گزيده سرمقاله‌ روزنامه‌هاي صبح امروز

کد خبر: ۹۵۹۹۷

تاریخ: ۱۱ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۰۹:۱۶

مردم سالاري

«شهيد مرتضي مطهري احياگر تفکر ناب ديني» عنوان سرمقاله روزنامه مردم سالاري به قلم ميرزا بابا مطهري نژاد است كه در آن مي‌خوانيد:
فردا 12 ارديبهشت سالروز شهادت فيلسوف، متفکر، اسلا م شناسي و نظريه پرداز بزرگ شهيد «مرتضي مطهري» است که خلء وجوديش را امروز بيش از هر زمان و نسل سوم انقلا ب اسلا مي، بيش از هر نسل ديگر احساس مي کند. بر جستگي بزرگ شهيد مطهري در آثار گفتاري و نوشتاري و مجاهدتهاي پژوهشي و تحقيقي، «مساله شناسي»  خرافه زدايي و دفع  شبهات بود.
امروز نسل جديد ممکن است با برخي خرافه ها منحرف شود در حالي که مسائل اصلي و حياتي آنها در امواج چالش ها و طرح مسائل حاشيه و گاهي انحرافي مورد غفلت قرار مي گيرد. عزم و اقدام جدي و نظريه هاي راهگشا در شناخت مسائل آنها و دغدغه  و وسواس و آهنگي در درمان آنها ديده نمي شود.

ابتكار

«واکاوي ديپلماسي دوگانه روسيه در ارتباط با ايران» عنوان سرمقاله روزنامه ابتكار به قلم محمدعلي وکيلي است كه در آن مي‌خوانيد:
رفتار سياسي کشورها در صحنه بين الملل بر اساس منافع ملي هر کشور تنظيم و اجراء مي‌شود،در نظام بين الملل قانون نانوشته‌اي وجود دارد و آن اينکه اخلاق محلي از اعراب ندارد. تضاد در رفتارها و تناقض در مواضع و چرخش صبح و بعدازظهر در سياست ها، مسئله‌اي پذيرفته شده مي‌باشد بنابراين ما شاهد دونوع سياست در رفتار کشورها هستيم ديپلماسي بر اساس سياست‌هاي اعلاني و ديپلماسي بر اساس سياست‌هاي اعمالي افکار عمومي هم پذيرفته است که آنچه در ادبيات سياسي سياستمداران در خصوص کشور ديگر ابراز مي‌شود چندان بر سياست‌هاي اعمالي آن کشور منطبق نيست در نتيجه سياست‌هاي اعلاني چندان جدي گرفته نمي‌شوند،کشوري که در ادبيات ظاهري خود را در جايگاه رقيب و دشمن براي کشور ديگر معرفي مي‌کند در همان حال پشت صحنه به دنبال انجام معامله و توافقات استراتژيک مي‌باشد.
به عبارتي،کشورها براي پيشبرد سياست‌هاي اعمالي و گرفتن حداکثر امتيازات و گاهي هم فريب افکار عمومي کشور خويش، به صورت ظاهري به سياست‌هاي اعلاني که در نقطه مخالف سياست‌هاي اعمالي مي‌باشد رو مي‌آورند.

رسالت

«به ياد استاد شهيد مطهري» عنوان سرمقاله روزنامه رسالت به قلم محمدکاظم انبارلويي است كه در آن مي‌خوانيد:
جريان روشنفکري در ايران طي نيم قرن گذشته گرفتار دو “کارل” بود: کارل مارکس و کارل پوپر!
رنسانس دو دستاورد براي اروپا داشت:1 - فراموش کردن واقعيت الهي عالم و آدم2 - بسط و توسعه تفرعن و فرعونيت نفس با تکيه به مکتب اومانيسم.
سوسياليسم و ليبراليسم در غرب به ظاهر دو رقيب بودند اما پيروان آنها در ايران عمدتا با هم رفاقت داشتند و اين دو جماعت هيچ گاه در بريدن سر مذهب در ايران اختلاف نداشتند.

