گزيده سرمقاله‌ روزنامه‌هاي صبح امروز

کد خبر: ۹۶۵۹۴

تاریخ: ۱۴ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۰۹:۳۲

جام جم

«مطهري را بايد از نو شناخت» عنوان يادداشت روز روزنامه جام جم به قلم دكتر علي دارابي است كه در آن مي‌خوانيد:
نامگذاري 12 ارديبهشت در تقويم رسمي كشور به عنوان روز معلم به خاطر شهادت علامه مرتضي مطهري(ره) دلايل متعددي مي‌تواند داشته باشد اما بي شك نقش معلمي و استادي مطهري در حوزه و دانشگاه كه خود بزرگ‌ترين الگو براي نظام تعليم و تربيت و معلمان كشور مي‌تواند باشد را بايد اصلي‌ترين علت دانست؛  زيرا شخصيت‌ها، شهيدان و بزرگان ديگري هستند كه همه ساله براي آنها ويژه برنامه‌هايي تدارك ديده مي‌شود اما بي‌ترديد پس از مراسم ويژه حضرت امام خميني (ره) مهم‌ترين و بزرگ‌ترين مراسم ويژه شخصيت‌هاي كشور، يادمان و نكوداشت استاد شهيد مرتضي مطهري است.

اهميت و دلايل اين جايگاه و مرتبت به عوامل متعددي وابسته است؛  امام او را «فرزند عزيز خود»  و «پشتوانه‌اي محكم براي حوزه‌هاي ديني و علمي»  و «خدمتگزاري سودمند براي ملت و كشور»  مي‌دانست. رهبر معظم انقلاب، مطهري را «پيشرو»  و «نظام جمهوري اسلامي را بر پايه تفكر مطهري»  بر مي‌شمارد. افزون بر اين مطهري «مجاهد نستوه در مبارزه فكري و علمي در برابر التقاط، ليبراليسم و تفكرات غربي»  بود. او براستي «فرزند زمان خويشتن»  بود.
آنچه جايگاه و منزلت مطهري را دو چندان مي‌كند، نقش پيشرو و تأثيرگذار او در نهضت اسلامي امام خميني (ره) و سپس نقش آفريني در شوراي انقلاب بود كه اداره و مديريت كشور در دوران گذار از پهلوي به جمهوري اسلامي و استقرار نهادهاي قانوني را به عهده داشت.

مردم سالاري

«زندگي با طعم اورانيوم» عنوان سرمقاله روزنامه مردم سالاري به قلم علي ودايع است كه در آن مي‌خوانيد:
در طول چند ماه گذشته مردم دنيا با هجمه اخباري مواجه شده اند که مضموني منشعب از اورانيوم و انرژي هسته اي بوده است. کنفرانس بررسي معاهده منع گسترش سلاح هاي هسته اي ديروز آغاز شد تا نمايندگان 189 کشور که به نيويورک سفر کرده اند اين پيمان 40 ساله را مورد بازبيني قرار دهند.

اين کنفرانس هر پنج سال يک بار برگزار مي شود. اعضاي اين پيمان همه کشورهاي سازمان ملل به جز هند، پاکستان، رژيم صهيونيستي و کره شمالي هستند. کشورهايي که گفته مي شود در دهه 70 ميلادي توانايي دستيابي به سلاح اتمي را کسب کردند.
قراردادNPT  مبتني است بر يک معامله پاياپاي ميان کشورهايي که داراي سلاح اتمي هستند و کشورهايي که فاقد سلاح اتمي هستند. اين قرارداد از يک سو پنج قدرت اتمي را موظف مي سازد که در جهت خلع سلاح اتمي بکوشند. از سوي ديگر، کشورهاي فاقد سلاح اتمي بايد اعلام دارند که از تلاش براي دستيابي به سلاح اتمي کاملا انصراف  مي جويند، ولي حق استفاده صلح جويانه از فن آوري هسته اي را خواهند داشت.

