالا اگر دولت می‌توانست نفت خود را بفروشد رقمی نزدیک به ۲۰ تا ۲۵ دلار ‏در هر بشکه بود. حالا چه اشکالی دارد که وزارت نفت، نفت را با سکه یا دلار و یورو به مردم خودمان با تحویل سه سال دیگر ‏بفروشد؟ اگر بتوانید از این طریق تا جایی که ممکن است سکه و دلار و یورو موجود در جامعه را جمع کنید به نفع اقتصاد کشور ‏خواهد بود. ‏

حالا یک خبر دیگر به نقل از غلامرضا مصباحی مقدم منتشر شده است- تا زمان نوشتن این یادداشت این خبر تکذیب نشده است – ‏که به دولت پیشنهاد کرده برای مهار تورم و رفع کسری بودجه برای مدتی دارایی‌های سپرده‌گذاران و بانک‌ها را که از آن‌ها تحت ‏عنوان «دارایی‌های مازاد» یاد کرده به عنوان «ودیعه» در نزد دولت مسدود و صرف طرح‌های عمرانی از جمله توسعه بزرگراه ‏تهران- شمال کند. آقای مصباحی‌مقدم پیش از این نیز گفته بود باید از سود سپرده‌گذاران بانکی مالیات گرفت و رقم را نیز برآورد ‏کرده بود. ‏

به این ترتیب یک مقام دولتی که ظاهرا جهت‌گیری سیاسی خاصی ندارد، یک فعال سیاسی اصلاح‌طلب و یک روحانی سیاسی ‏اصولگرا به فاصله کمتر از ۲۰ روز چشم‌شان دنبال اندوخته‌های شهروندان است که از هراس تورم‌های شتابان و کاهش و سقوط ‏ارزش ریال در برابر کالا‌ها منابع خود را در بانک‌ها نگه داشته یا دلار خریده‌اند. این سه نفر و سایر دوستان و همفکران ایشان در ‏گروه‌های سیاسی و مدیریتی حتما می‌دانند که دولت‌ها وظیفه دارند راه‌های کسب‌وکار را بازنگه دارند تا مردم فعالیت اقتصادی کنند ‏و با کسب سود و مزد از محل فروش کالا یا نیروی کار و فکر خود درآمد به دست آورده و بخشی از آن را به عنوان مالیات به ‏دولت بدهند تا دولت نیز با آن درآمد مالیاتی کشور را اداره کند. در ایران، اما حالا که به دلیل کاهش و سقوط درآمد به دست آمده از ‏محل صادرات نفت‌خام به ته دیگ رسیده این آقایان یادشان افتاده که مردم چقدر پول در خانه و بانک دارند و به دولت راه یاد ‏می‌دهند چگونه پول مردم را از دست‌شان درآورد. خوب است اگر آقای مرعشی راه‌حل خود را اجرایی می‌داند و تصور می‌کند در ‏پیشنهادش خیری برای مردم هست آن را به صورت کارشناسی درآورده و به اطلاع افکار عمومی برساند. شاید سبب خیر شد. به ‏آقای مصباحی‌مقدم نیز توصیه می‌شود یک نظرسنجی محدود از شهروندان درباره طرح خود انجام دهد تا پاسخ مردم را بشنود. ‏