تهران امروز

«پيشرفت كشور در گرو بازنگري در مفهوم كار و كارگر» عنوان سرمقالهِ‌ روزنامه تهران ارمزو به قلم حسام‌الدين كاوه است كه در آن مي‌خوانيد:
«كار و كارگر همه جاست و تمام موجودات عالم، چه موجودات قبل از طبيعت باشد و چه موجودات طبيعي باشد و چه موجودات بعد از طبيعت، همه از كارگر پيدا شده است و كار نظير «وجود»  است كه در همه شئون عالم دخالت دارد.»  (برگرفته از متن پيام حضرت امام خميني(ره) به مناسبت روز جهاني كارگر در سال 58) يازدهم ارديبهشت‌ هر سال را نه‌تنها در كشور ما كه در تمام كشور‌هاي جهان به عنوان «روز جهاني كارگر»  گرامي مي‌دارند. اين پاسداشت نيز در نظام جمهوري اسلامي ايران و از سوي بنيانگذار فقيد آن به رسميت شناخته شد.
تعبيري كه حضرت امام‌خميني در وصف كار و كارگر در متن پيام ايشان به مناسبت روز جهاني كارگر ارائه كرده‌اند بدون هيچ‌گونه مجامله و مداهنه، تعبيري بي‌نظير است. تناظر «كار»  با «وجود» ‌ و دخالت امر «كار» در تمامي شئون عالم اعم از پيشاطبيعي، طبيعي و پساطبيعي (ماورا طبيعت) و نيز اين تعبير كه كار و كارگر همه جا هست، تعابيري شگفت‌‌آورند.

جمهوري اسلامي

«انتقام از حزب الله به نيابت از صهيونيست‏ها» عنوان سرمقاله  روزنامه جمهوري اسلامي سات كه در آن مي‌خوانيد:
صدور احكام محاكمه نمايشي 26 نفر توسط بيدادگاههاي مصر به اتهام ارتباط با حزب‏الله لبنان، يكبار ديگر نظرها را به سمت رژيم كمپ ديويدي قاهره متوجه كرده است. مبارك اميدوار است از اين ابزار در جهت ايجاد رعب و وحشت به منظور به حاشيه راندن فعالان اسلامي بهره‏گيري نمايد. محبوبيت روزافزون گروههاي مقاومت اسلامي به حدي است كه رژيم قاهره عليرغم صدور احكام طولاني مدت براي متهمان به طور همزمان خواستار استمرار مناسبات با حزب‏الله لبنان شده است. احمد ابوالغيط، وزيرخارجه رژيم قاهره با ارسال نامه‏اي به سيد حسن نصرالله دبيركل حزب الله لبنان از وي خواست روابط ميان دولت مصر و حزب الله ادامه يابد.

آرمان

«عامل توسعه‌نيافتگي كارگران» عنوان سرمقاله روزنامه آرمان به قلم محسن ايزدخواه است كه در آن مي‌خوانيد:
مساله معيشتي كارگران را در دو سطح مي‌توان بررسي كرد. سطح اول كه يك سطح خاص است. در اين سطح كارگر در يك واحد توليد كار مي‌كند بايد بر اساس قوانين كار و مقاوله نامه‌هاي بين‌المللي حمايت شده و سطح دوم اين كه جامعه كارگري بخش وسيعي از جمعيت كشور را در بر مي‌گيرد و معضلي که در اين باره وجود دارد اين است كه بيش از50 درصد از اقتصاد كشور غيررسمي است و اين موضوع
به معناي عدم حمايت قانوني از كارگراني است كه دراين بخش به فعاليت اشتغال دارند. از نگاه اجتماعي به اين موضوع بايد بگويم وقتي كه 40 درصد از جمعيت شهري تحت پوشش سازمان تأمين اجتماعي است و يا تحت پوشش قوانين كار جمعيتي در حدود 28 ميليون نفر را شامل مي‌شوند كه يك قابليت بسيار بالقوه‌اي را دارا هستند، اما آيا اين جمعيت توانسته‌اند كه به منافع خودشان به صورت كلان در نظام جمهوري اسلامي توجه كنند.

آفرينش

«آنکارا و تل‌آويو تداوم واگرايي» عنوان سرمقاله روزنامه آفرينش است كه در آن مي‌خوانيد:

روابط تل آويو وآنکارا  به سال1949 ميلادي  باز مي گرددکه آنکارا نخستين پايتخت مسلماني بود که اسرائيل را به رسميت شناخت. از آن پس بود که اسرائيل مهم ترين حامي تسليحاتي و نظامي ارتش ترکيه گرديد و همکاري استراتژيک و ديپلماتيک بين دو کشور در راستاي پيگيري "استراتژي حاشيه اي"برقرار شد در اين راستا روابط سياسي ،اقتصادي ونظامي گسترده اي بين دو متحد برقرار شد.
در اين ميان ترکيه از روابط نزديک خود با اسراييل، علاوه بر منافع نظامي کوتاه و ميان مدت، بدنيال منافع کلان تري هم بوده است که در چارچوب صف بندي هاي  استراتژيک در منطقه و فرامنطقه اي قابل تحليل است و کارگزاران سياست خارجي ترکيه اين اتحاد را يک حرکت  عقلاني و پراگماتيک در  نظر مي آوردند.با اين وجود به قدرت رسيدن اسلامگرايان دمکرات در ترکيه در چند سال گذشته  و توجه بيشتر آنان به شرق وجهان اسلام در راستاي استراتژي جديد سياست خارجي روز به روز بر دامنه اختلافات با اسرائيل افزوده شده است و آينده آن را از همگرايي به واگرايي ممتد سوق داده است .واگرايي هايي که با اعتراض هاي مقامات حزب حاکم عدالت وتوسعه ترکيه به  حمله نظامي اسرائيل به غزه افزايش يافت و در روندي ممتد تا کنون ادامه يافته است به طوري که روابط دو طرف همواره بر محور تنش هاي لفظي و موانع  رو به رشد را همراه بوده است.

