با لفاظی نمی‌شود!

کد خبر: ۹۶۱۳۷

تاریخ: ۱۱ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۱۴:۵۷

محسن حدادی در خبرآنلاین نوشت:

حالا دیگر فروردین و تعطیلاتش به پایان رسیده و عطر اردیبهشت با بارانهای موسمی وشکوفه‌های معطر از بهار یک‌ماهه بر جان کشور نشسته است؛‌ حالا دیگر فرصت گذر از دید و بازدید و خمیازه‌های بهاری به سوی ایده و کار و تلاش فراهم شده است ـ اگرچه کمی دیر و بی‌دلیل ـ و حالا دیگر وقت عبور از تشریح‌ها و تفسیرها و تبین‌های گاه تکراری و گاه ملال‌آور و گاه بی مبنا از شعار سال است. خوشبختانه شعار امسال برای بسیاری یک «بن بست واقعی» است برای آنها که در فکر گستردن سفره عریض و طویلی برای برگزاری انواع نشست‌ها و همایش‌ها و جشنواره‌ها هستند امسال راه کاملا مسدود است! در خصوص تحلیل نامگذاری هم زیاده عرضی نیست و نباید باشد که شعار سال - نام تک‌تک روزهای تقویم- خود حدیث مفصلی است.

«همت و کار مضاعف» یعنی همت و کار مضاعف! یعنی فرار از دیوان‌سالاری و لفظ بازی. یعنی دولتی‌ها به هوش باشند که فصل جدید انقلاب تنها با همت و کار مضاعف رقم می‌خورد البته چنین نامگذاری برخاسته از یک بررسی کامل از روزهای گذشته و روزگار در پیش است. و متاسفانه باید گفت به احتمال زیاد برآیند آنچه در سال 88 در کارنامه کاری نظام ثبت شده، عاملی برای این نامگذاری بوده است. البته ما هرگز مدعی نیستیم که نظام جمهوری اسلامی امروز به اندازه 31 سال حیات خود، برای مردم و نام انقلاب تلاش کرده اما نامگذاری سال 89 مطمئنا و باید راهی برای جبران گذشته و البته حرکت برای آینده ترسیم شده باشد. به این اعداد توجه کنید: «دو سال از آغاز دهه چهارم انقلاب گذشت...پنج سال از آغاز ابلاغ سند چشم انداز گذشت...سال 89 سال آغاز برنامه پنجم توسعه است...دهه 80 ایران رو به پایان است...»

حالا با کدهای مذکور و در گذر از روزهایی که بیشتر صرف سیاسی کاری و هزینه زمان و انرژی کشور بر سر منازعات سیاسی داخلی و برخی خاصه‌خرجی‌های خارجی شد؛ شکی باقی نمی‌گذارد که سال 89 سال فعالیت بیشتر است.

صدالبته این نکته را هم نباید فراموش کرد که مردم همواره در حال تلاش بیشتر هستند آنها روز به روز دنبال رفاه بیشترند چه برای امروز خود و چه برای فردا. و برای این رفاه بیشتر راهی جز فعالیت بیشتر ندارند - حساب دزدها و دلال‌ها و انسان‌ها حریص که شب‌وروزشان کار است و معنای زندگی را درک نمی‌کنند، جداست- شرکت‌ها و بنگاه‌های خصوصی هم که از بدو تولد آموخته‌اند شاهراه حیاتشان رقابت با دولتی‌هاست و از همین رو شبانه روزی در حال کار و همت مضاعفند! اینجاست که «دولت» گرانیگاه اصلی شعار سال می‌شود چه آنکه حرکت شتابدار و سودآور دولت، چرخ سایر بخش‌های کشور را هم از جمله مردم و نهادهای خصوصی با تحرک بیشتری می‌چرخاند.

ضمنا امسال دیگر جای بخش‌نامه و دستور العمل و لفاظی نیست. امسال، سال کار است و کار هم با کاغذبازی راه نمی‌افتد؛ حکایت آب‌خوردن آن حیوان درازگوش است! دولت هم باید مراقب باشد که اولا زمان و انرژی خود را صرف نزاع‌های سیاسی فرسایشی نکند و یا اگر خواست هر حرفی را بی پاسخ نگذارد آدم یا مجموعه مشخصی را مسئول این «پینگ‌پنگ‌های سیاسی» کند و ثانیا مسئله «کار مضاعف» را در حد اضافه کار و بیلان کار کمّی، تنزل ندهد.

بین خودمان بماند ولی شعار امسال تله خوبی است برای آنها که همواره با نامگذاری سال برخوردهای تبلیغاتی کرده‌اند و اگر رسانه‌ها امسال به خوبی رسالت خود را انجام دهند، مدیران و مسئولان نظام در قوای سه‌گانه و سایر نهادها نمی‌توانند در خصوص اقدامات انجام گرفته برای «همت و کار مضاعف» از برنامه‌های متنوعی که در دست اقدام است(!) سخن بگویند! امسال دکان «چاپ کتاب، تولید فیلم، طراحی نرم افزار و ...» تقریبا تعطیل است و راه فراری نیست جز اینکه همه پایبندی خود را به شعار سال به شکلی عملی نشان دهند و مردم در مسند قضاوتی باشند که رسانه‌ها موادش را تهیه می‌کنند.

شاید امسال را باید سال نخبگان «علمی و عملی» کشور بدانیم و پر بیراه نباشد اگر بگوییم در صورتی که جاده همواری برای حضور این عده فراهم کنیم، علاوه بر جبران گذشته کمی هم می‌توانیم به آینده چشم بدوزیم و اینها دوباره شرطی دارد و آن خروج از سیاست‌بازی و بداخلاقی و قشری‌نگری‌ است.

دست آخر راهی ندارم جز اینکه بگویم امسال هم سال «فرهنگ» است؛ مرور سطرهایی که گذشت، موید این نکته است که اگر فرهنگ کار خوب و وجدان متعهدانه در نظام اداری و البته سایر بخش‌های کشور، حکمفرما شود شاید نیازی به این مستقیم‌گویی رهبری هم نباشد و چنین خواستی، محصول یک نگاه فرهنگی است.

به گمانم اگر مدیران کشور و البته مریدان و مدعیان ولایت‌مداری، این جمله رهبری را بر سربرگ تقویم روزانه‌شان حک و یا بهتر از آن، عینک چشم خود کنند، نه تنها امسال بلکه سال های بعد نیز با مشکلی به نام کم‌کاری و کم‌فروشی و کم‌همتی مواجه نخواهیم بود؛ الگوی ایرانیز - اسلامی صدور انقلاب در این جمله خلاصه شده است: «در جمهوری اسلامی، هرجا که قرارگرفته‌اید، همانجا را مرکز دنیا بدانید و آگاه باشید که همه کارها به شما متوجه است...»

راستی خاطرتان هست که سال 1373 به عنوان سال وجدان کاری و انضباط اجتماعی نامگذاری شد؟ فصل مشترک آن نامگذاری و این نامگذاری بعد از 16 سال چیست؟...