جای خالی رئیس جمهور / آرش میراسماعیلی

گله کم ندارم اما به درخواست برخی دوستان فعلاً در این رابطه سکوت می‏کنم و اگر حرفی باقی بماند شاید بعدها بیان کنم و شاید هم عین بسیاری از حرف‏ها برای همیشه به مجموعه ناگفته‏ها و ناشنیده‏هایم سپرده شود. در هر حال نیت مسئولان برگزار کننده این مراسم را ارج می‏نهم و امیدوارم این مراسم با این رویه که همراه با تقدیر از اولین مربیانمان نیز بود، همچنان استمرار داشته باشد.

کد خبر: ۹۷۴۸۵

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۱۸:۰۳

آرش میراسماعیلی در نخستین پست وبلاگ رسمی‏اش در مطلبی تحت عنوان جای خالی رئیس جمهور در یک شروع خوب نوشت: در یک شروع خوب در دنبال یک شروع خوب بودم، چون یک شروع خوب زمینه‏ای برای استمرار این روند مثبت و پایانی خوب تلقی می‏شود.

تجلیل کمیته ملی المپیک از من، علیرضا دبیر، علیرضا رضایی و علی توکلی همین شروع خوب برای نوشتن در وبلاگم بود؛ وبلاگی که قطعاً در آن صرفاً ورزشی نمی‏نویسم و قصد دارم در این شرایط قدری دیدگاه هایم را پیرامون مسائل اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و بالاخره سیاسی در فضای مجازی بیان کنم.

امیدوارم وبلاگم از بعضی دوستانم فعال تر باشد و مشتری‏های خاص خود را در طول دوره فعالیت اش که بی شک کوتاه نخواهد بود، داشته باشد. در خصوص مراسم دیروز لازم می دانم از بچه های کمیته ملی المپیک یک تشکر داشته باشم اما واقعیت این است که تصور نمی‏کردم مراسم با این شکل و شمایل برگزار شود و توقع بیش از این داشتم.

این توقع بیش از همه از روئسای کمیته ملی المپیک و سازمان تربیت بدنی می‏رفت که بالاخره ما چهار نفر برای سربلندی سازمانشان و پر کردن کارنامه ای که به مردم ارائه می‏دهند، در سال‏های اخیر کم نگذاشته‏ایم و انتظارمان هم این بود که به شکوه این مراسم بیافزایند و با حضور مشترکشان همراه با رئیس جمهور، نشان می‏دادند امثال دبیرها، رضایی ها، میراسماعیلی ها و توکلی‏ها که هنوز روی تشک، تاتامی و تخته ها می‏جنگند، در آینده که گوشه زمین را ببوسند تنها نخواهند شد و مسئولان یادشان می‏ماند حداقل ساعتی را برای المپین‏هایشان خالی کنند.

در آخر هم وظیفه می‏دانم از حضور پیشکسوتان، شاگردان، دوستان، هم دوره‏ای ها و همچنین شخص علیرضا امینی رئیس فدراسیون جودو که بخش اعظم شرکت کنندگان در مراسم را تشکیل می‏دادند، تشکر کنم.