به رغم وجود پيمان ان پي تي خطر تسليحات هسته اي همچنان جدي است و گرچه قرارداد منع گسترش جنگ افزارهاي هسته اي بزرگ ترين توافق بين المللي به منظور کنترل و کاهش تسليحات هسته اي است اما با نقض دائم اين قرارداد توسط کشورهاي مختلف، توسعه سلاح هاي هسته اي بيش از پيش به تهديدي جدي بدل شده است.

رسالت

«شولاي عرياني نبرد نرم» عنوان سرمقاله روزنامه رسالت به قلم صالح اسکندري است كه در آن مي‌خوانيد؛ يکي از تفاوت هاي اساسي نبرد نرم  Soft War در برابر جنگ سخت
Hard Warدر اين است که عقب نشيني در نبردهاي نظامي در برخي مواقع به لحاظ تاکتيکي ضروري و مقدمه پيروزي هاي بعدي قلمداد مي شود. اما عقب نشيني در نبرد نرم به معناي تسليم شدن در آن مقطع محسوب مي شود و مواضعي که از آنها عقب نشيني صورت مي پذيرد براي هميشه به اشغال دشمن در مي آيد. لذا بازپس گيري آن از سختي و صعوبت غيرقابل تحملي برخوردار است. مضاف بر اينکه اين عقب نشيني موجب افزايش سرعت و شتاب پيشروي دشمن در مواضع بعدي مي گردد.

تهاجم فرهنگي همه جانبه عليه ايران اسلامي نيز به عنوان يکي از شقوق مهم نبرد نرم دشمن از اين قاعده مستثني نيست. تجربه حداقل دو دهه گذشته نشان داده است که هر جا در مقابل هجوم ددمنشانه فرهنگي عقب نشستيم نه تنها دستاوردي تحصيل نکرديم بلکه مجبور شديم به فراخور اين کوتاه آمدن،عقب نشيني هاي بعدي را نيز انجام دهيم. در تجربه20  ساله سينما، تئاتر، موسيقي، کتاب، ماهواره، اينترنت، روزنامه ها و ... اين موضوع کاملا مشهود و قابل رويت است. در مقابل نقاط قوت فرهنگي کشور درست همان جايي است که محکم ايستاديم و حتي اقدام به پيشروي کرديم. امروز که بار ديگر مسئله حجاب و عفاف مورد توجه مسئولين کشور قرار گرفته توجه به اين مهم ضروري است که کوتاه آمدن در اين موضوع به معناي آن است که بايد مهياي عقب نشيني هاي بعدي شد. به خصوص که دشمن در اين جبهه نگاه ويژه اي دارد و سرمايه گذاري بيشتري مي کند.

تنها به عنوان مشتي از خروارها، در خبري آمده بود که نتانياهو از آمريکا خواست تا به عراق حمله نظامي کند ولي براي براندازي حکومت ايران، به جاي حمله نظامي سريال هايي پخش شود که “افراد زيباروي جوان را در وضعيت هاي متنوعي از برهنگي و در شرايطي نشان مي دهند که زندگي هاي فريبنده و مادي گرايانه دارند و رابطه هاي بي قيد جنسي برقرار مي کنند”اين خبر مربوط به12  سپتامبر2002  21( شهريور1381 ) است که توسط خبرگزاري يونايتدپرس مخابره شده است.

جمهوري اسلامي

«سه دهه نگاه نادرست به مقوله اشتغال» عنوان سرمقاله روزنامه جمهوري اسلامي است كه در آن مي‌خوانيد:
شغل و مسائل مرتبط با آن مانند تورم، قراردادها، بيمه، بيكاري و... طي سه دهه اخير يكي از اصلي‏ترين دغدغه‏هاي ايرانيان و به تبع آن محوري‏ترين وعده‏ها و برنامه‏هاي دولتهاي وقت بوده و اكنون نيز هست.

