مرور روزنامه‌های دوشنبه ۲۹ اردیبهشت

مجلس یازدهم؛ به کجا چنین‌ شتابان؟ /دو پادشاه در اقلیمی بگنجند / اصلاحاتی که کرونا به ارمغان آورد

اعلام دلایل رد صلاحیت از زبان مطهری، افغانستان پس از صلح؟ فقر عامل فروش نوزاد؟ بیانات رهبر انقلاب در ارتباط ‏تصویری با دانشجویان، بازنشستگان تامین اجتماعی مال‌باختگان بی‌پناه، خوزستان بحران لرستان هشدار، راهبرد جدید اصلاح ‏طلبان؛ تأکید همزمان بر دموکراسی و عدالت اجتماعی، روند صعودی بورس حفظ می‌شود؟ و ماسک لاکچری از ۵۰ هزار تا ۱۱ ‏میلیون تومان! از مواردی است که موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه‌های امروز شده است. ‏

کد خبر: ۹۷۹۱۸۸

تاریخ: ۲۹ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۰۲:۴۷

به گزارش «تابناک» روزنامه‌های امروز دوشنبه ۲۹ اردیبهشت ماه در حالی چاپ و منتشر شد که بیانات رهبر انقلاب در ارتباط ‏ویدیویی با نمایندگان تشکل‌های دانشجویی و محور موارد مطرح شده در آن ارتباط در بیشتر روزنامه‌ها از جمله با عناوینی ‏همچون مطالبه گری، بدون پرخاش و با ارائه راه حل (خراسان)، پرچم آرمان‌خواهی و مطالبه‌گری را زمین نگذارید (کیهان)، طرد ‏نکنید جذب کنید (ایران)، پرچم آرمانخواهی و مطالبه‌گری را زمین نگذارید (وطن امروز)، سلیقه‌های مخالف را جذب جبهه انقلاب ‏کنید (جوان) برجسته شده است.

دیگر روزنامه‌ها نیز ضمن برجسته کردن سخنرانی رهبر انقلاب به مناسبت روز قدس، این ‏سخنرانی را تنها برنامه روز قدس برای شهر‌های قرمز و سفید کرونایی اعلام کردند. ‏

در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم؛ ‏

اصلاحاتی که کرونا به ارمغان آورد

دکتر حسن دادخواه تهرانی عضو هیات علمی دانشگاه‎ ‎طی یادداشتی که در شماره امروز همدلی چاپ شده نوشت: سبک زندگی ‏ایرانیان مانند دیگر مردمان جهان در گذر زمان دستخوش تغییر و تحول شده است. این تغییر و تحول گاهی و در مواردی آن‌چنان ‏آرام و تدریجی صورت گرفته است که از روند و فرآیند آن کمتر کسی مطلع شده است و روح جمعی جامعه، تنها اثر و آثار آن را ‏دیده و احساس کرده است. ‏
این تغییر و تحولات که گاهی دستاورد‌های مثبت و گاه منفی برای ایرانیان داشته است، در گذر زمان به شکل عادی و معمولی در ‏آمده آن‌چنان که حضور و تاثیرات آن را به سختی می‌توان احساس کرد و تشخیص داد. این تغییرات به تدریج موجب بروز ‏رفتار‌های فردی و گروهی در مردمان شده است و در گذر زمان به یک سنّت و فرهنگ درآمده است. ‏

چنانچه تغییرات و تحولات در رفتار و سبک زندگی ما به سنت و فرهنگ در آید، حذف و جایگزینی آن بسیار دشوار خواهد شد و ‏چه بسا سالیان سال تاثیرات منفی آن، زندگی را با فرسایش همراه سازد. در این موارد، اصلاح آن نیازمند و در گرو توجیهات و ‏استدلالات فراوان و چه بسا رفتن نسل و آمدن نسل جدید است. ‏
نباید فراموش کرد که هر گونه اصلاح به‌ویژه در ساحت فرهنگ و رفتار و سنت‌های جاری جامعه چه بسا با مقاومت‌هایی از سوی ‏لایه‌هایی از مردم روبه‌رو شود و از همین‌روست که اصلاح‌طلبی امر و گزینه‌ای دشوار و زمان‌بر و آهسته است. ‏
به‌ رغم آنچه گذشت، اما گسترش و شیوع ویروس مرگبار کرونا، به جهت واداشتن مردم به تغییر رفتار فردی و گروهی خویش، ‏توانست در کوتاه‌ترین مدت، بزرگترین اصلاح را در سبک زندگانی مردم ایران به‌وجود آورد که در ادامه به مواردی از آن اشاره ‏می‌شود؛
‏۱-در حوزه انجام مناسک و عبادات و اعمال مذهبی، با تعطیل شدن امکان انجام برخی مناسک و عبادات، در ضمیر بسیاری از ‏دینداران سنتی این رویکرد حاصل شد که همه اعمال عبادی و مناسک، وسیله‌ای برای تغییر انسان و مقدمه‌ای برای دوری از گناه ‏و کژرفتاری‌ها و ایجاد بهبودی در اندیشه و رفتار است و ارزشمندی بزرگداشت مناسک و مناسبت‌ها و اعمال عبادی در ایجاد ‏تحول در اخلاق و کنش انسان مومن است و در غیر این صورت پوسته‌ای بیش نخواهد بود. ‏
‏۲- در انجام بسیاری از مناسبت‌های شادی‌آفرین یا سوگواری‌ها، جلوگیری از تجمع افراد موجب شد تا رفتار‌های بی‌پایه و غیر ‏ضرور و دست و پاگیر مثلا در امر ازدواج یا مجالس ترحیم متوفیات حذف شود. ‏
‏۳-در حوزه مسائل اقتصادی و جلوگیری از حضور مردم در خیابان‌ها و مراکز شلوغ، میزان خرید و مصرف مواد خوراکی و دیگر ‏اقلام غیر ضرور، با کاهش روبه‌رو شد. ‏
‏۴- در حوزه مسایل سیاسی و آنچه که به رفتار مقامات کشور مرتبط است، بسیاری از دیدار‌ها و ملاقات‌ها و سخنرانی‌ها و بازدید‌ها ‏که موجب صرف هزینه‌های پنهان و آشکار بود، حذف شد. ‏
به سخن دیگر، مردم دریافتند که در فقدان و نبودن صحنه‌های تکراری و بی‌حاصل و دست و پاگیر، می‌توان شرایط متفاوتی را ‏تجربه کرد و به دستاورد‌های بهتر دست یافت. ‏

