نقد تند "کیهان" پیرامون تیم "مس کرمان"، شرب خمر، حمل مواد مخدر و باقی قضایا...

زيرا تجربه در كشورهايي همچون آمريكا و حتي كشورهاي اروپايي ثابت كرده است كه ورود بخش خصوصي نه تنها ضرري را متوجه ورزش كشور نمي سازد كه به جاي لاپوشاني چنين فضاحت هايي توسط مديراني كه ميز خود را در خطر مي بينند، به تنبيه خاطي يا خاطيان پرداخته و در همان حال از مردم عذرخواهي مي شود. به شرط آنكه اين خصوصي سازي هيچ شباهتي به برباد دادن شركت ها و اموال دولتي به قيمت «ثمن بخس» نداشته باشد؛ تجربه اي كه متاسفانه در دوران سازندگي و اصلاحات بسيار تكرار شد.

کد خبر: ۹۶۴۹۸

تاریخ: ۱۳ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۱۶:۱۲

کیهان امروز در یادداشتی صریح و تند پیرامون اوضاع فوتبال ایران و با اشاره به اتفاقاتی که به تیم فوتبال مس کرمان در روزهای اخیر نسبت داده شده، چنین نوشت:

"يكي از تيمهاي فوتبال در چهارچوب جام باشگاههاي آسيا، براي برگزاري بازي برگشت، قصد سفر امارات مي كند. مديران اين تيم كه در شمار تيمهاي صنعتي است و دينار به دينار هزينه هايش از محل بيت المال تأمين مي شود (به نوشته مطبوعات ورزشي) تصميم مي گيرند كارواني در حدود 150 نفر به سوي دبي روانه كنند كه از قديم گفته اند:
خرج كه از كيسه مهمان بود
حاتم طايي شدن آسان بود

در هر حال براي كاروان مذكور بليت رفت و برگشت تهيه مي شود، با اين بهانه كه اين جماعت در شمار ليدرها و مشوقان تيم هستند و در ورزشگاه مي توانند، تشويق و سروصداي عرب ها را خنثي كنند. علاوه بر هزينه بليت، هزينه هايي همچون پول هتل، خورد و خوراك و الخ اين جماعت را برعهده مي گيرند تا كسي احساس تنهايي نكند!!

مسابقه به صورت مستقيم پخش مي شود، جالب اينكه، گمنامي تيم ايراني و همچنين موقعيت لرزانش در جدول باعث مي شود تا عربها كوچكترين استقبالي از اين مسابقه نكنند و بازي در يك ورزشگاه تقريبا خالي از تماشاگر برگزار شود. در حالي كه تعدادي از همين گروه در روز مسابقه مشغول گشت و گذار در بازار دبي ديده شدند.

تيم از عربها شكست مي خورد و مربي صريح اللهجه و به ستوه آمده تيم در مصاحبه خود دليل شكست تيمش را مقيد نبودن برخي از بازيكنان نورچشمي مديران، به مقررات اردو اعلام مي كند و بدتر از همه اينكه شبگردي و حتي مستي برخي از آنها در شب مسابقه را در برابر خبرنگاران عرب به صراحت اعلام مي كند تا خوراك ضدتبليغاتي مناسبي براي رسانه هاي عرب كه بسياري از آنها متأسفانه با بودجه وهابي ها، آمريكايي ها و صهيونيست ها اداره مي شوند، فراهم آيد.

هنوز اين دسته گل به آب دادن ورد زبان عربهاست كه جماعت ملاحظه كنيد، ورزشكاران يك كشور انقلابي شيعه، چگونه حقيرانه در بارهاي شبانه به عيش و نوش مي پردازند كه دو تن از ليدرهاي تيم كه بعدا ادعا مي شود اين دو در شمار اعضاي كاروان نبوده اند با مقدار زيادي مواد مخدر توسط پليس دبي دستگير مي شوند، در اين شرايط مديران تيم به جاي تنبيه خاطيان از تمام توان خويش در راه آزادسازي اين دو تن كه ادعا مي كردند، همين طوري و سر خود به امارات آمده اند، سود مي جويند و به مربي خارجي هم اخطار مي كنند يا حرفهايت را پس بگير و عذرخواهي كن و يا حرفت را ثابت كن!]در حاليكه هيچ كس از سر ترس؛ جرات شهادت دادن به سود مربي ندارد[ و يا استعفانامه ات را بنويس! تا بار ديگر زخمهاي قديمي ورزش ما سر باز كنند. زخمهايي كه صرفا ريشه در ورزش صددرصد دولتي دارند.