اختلاف شرق و غرب به نفع ایران؟

مرتضی مکی تحلیلگر مسائل بین‌المللی طی یادداشتی با عنوان اختلاف شرق و غرب به نفع ایران؟ در آرمان ملی نوشت: ‏دیپلماسی عمومی فعال در عرصه جهانی راهکاری برای مقابله با سیاست رادیکال آمریکاست تا حداقل روزنه‌های آمریکا در این ‏عرصه بسته شود و تحرکات این کشور خنثی شود. به همین منظور عنوان می‌شود که رایزنی و دیپلماسی ایران در عرصه جهانی ‏باید فعال باشد این تنها راه است. مقوله‌ای که در وهله اول با استفاده از پتانسیل روسیه و چین می‌تواند اثرات مثبت کوتاه مدتی در ‏پی داشته باشد. شاید نتوان به طور شفاف در مورد مواضع چین و روسیه صحبت کرد، اما مسائل حاکم بر جوامع و نوع نزاع و ‏ستیزی که بین آمریکا، چین و روسیه به وجود آمده است، نشان می‌دهد که احتمال زیادی دارد این کشور‌ها در قبال سیاست‌های ‏جدید آمریکا در کنار جمهوری اسلامی باشند، اما در خصوص واکنش اروپاییان نمی‌توان نظری اینچنینی ارائه داد. در مدت زمانی ‏که از خروج آمریکا از برجام می‌گذرد اروپا در حفظ برجام تلاش کرد هر چند که در سیاست‌های عملی حرکت‌های جدی از اروپا ‏دیده نشد و ایران نتوانست از منافع اقتصادی برجام بهره ببرد، اما از نظر سیاسی این اراده وجود داشت و همواره از سوی اروپا در ‏حفظ برجام تاکید شده است. با توجه به رفتاری که اروپایی‌ها در پیش گرفتند. ‏‌

می‌توان حدس زد تا زمان برگزار شدن انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، اروپاییان محتاطانه حرکت خواهند کرد و رفتاری از ‏خود نشان نمی‌دهند که برجام را از دست بدهند. از سوی دیگر گفتگو‌های سختی در خصوص تمدید برنامه تسلیحاتی ایران بین ‏اروپا و آمریکا انجام گرفته است. با اینکه اروپا در بحث نفوذ منطقه‌ای و برنامه‌های موشکی ایران با آمریکا هم سو است، اما نتایج ‏برجام آنچنان با ارزش است که بخاطر همراهی با آمریکا هزینه سنگینی برای از بین بردن برجام پرداخت نخواهند کرد. مجموعه ‏این واکنش‌ها و رفتار‌ها نشان می‌دهد که آمریکایی‌ها برای تمدید تحریم تسلیحاتی ایران مسیری بسیار دشوار و پر چالش پیش رو ‏دارند. زمان تحریم تسلیحاتی ایران در ماه اکتبر است شاید از نظر نظامی آنچنان اهمیت نداشته باشد زیرا نه ایران توان مالی ‏خرید‌های تسلیحاتی سنگین را دارد و نه دیگر کشور‌ها همچون چین و روسیه مایل به فروش‌های بزرگ به ایران هستند، اما لغو ‏تحریم‌های تسلیحاتی ایران از منظر سیاسی و حقوقی و تبلیغاتی شکست بزرگی برای ترامپ محسوب می‌شود. دو سال پیش ترامپ ‏وقتی از برجام خارج می‌شد انتظار داشت با این رفتار دولت‌های اروپایی، چین و روسیه را با خود همراه کند و در نهایت ایران از ‏برجام خارج شود و او به هدف خود که نابودی برجام است برسد. هرچند با خروج ترامپ این توافق به نتایج خود نرسید و ‏جمهوری اسلامی نیز به دنبال بدعهدی اروپاییان تعهدات خود را به تعلیق درآورد، اما لغو تحریم‌های تسلیحاتی ایران در این برهه ‏زمانی شکست سنگینی برای ترامپ خواهد بود و او برای انتخابات ۲۰۲۰ به دستاورد پررنگی نیاز دارد که بار تبلیغاتی داشته ‏باشد او به دنبال تحرکات اخیر خود قصد دارد به چنین دستاوردی برسد. ایران باید از دیپلماسی عمومی و رسانه‌ای خود برای ‏رایزنی با کشور‌های دیگر و افکار عمومی دنیا استفاده کند و در مقابل این حرکات آمریکا از خود سرسختی و جدیت نشان بدهد. ‏ترامپ نشان داده است که در نزاع بین ایران و آمریکا و در عرصه سیاست این دو کشور زور و قدرت حرف اول را می‌زند. ‏