نگاهي به برنامه اي که نبايد ديد؛

لطفا همان سينما را نقد کن!

کوثري مي توانست حتي برنامه خود را مبدل به يک شوي سينمايي کند و بعد از دقايقي با همکار خود (ناصر شفق) پيرامون ساخته هاي جديدش گپ بزند! لااقل از اظهار فضل ايشان در اين مورد که سالها بود در ليگ ايران کسي شوت نمي زد و حالا با شوتهاي پولادي، ليگ جذاب شده، جالب تر به نظر مي رسيد!

کد خبر: ۹۷۵۰۵

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۲۰:۴۷

قدس؛ به نظر مي رسد ورزش از نگاه دو فاز تازه اي از برنامه هاي ورزشي را در رسانه اول کشور يعني سيما به خود اختصاص داده است. برنامه اي که تلاش مي کند براي به دست آوردن مخاطب در يک شب تعطيل، تمامي روشهاي برنامه نود را مقابل دوربين پياده کند، حالا نه تنها مبدل به يک شترمرغ شده که نه مي پرد و نه بار مي برد، که در حقيقت رسم و رسوم ميهماني در خانه مردم را هم به جاي نمي آورد!

جمعه شب وقتي به تماشاي برنامه ورزش از نگاه دو با اجراي نه چندان دلنشين جهانگير کوثري مي نشينيم، ميهماني را مي بينيم که ناخودآگاه ما را به ياد زين الدين زيدان در فيلم مستندش مي اندازد.

زيدان، اسطوره دست نيافتني فوتبال فرانسه، با متانت و احترام مقابل دوربين فيلمبرداري نشسته بود و مؤدبانه بي آنکه صندلي اش را مانند گهواره تکان دهد و گوشه چشمي براي بينندگان خود باريک کند به سؤالها پاسخ مي داد.

اين رفتار با وقار زيدان در مستند 3ساعته، هم برگرفته از ادب ذاتي و خانوادگي اسطوره فرانسه بود و هم برخاسته از کارداني کارگردان تلويزيوني اين برنامه !

حالا مهرداد پولادي را مي بينيم که يک کتي روي صندلي نشسته و صورت خود را کج کرده و بدون اين که به بينندگانش افتخار دهد به دوربين نگاه کند، با گوشه چشمي باريک و ابروهايي که بالا انداخته، صندلي را به چپ و راست حرکت مي دهد و با ادبياتي که مختص همين نوع نشستن است به سؤالها جواب مي دهد.

شايد اگر او را نشناسيد تصور کنيد که قهرمان ملي يک کشور است، اما در پاسخ به اين سؤال بامزه جهانگير کوثري که آيا اميدي به دعوت شدن به تيم ملي داري، مي گويد: «بله! من هم مي خواهم روزي پيراهن تيم ملي را بر تن کنم! »

به سؤالي که جهانگير کوثري از هر بازيکن دعوت نشده به تيم ملي مي پرسد دقت کنيد... «آيا به تيم ملي فکر مي کني؟ آيا مي خواهي به تيم ملي دعوت شوي؟» چه کسي باور مي کند که يکي از مدعوين او آن قدر مجنون باشد که ناگهان بگويد: «نه! من علاقه اي به دعوت به تيم ملي ندارم! » و همين شايد وجه تمايز اوست با کارگرداني که يک مصاحبه شونده را به صورت آراسته پيش روي مخاطب قرار مي دهد! آيا کوثري يا يکي از آن جمع کثير نمي توانست به اين ميهمان نه چندان مؤدب گوشزد کند که لااقل آن صندلي ات را مثل يک گهواره تکان نده؟

ميهمان ديگر ورزش از نگاه دو البته يک همکار ويژه بود. همکاري، همان وجه تشابه شفق است با جهانگير کوثري که در تهيه کنندگي فيلمهاي سينمايي خلاصه مي شود!

مطمئناً بهتر نيست مردي که طي سال هاي اخير شوتهاي کريم باقري، محمود فکري، حسين کاظمي، مهرزاد معدنچي، ايمان مبعلي و... را نديده و چنين هندوانه سنگيني زير بغل يک بازيکن معمولي ليگ مي گذارد، در مورد آخرين نمايش باران کوثري در فيلم رخشان بني اعتماد با ناصر شفق مباحثه کند؟!