دنياي اقتصاد

«خليج فارس سند دارد» عنوان سرمقاله روزنامه دنياي اقتصاد به قلم محمود صدري است كه در آن مي‌خوانيد:
شوراي انقلاب فرهنگي، دهم فروردين؛  يعني سالگرد اخراج اشغالگران پرتغالي را از تنگه هرمز به عنوان روز ملي خليج فارس به مناسبت‌‌هاي تقويمي سال خورشيدي افزود.
اين تصميم، واكنشي به سال‌ها رفتار رسانه‌اي و سياسي تحريك‌آميز توسط افراطيون عرب بود كه گاهي از اشكال تحريف شده نام خليج فارس استفاده مي‌كردند. استفاده از عناوين ديگر به جاي خليج‌فارس البته تاثيري بر ماهيت حقوقي اين واقعيت نمي‌گذاشت و نمي‌گذارد، اما جلب كردن توجه بيشتر به اين موضوع، يكي از راه‌هاي بي‌اثر كردن كنش‌هاي تبليغاتي است. ايران هيچ اجباري ندارد كه فارسي بودن نام خليج فارس و ايراني بودن مالكيت سرزمين‌هاي جنوبي خود را ثابت كند؛  زيرا اولا به لحاظ حقوقي اثبات ادعاي عدم آن به عهده مدعيان است و ثانيا به لحاظ تاريخي و سياسي، استفاده از نام خليج فارس چنان متواتر بوده است كه حكم اسناد مثبته قطعي حقوقي و عرفي يافته است.

جهان صنعت

«کارگران، تشکل‌ها و بي‌مهري دولت‌» عنوان سرمقاله ‌روزنامه جهان صنعت است كه در آن مي‌خوانيد:
امروز روز جهاني کارگر است؛ کارگراني که تنها انتظارشان از دولت امنيت شغلي و تامين اجتماعي قدرتمند است اما درست مقابل اين خواسته از دولت عايدشان مي‌شود. دولت و تامين اجتماعي روزبه‌روز ثروتمند و قدرتمندتر مي‌شوند.
دولت با پول نفت نيازي به توليد ندارد و از امنيت شغلي کارگران عملا دفاعي نمي‌کند. اگرچه همواره اعلام مي‌شود کشور روزبه‌روز در حال تبديل شدن به کارگاه بزرگ سازندگي است اما آمار افزايش روزافزون واردات، توليد موجود را نيز به چالش کشانده است.
تامين اجتماعي از دريافت سهام واحدهاي توليدي بابت رد ديون دولت هر روز قدرتمندتر مي‌شود و قدرت چانه‌زني نهادهاي کارگري در چنين شرايطي هر روز کمتر. سايه سنگين قراردادهاي موقت زندگي کارگران را- چه کارگران واحدهاي بزرگ صنعتي و چه واحدهاي کوچک- با نگراني به آينده پيوند زده است.

پول

«يک اتاق، دو سناريو» عنوان سرمقاله روزنامه پول به قلم مهرداد خدير است كه در آن مي‌خوانيد:
اتاق بازرگاني و صنايع و معادن ايران، اصطلاحا «پارلمان بخش خصوصي»  خوانده مي‌شود. از اين رو که نمايندگان بخش خصوصي اقتصاد ايران از طريق اتاق‌هاي شهرستان‌ها و تهران در آن کرسي دارند. با اين حال شماري بر اين باورند که اطلاق عنوان «پارلمان بخش‌خصوصي»  به اين تشکيلات.
اغراق‌آميز و غير واقع‌بينانه است؛  چرا که دولت، دست‌کم در اتاق تهران 20کرسي از سه‌ وزارتخانه بازرگاني و صنايع و جهادکشاورزي دارد. (4نفر سهم آخري البته هنوز معرفي نشده‌اند). همين موضوع موجب شده،‌در اتاق بازرگاني ايران اين ايده شکل‌گيرد که براي سومين بار پس از پيروزي انقلاب اسلامي پيش‌نويس متني براي بازنگري در قانون اتاق آماده، تنظيم و به مجلس شوراي اسلامي ارسال شود تا به موجب آن، اتاق بازرگاني به معني واقعي کلمه «پارلمان بخش خصوصي» باشد. بدين ترتيب کرسي‌هاي دولت حذف مي‌شود و جاي آن را بخش‌خصوصي مي‌گيرد.