انتقاد مردم خرمشهر از صداوسیما

چگونه است که برای مسابقه فوتبال ابومسلم خراسان و تراکتورسازی تبریز و یا ماجراهای خصوصی زندگی «دیوید بکهام» و پرونده پزشکی «لیونل مسی»، ساعت‌ها برنامه روی آنتن می‌رود و یا در اخبار 20:30 شیر ندادن یک گاو به گوساله‌هایش و یا مطلب سطحی بدون فایده از صداوسیما پخش می‌شود؛ اما این که فاضلاب مردم خرمشهر بیش از بیست سال است، همچنان مشکلات خود را بر مردم رنج کشیده این شهر تحمیل می‌کند، نباید بازتاب داشته باشد؟

کد خبر: ۹۶۲۰۶

تاریخ: ۱۲ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۰۹:۵۵

در آستانه سالروز آزادسازی خرمشهر قهرمان، مردم این شهر با انتقاد از عملکرد صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران در بازتاب ندادن مشکلات عدیده مناطق جنگی، به ویژه خرمشهر و آبادان، خواستار اختصاص یک برنامه نود دقیقه‌ای همچون برنامه «نود» و افشای کم‌کاری‌های انجام گرفته درباره مقدس‌ترین شهر دفاع مقدس شدند.

به گزارش خبرنگار «تابناک»، بسیاری از مردم خرمشهر با انتقاد از رویه صداوسما در سانسور مشکلات عمیق مناطق جنگی به ویژه ثروتمندترین شهری که در دوران جنگ به اشغال دشمن درآمد و با خاک یکسان شد، اعلام نمودند، صداوسیما در برنامه‌های سالروز آزادسازی خرمشهر با نمایش فیلم‌های تکراری و مطالب شعارگونه توسط مجریان اتوکشیده خود که هم‌اکنون کاسبی فرهنگی را نیز در کنار اجرا و نمایش مسئولان ناتوان منطقه و استان خوزستان در کارنامه دارند، عملا به ادامه مشکلات این شهر مقدس حماسه مقاومت ملت ایران دهن‌کجی می‌کنند.

آنان می‌پرسند، در چند سال گذشته، حتی کاروان‌های راهیان نور نیز بر اوضاع نابسامان خرمشهر نوحه سر دادند؛ اما در تلویزیون هیچ کدام از این اعتراض‌ها بازتاب نداشت.

مردم خرمشهر می‌‌گویند: چگونه است که برای مسابقه فوتبال ابومسلم خراسان و تراکتورسازی تبریز و یا ماجراهای خصوصی زندگی «دیوید بکهام» و پرونده پزشکی «لیونل مسی»، ساعت‌ها برنامه روی آنتن می‌رود و یا در اخبار 20:30 شیر ندادن یک گاو به گوساله‌هایش و یا مطلب سطحی بدون فایده از صداوسیما پخش می‌شود؛ اما این که فاضلاب مردم خرمشهر بیش از بیست سال است، همچنان مشکلات خود را بر مردم رنج کشیده این شهر تحمیل می‌کند، نباید بازتاب داشته باشد؟

مردم خرمشهر انتظار داشتند که از مصیبت‌های شهر آنان مانند عملکرد ضعیف نماینده این شهر در مجلس و یا شورای ناتوان شهر که این شهر را به یک روستای بزرگ تبدیل کرده است، دست‌کم مطلبی گفته می‌شد!

این مردم می‌پرسند: چرا صداوسیما چشم خود را به بیماری سالک در خرمشهر بست؛ چگونه است که بارش تگرگ در یک روستا در خراستان رضوی، خبر دو دقیقه‌ای می‌شود؛ اما دامن زدن به بیکاری از سوی دولت در منطقه به زیر تیغ سانسور می‌رود؟

در حالی که صداوسیما از اشتغال به کار صد نفر در یک روستای دورافتاده سمنان گزارش تهیه می‌کند، از بیکاری هزاران نفر در بندر این شهر که با عدم تمدید معافیت سود بازرگانی تحقق یافته است، سکوت می‌کنند؟

مسائل پدید آمده در این شهر با بستن چشم دوربین‌های صداوسیما باعث شده است در خرمشهر و آبادان، مهاجرت‌گریزی شود.

این مشکلات تنها به همینجا بسنده نمی‌شود؛ افزایش ناامنی، قاچاق اسلحه از منطقه، ورود مشروبات الکی به این شهر مقدس، نادیده گرفتن مسائل مهم فرهنگی و جایگزینی رابطه به جای ضابطه در شهری که برایش جوانان همه شهرها و روستاهای ایران در عملیات آزادسازی خرمشهر جان داده‌اند، از دستاوردهای این بی‌تفاتی است.

بسیاری از دلسوزان منطقه در شگفت هستند که در 24 ساعت، بیش از پانزده ساعت فوتبال و حواشی آن با انواع و اقسام حاشیه‌سازی‌ها پخش می‌شود؛ اما کسی نیست که بگوید مردم خرمشهر در کنار سه رودخانه آب شیرین، تشنه ماندند.

چگونه است به جای پرداختن به شهدای خرمشهر از تبانی تیم‌های فوتبال داد سخن داده می‌شود و از همه بدتر صداوسیما در شب شهادت حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ جشن و پایکوبی راهیابی مس کرمان را در بالای خبرهای خود می‌گذارد؟!
همه اینها در حالی است که دستگاه عریض و طویل صداوسیما در استان خوزستان، دو اداره کل در آبادان و اهواز دارد!

مردم خرمشهر از رئیس‌ سازمان صداوسیما انتظار دارند در روزهای سالگرد آزادسازی خرمشهر قهرمان، اندکی و دقایقی به آنان اختصاص دهند تا از غصه سی ساله خود سخن بگویند. آنان بر این باورند که دوربین صداوسیما باید به میان آنان بیاید؛ نه به میان مسئولان نالایقی که سبب‌ساز این مشکلات شده اند.

مردم با صدای بلند، همان‌گونه رئیس‌جمهور از آنان خواسته بود، از صداوسیما می‌پرسند‌ که آیا پیگیر سفر استانی رئیس‌جمهور به خرمشهر بوده‌اند و این که کدام وعده ایشان در این شهر محقق شده است؟

در پایان باید گفت، کاروان‌های راهیان نور در سالجاری و به هنگام بازدید از خرمشهر و آبادان، خرمشهر را موزه بزرگی از مشکلات بر جای مانده از جنگ تحمیلی توصیف کردند که فضای آن به هیچ عنوان در اندازه مردم این شهر نیست؛ مردمی که امام خمینی، به آنان قول داده بود تا شهرشان را بهتر از پیش بازسازی و آنان را به دلیل ادای دین خود به اسلام و ایران مورد قدردانی قرار دهند.