اين دل مشغولي‏ها در دو حوزه ايجاد اشتغال يا همان فرصت شغلي جديد و حفظ اشتغال موجود و جلوگيري از نابودي فرصتهاي قبلاً خلق شده وجود داشته است. امروز و با گذشت بيش از 30 سال از پيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي، مرور بر سه دهه برنامه‏ريزي و تلاش دولتمردان مختلف كشورمان براي حل معضلي به نام بيكاري و تأمين نيازهاي شغلي جامعه، تصويري را پيش روي ناظران قرار مي‏دهد كه دقت در آن به بازشناسي مولفه‏هاو ديدگاه‏هاي مشتركي مي‏انجامد كه هر يك به نوبه خود در عدم موفقيت برنامه‏هاي پياده شده نسبت به حل معضل بيكاري سهمي در خور تأمل داشته‏اند.

اولين رويكرد به اين واقعيت باز مي‏گردد كه دولتها معمولاً به مقوله اشتغال‏آفريني با نگاهي انتزاعي و بريده از ساير مسائل كلان اقتصاد نگريسته‏اند. به عبارت ديگر، اينگونه فرض شده كه مشكلي به نام بيكاري، معلول يك دسته از عوامل مشخص و مجزا از ساير مولفه‏هاي اقتصادي است كه بايد با تمركز راه‏حلها بر اين عوامل درصدد برطرف كردن معضل بيكاري برآمد. اين درحالي است كه تجربيات و يافته‏هاي موفق جهاني اثبات كرده كه مسئله اشتغال و يا روي ديگر اين سكه، يعني بيكاري، از عوامل به شدت متاثر از ساير مولفه‏هاي اقتصادي است و در عين حال موثر بر آنهاست. از اين رو بسيار ساده انگارانه خواهد بود اگر فرض كنيم بدون در نظر گرفتن مسائلي مانند تورم، فضاي كسب و كار، واردات و صادرات و حتي زادو ولد، مي‏توان بر معضل بيكاري نيروي كار فائق آمد.

تدوين و اجراي بسته‏هاي سياستي مختلف در طول 18 سال گذشته از طرح وام‏هاي خوداشتغالي و طرح ضربتي اشتغال گرفته تا طرح بنگاه‏هاي زودبازده و اين اواخر طرح مشاغل خانگي نشان دهنده اين واقعيت است كه دولتهاي وقت همواره بر اين تصور بودند كه اجراي سياستها و طرحهاي ضربتي... مي‏تواند در كوتاه مدت به اين مشكل پايان دهد.
استمرار چنين نگاهي در طول سالهاي متمادي و شكست مستقيم و ضمني تمامي اين طرحها نشان مي‏دهد كه اصرار بر راه‏حلهاي جزيره‏اي كه برخاسته از نگاهي انتزاعي به مقوله اشتغال است، هنوز سياستگذاران را به اين نتيجه نرسانده كه بهترين طرحها و سياستها هم بدون هماهنگي ميان سياستهاي مالي، پولي و حتي سياسي، گرهي از كار اشتغال باز نخواهد كرد.
دومين مولفه مشترك در مجموعه طرحهاي اجرا شده طي اين سالها، باورمندي به نقش و وظيفه دولتها در ايجاد اشتغال است.

كيهان

«بن بست NPT و راهكارهاي تهران» عنوان يادداشت روز روزنامه كيهان به قلم حميد اميدي است كه در آن مي‌خوانيد:
1-از شب گذشته كنفرانس بازنگري NPT كه هر 5 سال يكبار برگزار مي شود، در مقر سازمان ملل آغاز شده و تا 7 خرداد ادامه خواهد داشت. پيمان منع گسترش تسليحات اتمي كه از 40 سال قبل منعقد شده و كشورهاي زيادي از جمله ايران به آن پيوسته اند، 3مأموريت مهم برعهده آژانس بين المللي انرژي اتمي گذارده است؛  خلع سلاح كشورهايي كه اقدام به توليد بمب اتمي و ذخيره سازي آن كرده اند، جلوگيري از اشاعه سلاح اتمي و فراهم سازي بستر مناسب و كمك به كشورهاي عضو براي دستيابي به فناوري انرژي هسته اي.