گفته ايم و گفته اند كه شيوه تقسيم بودجه ورزش به هيچ وجه عادلانه نيست. ادعايي كه هيچ نيازي به سند و مدرك ندارد زيرا همگان به چشم خويش شاهدند كه ليگ برتر فوتبال، ساير ليگ ها و به طور كلي فوتبال متأسفانه، به سان جنين، بند نافش هنوز به بيت المال بند است و عموم اين هزينه هاي سرسام آور از بيت المال تأمين مي شود تا مثلا يك كارگر كرماني شاغل و يا اصفهاني از خود بپرسند چرا علي رغم تلاش طاقت فرساي ما در تيغ آفتاب جنوب و كنار كوره ذوب آهن، فلان فوتباليست خودروي 200 ميليوني سوار است و ما پس از سالها در تهيه جهيزيه دخترمان درمانده ايم.

حال كه شاهد تغييراتي كلان در سطح مديريت ورزش كشور هستيم بدون ترديد بهترين فرصت براي سبك كردن اين بار سنگين است. در آن صورت بخش خصوصي وارد گود مي شود و در سايه نظارت دقيق دولت بر عملكرد آنها، عملا حتي تيمهاي پرطرفداري همچون استقلال و پيروزي هم در راستاي اهداف انقلاب اسلامي در عرصه هاي آسيايي و حتي جهاني ظاهر مي شوند.

سالهاست كه خصوصي كردن ورزش ورد زبان مديران ارشد ورزش كشور است اما دريغ از يك قدم مثبت. اما حال كه شاهد تغيير مديران ارشد ورزش كشور هستيم، بهترين فرصت براي اجراي عدالت و وانهادن اين بار سنگين از دوش دولت فراهم آمده است، بدون ترديد در اين صورت به جاي هزينه هاي عبثي همچون خريد 600 ميليوني يك بازيكن، مدارس ورزش در كشور فعال مي شوند و به مثابه كشورهايي همچون روسيه بهترين كشتي گيران و... از دل همين مدارس بيرون مي آيند سرانه اماكن ورزشي افزايش يافته و ديگر اين چاه «ويل» تمام بودجه ورزش كشور را نمي بلعد.

از ياد نبريم كه متأسفانه بسياري از تيمهاي دولتي مديرانشان به ريسمان همين برد و باخت ها وصل هستند و به همين خاطر براي از دست ندادن موقعيت خود از جيب بيت المال حاتم طايي شده و حتي عمل وقيحانه بازيكن تيمشان و قاچاق موادمخدر ليدرشان را لاپوشاني مي كنند تا مديريتشان زير سؤال نرود. متأسفانه مديران كلان تر نيز چشم به همين بردها و باخت ها دارند و بي سبب نيست كه در اواخر هر ليگ كه بوي سقوط برخي از تيمها به مشام مي رسد، برخي از دلال ها وارد گود مي شوند تا اين ورزش پاك نماند و مثلا يك تيم براي نيفتادن تيم ديگر 22 گل بخورد.

تكمله
همانگونه كه پيشتر گفته آمد، اگر قرار باشد بر سر تاسيسات ورزشي و باشگاهها هم همان بلايي بيايد كه بر سر شركتهاي دولتي طي سالهاي موسوم به سازندگي و اصلاحات رفت و عملا در مواردي با قيمت بسيار پايين بر ثمن بخس، به افرادي خاص توسط اشخاصي خاص واگذار شوند، همان بهتر كه حركتي نكنيم كه خسران آن بسيار بيشتر از امروز خواهد بود.

در آن روزگار افرادي خاص كه برخي از آنها در حال حاضر به غرب پناهنده شده اند به افرادي خاص تر اموال دولت را با چك هاي مدت دار فروختند و اين چك ها عملا با فروش بعضا ضايعات همان كارخانه ها مورد معامله، به حساب خزانه رفت و خود كارخانه و زمين آن و... ماند براي همان افراد از ما بهتران. ضمن آنكه دهها و صدها كارگر هم بيكار به خانه بازگشتند. ان شاءالله كه به مدد سود جستن از مشاوران و كارشناساني مخلص اين مهم به انجام برسد."