دو پادشاه در اقلیمی بگنجند

روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله امروز خود با عنوان دو پادشاه در اقلیمی بگنجند، نوشت: افغانستان را نباید به چشم ‏یک کشور ناتوان در تصمیم‌گیری‌های سیاسی و حل مشکلات داخلی نگاه کرد. بهترین نشانه این مدعا نیز اینست که کارگزاران و ‏فعالان سیاسی این کشور اکنون برای دومین‌بار است که در مورد شیرین‌ترین و فریبنده‌ترین متاع دنیائی که قدرت است، بسیار ‏عاقلانه رفتار کرده‌اند. آن‌ها هم مثل ما ایرانی‌ها ضرب‌المثل معروف «هفت درویش در گلیمی بخسبند و دو پادشاه در اقلیمی ‏نگنجند» را در ادبیات خود دارند. آن‌ها می‌توانستند از شیرینی فوق‌العاده و فریبندگی بی‌نظیر قدرت صرفنظر نکنند و به جای توافق ‏بر سر تقسیم قدرت به جنگ بر سر قدرت روی آورند، ولی چنین نکردند و با تصمیم عاقلانه خود ثابت کردند دو پادشاه می‌توانند ‏در اقلیمی بگنجند. ‏

اگر اشرف غنی و عبدالله عبدالله، به لجبازی ادامه می‌دادند و به این تصمیم عاقلانه نمی‌رسیدند، افغانستان تا چهار سال ‏دیگر علاوه بر بلای طالبان و داعش و اشغال نظامی آمریکا و سلطه‌گری‌های سیاسی ساکنان کاخ سفید و کرونا، با منازعات داخلی ‏هم دست به گریبان بود و می‌دانیم که این بلای اخیر از تمام آن بلا‌های دیگر بدتر و خانمان‌سوزتر است. وقتی حکمرانان با هم ‏دعوا داشته باشند، طالبان و داعش و ترامپ فرصت را برای سوء‌استفاده‌های خود مناسب می‌بینند و هرچه می‌خواهند می‌تازند، ولی ‏استقرار یک دولت هرچند با اختلاف سلیقه، ولی بدون درگیری داخلی، می‌تواند راه را بر سوء‌استفاده ببندد یا لااقل موجب کاهش آن ‏شود. ‏

سود دیگر این توافق، بسته شدن راه مفاسد است. کشوری که از منازعات رنج می‌برد، سوداگران با سوء‌استفاده از تفرقه ‏و اختلافات که منجر به ضعف نظارت می‌شود، به غارت بیت‌المال، انواع مفاسد اقتصادی، راهزنی‌های اعتقادی و تهاجم فرهنگی ‏روی می‌آورند. منازعات معمولاً منشاء بی‌ثباتی و ضعف نظارت است و مفسدان نیز از همین ضعف‌ها برای رسیدن به اهدافشان ‏بهره‌برداری می‌کنند. اقتدار حکمرانان با وحدت در بدنه و در لایه‌های سیاسی جامعه رابطه‌ای تنگاتنگ دارد. وقتی ‏سوء‌استفاده‌گران، حکمرانان را درحال جدال بر سر قدرت ببینند و احساس کنند عده‌ای برای به دست گرفتن قدرت حاضر می‌شوند ‏تمام اصول و ضوابط را زیر پا بگذارند و هیچ تخلفی را مانع رسیدن به قدرت نمی‌دانند، به این نتیجه می‌رسند که اگر به قدرت ‏سیاسی آن‌ها کاری نداشته باشند می‌توانند به چپاولگری و تخریب فرهنگ و ضربه زدن به بنیان‌های اعتقادی مردم روی آورند بدون ‏آنکه دچار مشکل چندانی شوند. توافق اشرف غنی و عبدالله عبدالله می‌تواند این روزنه را ببندد و جامعه افغانستان را به سوی ‏مبارزه با انواع مفاسد به پیش ببرد. ‏
درست است که افغانستان از جنبه‌های مختلف یک کشور پیشرفته نیست، ولی انصاف اینست که توافق اشرف غنی و ‏عبدالله عبدالله، رشد فکری، فرهنگی و سیاسی در این کشور را به اثبات رسانده است. باید طرفین این توافق را که برای بار دوم ‏حاضر شدند شیرینی قدرت را تقسیم کنند تحسین کرد. ‏

