میزگرد خنثی و محافظه‌کارانه درباره «پایتخت«

از اولین سیاست‌های بارها تجربه شده در سازمان صداوسیما در مواجهه با انتقادات نسبت به یک سریال یا برنامه مهم تلویزیونی، بهره‌گیری از کلیشه «گزارش مردمی» است با کلیشه‌ای که اصرار بر استمرار استفاده از آن عجیب به نظر می‌رسد!

کد خبر: ۹۷۰۸۵۸

تاریخ: ۲۰ فروردين ۱۳۹۹ - ۰۸:۲۴

به گزارش «تابناک» به نقل از مهر، در شرایطی که موافقان و مخالفان به طرح نقطه نظرات خود درباره سریال مشغول بودند، ناگهان گویی روابط عمومی رسانه ملی از اتفاقی احساس خطر کرده باشد، پخش گزینش‌شده پیام‌های مردمی در سامانه ‌۱۶۲ پیش از آغاز پخش سریال و تهیه گزارش‌های مردمی در کوچه و خیابان با هدف اثبات «خوب بودن پایتخت» کلید خورد!

همزمان با این واکنش عجیب، مدیرکل روابط عمومی صداوسیما هم تلاش کرد از طریق صفحه شخصی خود در «توئیتر» درباره آمار رضایت ۹۰ درصدی مخاطبان سیما از «پایتخت» اطلاع‌رسانی کند. با پخش برنامه «شب صحبت» با حضور سیروس مقدم و مهدی فرجی، بالاخره شاهد شکستن «سکوت» رسانه ملی در قبال حواشی «پایتخت‌۶» بودیم. برنامه‌ای که البته مهمترین وجه آن نه آنگونه که اطلاع‌رسانی شده بود «نقد و بررسی سریال» که اتفاقاً فرصت به‌وجود آمده برای عوامل «پایتخت» و مدیریت رسانه ملی برای «پاسخ به نقدها» بود. فارغ از موضع‌گیری‌ها و اظهارات عوامل سریال در برنامه «شب صحبت»، اما جای خالی منتقدان جدی سریال و ساختار مبتنی‌بر «مدح»، فرصت طلایی تلویزیون برای فتح باب گفتگو میان عوامل یک سریال با منتقدانش را هدر داد.

مهدی فرجی، مشاور پروژه «پایتخت» و از مدیران سابق شبکه‌یک سیما هم نمایندگی تام و تمام «مدیریت رسانه ملی» را در این برنامه برعهده گرفت و تلاش کرد با ادبیات مسئولان سازمان از دستاوردهای «پایتخت۶» و توجه آن به سیاست‌های کلانی همچون ضدیت با اسرائیل و نقد دوران پهلوی بگوید. شاه‌بیت این «مدح ساختاری» هم انتخاب محمود گبرلو برای اجرای این نشست بود. مجری محافظه‌کار و جواب پس داده‌ای که به‌رغم سابقه رسانه‌ای پیش‌تر نشان داده بود توانایی مدیریت یک گفت‌وگوی صریح و مبتنی‌بر شفافیت و چالش را در قاب تلویزیون ندارد.

تلاش گبرلو برای دفاع تام و تمام از «تلویزیون» و نه حتی «سریال» آنقدر غیرحرفه‌ای و نچسب بود که حتی خرده تلاش‌های منتقدان مدعو برنامه برای ورود به گفت‌وگوی صریح‌تر با عوامل سریال را هم خنثی می‌کرد! این تکاپو برای «گل و بلبل نمایی» تا جایی پیش رفت که پس از توضیحات مبسوط سیروس مقدم درباره دلایل ارجاع سکانس پایانی به یک فیلم سینمایی قبل از انقلاب و تأیید ضمنی این مسئله، مجری نشست تلاش می‌کرد با عباراتی مانند «به عنوان منتقد سینمایی چنین برداشتی نداشتم» یا «حتما قصد شما این ارجاع نبوده است» بحث را به بیراهه بکشاند!