اما در نتيجه اعمال نفوذ قدرتهاي استعماري و مديريت هاي ضعيف و تحت سلطه آژانس، طي 40 سال گذشته نه خلع سلاحي صورت گرفته، نه از اشاعه و توسعه آن جلوگيري شده و نه كشورهاي در حال توسعه توانسته اند از حق قانوني خود به منظور بهره برداري صلح آميز از اين انرژي پاك و توليد سوخت هسته اي، استفاده كنند.

بدون ترديد توليد و انباشت سلاح هاي اتمي بزرگترين تهديد براي امنيت جهاني به حساب مي آيد. بيش از 60 سال است كه تهديد اتمي بخش معظمي از مناسبات جهاني را تحت تأثير شديد خود قرار داده است. امروزه بمب اتم به عامل زورگويي و زياده خواهي برخي از قدرت هاي جهاني تبديل شده و آنان به بهانه جلوگيري از اشاعه سلاح اتمي فشارهاي مختلفي بر كشورهاي مستقل و غير وابسته وارد مي كنند.
در اين ميان آژانس نيز در به ثمر رساندن مأموريت هاي خود توفيقي به دست نياورده و شايد به همين دليل است كه كشورهاي عضو تلاش مي كنند در بازنگري هاي ادواري، مسير را براي تحقق اهداف NPT هموار نمايند.

ابتكار

«سخني با شهردار سختکوش تهران» عنوان سرمقاله روزنامه ابتكار به قلم محمدعلي وکيلي است كه در آن مي‌خوانيد:
هرکس اين روزها گشتي در کلانشهر تهران داشته باشد و از گذشته آن نيز مطلع باشد، زبان به تمجيد و تحسين مجموعه فعاليت‌هاي عمراني شامل پل،تونل،آسفالت خيابان،زيباسازي شهر مي‌گشايد به همين دليل هم عملکرد آقاي قاليباف در جايگاه شهردار تهران مورد توجه و تعريف همگان است.

نگارنده نيز به شهادت همين روزنامه جزو کساني بوده که خدمات ايشان راپاس داشته نسبت به آن همواره به نيکي ياد کرده است اما اين دليل برکتمان حقايق نمي‌شود شايد موفقيت شهردار محترم درحوزه‌هاي عمراني، باعث غفلت نسبت به بخش مهم و تاثيرگذار سيستم اداري شهرداري در پاسخگويي به ارباب رجوع شده است.

حقير به دليل مسئله جزئي مرتبط با شهرداري در جريان اين کاستي قرار گرفتم نقصان مورد اشاره موجب ناديده انگاشتن زحمات شبانه روزي ديگر حوزه‌هاي شهري است و باعث بي انصافي در داوريهاست.

بارها از زبان توده مردم شنيده بوديم که سر کار پيدا کردن با شهرداريها و رهايي از دالانهاي پرپيچ و خم آن، عمري به درازاي ... مي‌طلبد ولي همواره اين نوع داوري را حمل بر اغراق گويي‌هاي مرسوم مي‌کرديم اکنون که خود گرفتار آمديم با تمام وجود آن گلايه و استغاثه را درک مي‌کنيم .
در اينجا بناي اطاله کلام و قلم فرسايي ندارم اما خوبست به اجمال بدانيد که براي گرفتن مجوز دومتر حفاري فاضلاب شهري (که اجبار سازمان آب و فاضلاب است )حدود دوماه است که در طبقات مختلف شهرداري سرگردانيم و جالب است که بخش‌هاي مختلف مثل بخش درآمد و شهرسازي و فني هرکدام تفسيري جديد از قانون دارند که براي پاسخگويي به خواسته هر کدام مي‌بايست مسيرهاي متفاوت و وقت بر طولاني را طي کرد.

