شهید مفتح: والله مطهری می‌لرزید و ناراحت بود

یک روز بعد از ظهر در محل سابق دانشکده الهیات رفتم در اتاق ایشان دیدم با نگرانی می‌گوید فکری باید کرد. مکتب مادی‌گری عجیب دارد در ذهن جوانان ما رسوخ می‌کند...چه باید کرد؟ متاثر بود و ناراحت بود... وقتی جمله هایی را که از بعضی نوشته‌ها مشخص کرده بود نشان می‌داد و می‌گفت ببینید این گروه به نام مذهب، اما علیه مذهب، علیه معارف اسلامی علیه اسلام و فکر توحیدی دارند کار می کنند...وقتی اینها را می‌گفت والله می‌لرزید و ناراحت بود...

کد خبر: ۹۶۲۹۴

تاریخ: ۱۲ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۱۵:۳۵

وقتی جمله هایی را که از بعضی نوشته‌ها مشخص کرده بود نشان می‌داد و می‌گفت ببینید این گروه به نام مذهب، اما علیه مذهب، علیه معارف اسلامی علیه اسلام و فکر توحیدی دارند کار می کنند...وقتی اینها را می‌گفت والله می‌لرزید و ناراحت بود...

به گزارش خبرآنلاین، شهید دکتر مفتح در سخنرانی خود در مراسم شهادت آیت‌الله مرتضی مطهری ضمن برشمردن برخی خصوصیات روحی و مبارزاتی شهید مطهری به ذکر خاطره‌ای از نوع نگاه این شهید به مکاتب مادی‌گرا و نفوذ در دانشگاه‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید: او شهید راه مکتب و راه عقیده شد؛ عقیده توحیدی و ایستادن در برابر مکتب‌های شرک و مادی‌گری.

وی اضافه می‌کند: یک روز بعد از ظهر در محل سابق دانشکده الهیات رفتم در اتاق ایشان دیدم با نگرانی می‌گوید فکری باید کرد. مکتب مادی‌گری عجیب دارد در ذهن جوانان ما رسوخ می‌کند...چه باید کرد؟ متاثر بود و ناراحت بود... وقتی جمله هایی را که از بعضی نوشته‌ها مشخص کرده بود نشان می‌داد و می‌گفت ببینید این گروه به نام مذهب، اما علیه مذهب، علیه معارف اسلامی علیه اسلام و فکر توحیدی دارند کار می کنند...وقتی اینها را می‌گفت والله می‌لرزید و ناراحت بود...

شهید مفتح در بخش دیگری از این سخنرانی به نوع نگاه شهید مطهری در قبال پیروزی انقلاب اشاره می‌کند و می گوید: سال گذشته در آن اوج مبارزات به من می‌فرمود «به خدا اگر امام پیروز شود، هیچ پستی من نمی‌خواهم، هیچ مقامی من نمی‌خواهم، برای من همین زندگی که الان دارم، کتابخانه‌ام برای من بهترین لذت است، من همین را می‌خواهم که بنشینم و کتاب بنویسم، بنشینم تحقیق کنم و بنشینم از اسلام عزیز دفاع کنم این هدف من است...»و دیدیم راست می‌گفت.

شهید مفتح در این سخنرانی در خصوص رابطه امام(ره) و شهید مطهری نیز نکته جالبی را می‌گوید و می‌گوید: ما اگر یک مطلبی را یک وقتی می‌خواستیم خدمت امام بگوییم همه دوستان ما فکر می کردند تنها فردی که امکان دارد با امام صریح صبحت کند و امام به او علاقه دارد و او را می‌پذیرد، فورا می گفتیم برویم خانه آقای مطهری بگوییم ایشان خدمت امام عرض کنند چون می دانستیم امام به ایشان علاقه دارد...