مصائب مديريت، آخرين مقاله فيل‌بال؛

انديشه‌هاي دفاعي مورينيو جايي در مادريد ندارد

40 سال پيش يك جمله فلسفي خواندم كه مي‌گفت "ممكن است از مخالف خود متنفر باشيد اما پس از شكست كرامت خود را از دست ندهيد. " در دو هفته باقيمانده از لاليگا رئال مادريد برابر وايادوليد بازي سختي رادر پيش دارد، جايي كه مردان خاوير كلمنته براي بازپس آوردن آبروي اين مربي به لاليگا تلاش خواهند كرد.

کد خبر: ۹۶۹۹۰

تاریخ: ۱۵ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۱۸:۰۱

نويسنده برجسته فوتبال اسپانيا با مليت بريتانيايي پس از دوماه سكوت خبري سوژه‌هاي كافي براي نوشتن و انتشار مقاله در سايت قديمي خود به دست آورد.

به گزارش فارس و به نقل از سايت ساكرنت، فيل‌بال نويسنده كتاب معروف "ال‌موربو " يا "تب وحشي فوتبال اسپانيايي " روز گذشته حوادث اخير در لاليگا و پشت پرده چند باشگاه مهم اسپانيايي را با سبك دوست‌داشتني و هميشگي خود كنار هم چيد و مقاله‌اي با عنوان مصائب مديريت منتشر كرد كه آن را از نظر مي‌گذرانيم:

در هفته‌اي كه گذشت نكات بسياري پيش آمد كه باعث شد بار ديگر هوس كنم با نوشته‌هاي پراكنده خود وقت شما را بگيرم. گاهي از خود مي‌پرسم چه عاملي باعث شد من نويسنده باشم، در حالي كه مي‌توانستم حداقل براي كوچه خودمان به عنوان كسي كه زباله‌هاي هر خانه را جمع مي‌كند، مفيدتر ظاهر شوم.

به ندرت مي‌توان هفته‌اي چنين پرهيجان را در تاريخ لاليگا پيدا كرد. حتما شما هم متوجه شديد كه به شدت اغراق كردم، در هر حال هفته نسبتا پرهيجاني بود. هفته‌اي كه در آن مي شد مورينيو، گوراديولا، بارسلونا، رئال مادريد و صندلي داغ برنابئو را مشاهده كرد.

احساسات ضد بارسلونايي مورينيو در هفته‌اي كه گذشت براي من بسيار جالب بود. او به خانه خود پشت كرد و به همين راحتي روزهايي را كه به عنوان مترجم از اين باشگاه حقوق مي‌گرفت از ياد برد.

رقص پرتغالي او بر روي چمن نيوكمپ آنقدر براي هواداران بارسلونا آزاردهنده بود كه مرا به ياد لحظه‌اي مي‌انداخت كه سر خوكي را روي همين چمن ديدم و متوجه شدم كينه مادريد عليه بارسا تا پايان تاريخ ادامه خواهد داشت.

درگيري مورينيو با والدس نيز دليل ديگري بر تئاتر تمام حرفه‌اي و در بعضي مواضع مضحك مورينيو در نيوكمپ بود. او رابطه خوبي با فلورنتينو پرس دارد و شايد در فينال 22 ماه مي قبل يا بعد از بازي قرارداد داخلي خود با رئال مادريد منعقد كند. نگران چيزي نباشيد. مورينيو راه قهرماني را خوب بلد است.

نمي‌دانم اين درست است كه مورينيو جاي پيگريني را بگيرد. اين روزها مطبوعات اسپانيا بيش از مقامات رئال مادريد تشنه سفر مورينيو به لاليگا هستند. من نيز از هم اكنون خود را براي نوشتن مقاله‌هايي به رنگ مورينيو آماده‌ كرده‌ام.

او مرد مهارت‌ها و توانايي‌ها است و براي مبارزه خلق شده اما در رئال مادريد چندان محبوب نيست.

به عنوان مثال خورخه والدانو مرد آرژانتيني رئال مادريد كه اين روزها به عنوان نائب رئيس باشگاه نقش خود را به خوبي ايفا مي‌كند از كاته‌ناچيو يا فوتبال (ضد فوتبال) ايتاليايي متنفر است و نمي‌تواند باور كند رئال مادريدي كه با كاپلو سراسر حمله بود، با مورينيو سراسر دفاع شود.

اگر مورينيو به رئال مادريد بيايد بدون ترديد و با فشار دلالان پرتغالي كارواليو، لمپارد و ته‌وز را به رئال مادريد خواهد آورد. فلورنتيو پرس نبايد فراموش كند كه روزگاري در همين سمت به زانو درآمده بود و پيش‌بيني مي‌كرد مردم شهر او را در ميدان مركزي به گيوتين خشم خود از بين ببرند. اما كادر فني و افراد پشت پرده مادريد بار ديگر او را زنده كردند وحالا نوبت پرس است كه به انديشه آنها احترام بگذارد.

رافائل بنيتس ديگر نامزد احتمالي براي جانشيني پيگريني محسوب مي‌شود. او در ليگ قهرمانان مرد مشهوري است و اگر يوونتوس بگذارد او هم مقصد مادريد را براي مذاكرات تابستانه خود انتخاب خواهد كرد.

در هفته گذشته يكي ديگر از مسائلي كه فكر مرا به خود مشغول كرد موفقيت‌هاي اتلتيكو مادريد بود. اين تيم در لاليگا اوضاع خوبي ندارد. اتلتيكو در كشور خود يك غريبه است و شايد هواداران اين تيم در سطح اروپا، ‌آمريكاي جنوبي و آسيا بيش از هواداران رئال مادريد در پايتخت اسپانيا باشد.
پس از اخراج آبل رسينو و عقد قرارداد با كيكه سانچس فلورس اوضاع اتلتيكو بهتر شد و حالا آنها در شهر هامبورگ به مصاف فولام مي‌روند تا پس از سال‌ها به جاي رئال مادريد در ميدان سيبلس جشن شادي و قهرماني بگيرند.

آخرين باري كه در كنار نام اتلتيكو از اصطلاح جشن استفاده شده به سال 1962 و يا 1974 برمي‌گردد.

مي‌دانم كه موضوع بارسلونا به پايان رسيده و به سراغ سوژه‌هاي ديگر رفته‌ام اما فراموش كردم كه يك نكته مهم در مورد بارسلونا اشاره كنم. گوارديولا برابر مورينيو به شكست تاكتيكي مبتلا شد و شايد اگر موتا از اينتر اخراج نمي‌شد بارسلونا در بازي برگشت هم شكستي مفتضحانه را تجربه مي‌كرد.

انديشه‌هاي دفاعي مورينيو جايي در مادريد ندارد. مردان او طوري برابر بارسلونا دفاع مي‌كردند كه انسان به ياد فوتبال آمريكايي و راگبي مي‌افتاد. نكته ديگري كه بسيار مرا ناراحت كرد باز شدن لوله‌هاي آبياري در چمن نيوكمپ بود، مقصر اين اتفاق تلخ هر كه باشد در نهايت بار سنگين جرمش را بر دوش خوآن لاپورتا مي‌اندازد.

قول مي‌دهم تا بعد از فينال ليگ قهرمانان اروپا هيچ مطلب ديگري ننويسم مگر آنكه بار ديگر سردبير ساكرنت از من بخواهد فضاي خالي سايتش را پر كنم.