قدس

«مفاسد اقتصادي و لزوم توجه به دغدغه هاي رهبري» عنوان يادداشت روز روزنامه قدس به قلم سيامک باقري است كه در آن مي‌خوانيد:
دوران جنگ تحميلي شرايط خاصي را براي کشور فراهم کرد و سيستم اقتصادي آن روزها هم به تبعيت از شرايط دفاع تنظيم شده بود، اما پس از دوران دفاع مقدس، کشور در دوره تازه اي قرار گرفت که با گذشته بسيار متفاوت بود و بخصوص در موضوع اقتصاد، دولتها روند جديدي را اتخاذ کردند تا در نهايت به توسعه اقتصادي و شکوفايي کشور در ابعاد مختلف منجر شود.

اما همزمان که روند اداره دوران پس از جنگ با پيش از آن تفاوت پيدا کرد، هشدارها نسبت به انحراف در مسير حرکت هم افزايش يافت. در اين ميان مهم ترين شخصي که هميشه مراقب اتفاقها بوده و با رصد مداوم، هشدارهايي را به مسؤولان داده است، رهبر معظم انقلاب بوده اند. ايشان بخصوص از دوره اي که دولت به سمت کوچک سازي خود و سپردن امور به بخشهاي خصوصي حرکت کرد، هميشه با دقت امور را تحت نظر داشته و به انحاي مختلف ارشادات و فرامين خود را ارائه کرده اند. گاهي اين فرمايشات در ميان مسؤولان بوده و گاهي هم ايشان به اقتضاي شرايط موضوع را در يک جمع عمومي مطرح کرده اند که از دغدغه بيشتر مقام معظم رهبري نسبت به موضوعي خاص حکايت داشته است.

يکي از اين موضوعها هم بحث ثروتهاي بادآورده بود. رهبر انقلاب نگران بودند که در جريان واگذاري امور به بخش خصوصي، تخلفي صورت گرفته و برخي افراد با استفاده از رانت و روابط خاص به ثروتهاي بادآورده اي برسند که اساساً روند حرکت به سمت خصوصي سازي را دچار مشکل و نقصان کند.
اين موضوع البته در ديگر کشورها نيز تجربه شده است و گاهي خسارتهاي زيادي را در پي داشته که نه تنها به وضعيت اشتغال کارگران سامان نداده است، بلکه اين قشر را دچار مشکلات خاصي نيز کرده است.

آرمان

«پيشنهادي براي تجميع بهينه انتخابات» عنوان سرمقاله روزنامه آرمان به قلم امير علي اميري است كه در آن مي‌خوانيد؛  در آغاز سخن، اشاره به سابقه موضوع تجميع انتخابات مي‌تواند به روشن شدن موضوع کمک کند، با توجه به اين که هر ساله يک انتخابات سراسري در ايران برگزار مي‌شود و به طور طبيعي، تهيه مقدمات اين کار بزرگ و مهم و برگزاري و پيامدهاي آن، هزينه‌هاي بسياري را در‌بر‌دارد، موضوع تجميع انتخابات، به گونه‌اي که زمان بندي آن، طوري طراحي شود که هر دو سال يک بار انتخابات برگزار و چهار انتخابات رياست جمهوري، مجلس شوراي اسلامي، مجلس خبرگان رهبري و شوراهاي اسلامي شهر و روستا در آغاز کار و به فاصله هر دو سال يک بار تجميع شود، مطرح شد.
موضوع تجميع انتخابات در تاريخ 1/3/86 در مجلس شوراي اسلامي مطرح و به پس از تصويب مورد اشکال شوراي نگهبان قرار گرفت و با توجه به پافشاري مجلس بر مصوبه خود به مجمع تشخيص مصلحت نظام ارجاع و سرانجام در تاريخ 28/2/87 اين قانون به شکل زير نهايي و براي اجرا ابلاغ شد.