مجلس یازدهم؛ به کجا چنین‌شتابان؟

غلامعلی جعفرزاده ایمن‌آبادی رئیس فراکسیون مستقلین مجلس دهم طی یادداشتی با عنوان مجلس یازدهم؛ به کجا ‏چنین‌شتابان، در روزنامه آرمان ملی نوشت: منتخبان مجلس یازدهم هنوز وارد مجلس نشده شروع به تخریب عملکرد مجلس دهم ‏کرده‌اند، در حالی که هنوز عملکردی از خود بر جای نگذاشته‌اند. این منتخبان اگر به کارآمدی خود تاکید می‌کنند می‌توانند تحقیق و ‏تفحص از شهرداری تهران که در مجلس دهم رای نیاورد را در اولویت بگذارند و رای بگیرند. کسانی که مجلس دهم را متهم به ‏لابی‌گری می‌کنند اگر می‌خواهند صداقت خود را ثابت کنند اولویت خود را بر تحقیق و تفحص از شهرداری بگذارند و از همان ‏ابتدا تحقیق و تفحص را استارت بزنند، رای بدهند، رای بگیرند و این طرح را کمتر از ۳ یا ۴ ماه به صحن بیاورند و قرائت کنند، ‏هرچند عملکرد مجلس دهم مشخص است و قاضی هم مردم هستند.

شعار‌ها که ملاک و معیار نیست. منتخبین تازه راه یافته به ‏مجلس یازدهم عجله نکنند، چون مردم بعدا در مورد عملکرد‌ها قضاوت می‌کنند. هرچند دعا می‌کنیم آنچه که پیش‌بینی می‌شود تحقق ‏پیدا نکند، اما به‌نظر می‌رسد مجلس یازدهم با این آهنگی که شروع کرده به ناکجاآباد می‌رود. مجلس جای منطق و استدلال است. ‏کجا گفتند پارلمان باید شمشیر بردارد و دولت را به خط کند و از در تقابل بر آید. حتی نه این دولت، مجلس یازدهم باید با دولت ‏بعدی نیز از در تعامل وارد شود. هر کس کار حرفه‌ای خود را انجام دهد. مگر نمایندگان مجلس دهم کم کار انجام دادند؟ در همین ‏مجلس دهم حقوق برخی مقامات را کم کردیم، اما صدایش را در نیاوردیم، چون نباید جامعه را مخدوش و مختلف کنیم و روان جامعه ‏را بهم بزنیم. مهم این است که جلوی مفسده‌ها گرفته شود. بسیاری از حساب‌های بانکی دستگا‌ه‌ها و سازمان‌ها را بستیم که خلاف ‏انجام نگیرد، اما شیپور نزدیم. مردم قاضی هستند و بعد‌ها قضاوت می‌کنند. چقدر وزرا را به فراکسیون آوردیم و لیست اشکالاتشان ‏را گفتیم، اما روان جامعه را بهم نریختیم. از این جهت است که می‌گوییم مجلس باید عقلایی عمل کند. در مجلس دهم نیز فتح الفتوح ‏نکردیم و برخی از کار‌ها را نه اینکه نخواستیم؛ نتوانستیم انجام دهیم و زورمان نرسید. اکنون به این دوستان که مورد حمایت هم ‏هستند می‌گوییم شما عملکرد خود را نشان دهید، اما مشخص نیست که چرا این‌ها بدین حد عجله دارند و قرار است چه نتیجه‌ای ‏حاصل کنند. تمام دعاوی این‌ها اکنون برای ریاست است گویی همه می‌خواهند رئیس شوند. در صورتی که هر کس می‌خواهد رئیس ‏شود باید برنامه بدهد. منتخبین مجلس یازدهم می‌گویند که نمایندگان مجلس دهم توانایی انجام کار نداشتند، اگر این‌ها توانایی دارند ‏خودشان انجام دهند، چرا فقط به مجلس دهم می‌تازند؟ مگر این‌ها نمی‌گفتند که اگر بیایند در اقتصاد، تورم و اشتغال تحولی به‌وجود ‏می‌آورند، دیگر شاهد اختلاس نخواهیم بود و مشکل جوانان حل خواهد شد و خیلی داستان‌های دیگر اتفاق می‌افتد؟ پس چرا اینقدر ‏عجله می‌کنند؟ نمایندگان تازه مجلس برای اثبات خودشان کافی است تحقیق و تفحص از املاک نجومی، قرارداد‌های مشارکتی و ‏فروش تراکم را استارت بزنند. ‏