«با کوتاهتر شدن دوره چهارم شوراهاي اسلامي شهر و روستا، انتخابات دوره پنجم شوراهاي اسلامي، همزمان با انتخابات دوره يازدهم رياست جمهوري در يک روز برگزار شود، به گونه‌اي که آغاز به کار شوراهاي اسلامي پنجم يک ماه پس از آغاز دوره رياست جمهوري يازدهم باشد» .
البته گزينه‌هاي گوناگون ديگري نيز مطرح بود که با توجه به اين که خلاف قانون اساسي بوده و يا منجر به تمديد مدت يا کاهش مدت يکي از نهادهاي برگزيده مي‌شد، مورد تصويب قرار نگرفت؛  بنابراين، با توجه به اين قانون، بايد دوره چهارم انتخابات شوراهاي اسلامي شهر و روستا در اواخر سال 1389 برگزار شود و همان‌گونه که قانون فوق تعيين کرده است، براي اين که انتخابات دوره پنجم شوراها با دوره يازدهم رياست جمهوري همزمان برگزار شود، اعضاي شوراهاي شهر و روستا بايد در دوره چهارم براي مدت زماني کمتر از دو سال به جاي چهار سال تعيين شوند؛  به عبارت ديگر، طول عمر شوراهاي اسلامي شهر و روستاي دوره چهارم، کمتر از دو سال خواهد بود.

دنياي اقتصاد

«تاثير کاهش ارزش يورو بر ذخاير ارزي کشور» عنوان سرمقاله روزنامه دنياي اقتصاد به قلم دکتر سيداحمد ميرمطهري است كه در آن مي‌خوانيد؛ علت بروز بحران‌هاي مالي که گاه در تاريخ اقتصادي کشورها رخ مي‌دهد، معمولا حباب‌هاي ناپايداري است که شکل مي‌گيرد و پس از چند صباحي فرو مي‌ريزد.

حباب‌هايي که به همراه خود ريسک‌پذيري زياد يا بدهي‌هاي انبوه بخش خصوصي و دولتي را به همراه دارد. وقتي حباب فرو مي‌پاشد نتيجه‌اي ندارد مگر رکود شديد اقتصادي، بدهي‌هاي دولتي و کسر بودجه سنگين که اکثرا به دنبال خود به تورم شديد نيز مي‌انجامد.

يونان نيز از اين قاعده مستثنا نبوده است. اين کشور اکنون با انبوهي از بدهي روبه‌رو است و به نظر مي‌رسد راه‌حل‌هاي کنوني براي خروج از اين بحران تاريخي هنوز قطعيت نيافته است. از اين رو، بازارهاي مالي جهان و تمامي کشورهاي اتحاديه‌ اروپا به‌دقت و با نگراني تحولات اين کشور را زير نظر دارند. اما نکته‌ قابل توجه آن است که برخي پيش‌بيني‌هاي اقتصادي احتمال بروز بحران‌هاي مالي، شبيه آنچه در يونان رخ داد را در اسپانيا، پرتغال، ايرلند و ايسلند نيز محتمل مي‌داند. مجموعه اين رخدادها، يعني احتمال بروز تغييرات منفي چشمگير در ارزش يورو.

اين تحول مهم در نسبت برابري يورو با ديگر ارزهاي معتبر جهان، در شرايطي رخ مي‌دهد که در سال‌هاي گذشته شاهد سوگيري ذخاير ارزي ايران از دلار به سوي يورو بوده‌ايم. در عين حال، افزايش نسبي واردات و کسري موازنه تجاري (غيرنفتي)، افول نسبي بهاي نفت و تاثير آن بر درآمدهاي ارزي ايران، محدوديت‌هاي کنوني شبکه بانکي کشور در مراودات بانکي ايران با نظام بين‌المللي بانکي وضعيت رايج طي سال‌هاي اخير بوده است. از سوي ديگر، نيز حجم قابل‌توجه و مهيب نقدينگي مي‌تواند با حضور در بازار ارز تاثير تعيين‌کننده‌اي بر اين بازار بگذارد. بنابراين آثار افول ارزش يورو، بدون ترديد در اقتصاد ايران نيز پديدار خواهد شد.

جهان صنعت

«همسايه‌ها ياري کنيد...» عنوان سرمقاله روزنامه جهان صنعت است كه در آن مي‌خوانيد:
ديروز در مرور اخبار، يکي از موضوعاتي که به نظرم غيرمعمول آمد  اظهارنظر معاون مديرعامل شرکت گاز بود که با اعلام افزايش حدود صددرصدي صادرات گاز ايران در 40 روز نخست سال‌جاري گفته بود: اميدواريم با بهينه مصرف کردن گاز- توسط مشترکان- بتوانيم شاهد جهشي قابل توجه در زمينه صدور گاز به ديگر کشورها باشيم.

مصطفي کشکولي با اين ديدگاه خود از مشترکاني درخواست کاهش مصرف کرده بود که در فصل بهار و گرماي آن، فقط براي گرمايش استحمام و پخت و پز از گاز شهري استفاده مي‌کنند و اين مصرفشان بحثي ناگريز است. اين درخواست در حالي مطرح شده که شرکت ملي گاز يکي از شرکت‌هاي مطرح در بخش تبليغات تلويزيوني و ريختن پول به جيب سيماي ملي براي فرهنگ‌سازي کاهش مصرف است.

حال اين سوال ايجاد مي‌شود که اگر هزينه‌هاي تبليغات در سال‌هاي طولاني نتوانسته مصرف مردم را کاهش دهد، چگونه اين درخواست‌ مطرح مي‌شود.

از سوي ديگر اگر نيت صادرات بيشتر وجود دارد چرا با رشد انشعابات (فراتر از برنامه‌ريزي‌هاي مصوب) راه مصرف بيشتر از سوي شرکت ملي گاز باز شد؟ چرا اين مدير محترم نمي‌گويد که اين شرکت ملي که بايد حافظ منافع بيت‌المال و نفع اقتصاد ملي باشد با دست خود گاز ارزان را به نقاط کم‌بهره در کشور کشانده و توجهي به سوخت‌هاي جايگزين و پربازده نداشته است.
حال بايد گفت که اين مدير محترم، چرا کم‌کاري مسوولان از گذشته تا حال را با اين اظهارنظر عجيب خود هويدا کرده و نگفته که چرا نظام جامع تنوع سوختي کشور هم‌اکنون  وجود خارجي  ندارد و پس از اتصال بيشتر نقاط کشور به گاز شهري تازه قرار است  به تصويب برسد!

باز هم بايد پرسيد که چرا مردم ايران بايد بلاتکليفي‌هاي مديريتي را جبران کنند؟ مگر مسوولي بر ادوات و تجهيزات مصرفي گاز نظارت لازم را داشته و آيا مسوولان به مصرف بالاي کارخانه‌ها و نيروگاه‌ها که از تجهيزات کم‌بهره استفاده مي‌کنند توجهي کرده که امروز از ديوار کوتاه مردم به درون نگاه مي‌کنند؟

پول

«خداي تهران، خداي ايران» عنوان سرمقاله روزنامه پول به قلم حسين دورديان است كه در آن مي‌خوانيد:
تأکيد چندباره رياست محترم جمهوري بر مخالفت با سياست‌هاي ناظر بر کنترل جمعيت از اين جهت بسيار خطير و قابل‌ بحث است که آثار و عواقب احتمالي چنين رويکردي، فارغ از مثبت و منفي بودن آن، به هيچ عنوان قابل برگشت و اصلاح نيست. آنچه که انگيزه نگارش اين متن بوده، همگامي و همزماني طرح اين بحث با مباحث مربوط به کاهش جمعيت تهران و انتقاد دولت از وضع جمعيتي موجود پايتخت است.

دعوي ما اين است که طرح اين دو بحث به‌طور همزمان، آشکارا حاکي از ناسازگاري منطقي نظريه دولت در خصوص بحث جمعيت است. طرح مساله: استدلال دولت در دفاع از رشد بالا و کنترل‌نشده جمعيت مبتني بر يک گزاره مذهبي است و آن مساله «رزاقيت»  خداوند است. در اين چارچوب از آنجا که خداوند رزاق است، طرح سياست‌هاي کنترل جمعيت نوعي تشکيک در صفت رزاقيت اوست و از اين جهت قابل قبول نيست.

در مقابل، استدلال اصلي مخالفان  بر مبناي محدوديت امکانات و توانمندي‌هاي کشور و مديران کلان جهت پاسخگويي به نيازهاي جمعيتِ فزوني‌يافته قرار دارد. از منظر ديدگاه اول محدوديت منابع و امکانات، نمي‌تواند در عرض رزاقيت خداوند قرار گرفته و به‌عنوان تبصره‌اي بر آن لحاظ شود. در حالي که در ديدگاه دوم ظاهراً عقل عرفي در برابر حکم شرعي قرار گرفته است. هرچند که قضاوت در خصوص اين دو ديدگاه و ارايه يک جمع‌بندي منطقي بر اساس آن به لحاظ نظري مطلبي بسيار مهم و درخور توجه است (که در ادامه به آن اشاره خواهد شد)

خداي تهران، خداي ايران
اما در اين ميان رويه انتقادي دولت (به عنوان تئوريسين افزايش جمعيت) از ميزان جمعيت در تهران و رشد آن مي‌تواند کاشف از تناقضي بي‌پاسخ باشد.

آفرینش

«چالش قاچاق سيگار» عنوان سرمقاله امروز روزنامه آفرینش به قلم علی رمضانی است که در آن می خوانید:
پديده قاچاق براي اقتصاد هر کشوري امري مشکل زاست در اين حال قاچاق سيگار با توجه به پيامدهاي بهداشتي مصرف سيگار حاوي مضراتي چند گانه است . در اين بين کشور ما همواره در معرض ورود کالاي قاچاق سيگار بوده است واين روند با توجه به سياست هاي اقتصادي دولت واعمال واجراي قوانين کاهش يا افزايش مي يابد . در اين راستا آنچه جالب توجه است رشد سريع قاچاق سيگار به داخل کشور در يک سال گذشته است رشدي که بنا به برآوردهاي مختلف مقامات دولتي افزايش 173 درصدي قاچاق سيگار ورود حدود 18 ميليارد نخ سيگار را موجب شده است . اين روند افزايشي و پيش رونده قاچاق سيگار بي گمان  پيامدهاي بسياري بر کشور خواهد گذاشت . از يک سو ضرر 500 ميليارد توماني دولت در سال گذشته ماحصل از فرايند قاچاق از سوي ديگر با توجه به اينکه بسياري از سيگارهاي قاچاق به ويژه از مرزهاي غربي وجنوبي کشور که سيگارهايي عراقي واماراتي است مضرتر هستند وارد مي شود مي تواند سلامتي 12 ميليون شهروند سيگاري کشور را تحت تاثير قرار دهد . در اين ميان قابل توجه است در واقع قاچاق سيگار وتفاوت چندين برابري آن با قيمت متوسط سيگارهاي وارداتي رسمي وتوليد داخل از يک سو ناخواسته کاهش مي دهد واز سوي ديگر به افزايش فروش سيگار در جامعه مي افزايد که در واقع امري نامطلوب به شمار مي رود وبرخلاف سياست ها وآرمان هاي بهداشتي کشور است به علاوه بايد در نظر داشت که تغييرذائقه شهروندان به استفاده از سيگارهاي خارجي امري رواني است که در بلند مدت باعث افزايش استفاده دو چندان مردم از سيگار خارجي (همانند روند استفاده از چاي خارجي ) خواهد شد .