«عرفان جنگلی» و ترویج جامعه‌ستیزی

محمد صادق زمانی

کد خبر: ۹۵۴۸۴

تاریخ: ۰۷ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۱۲:۵۳

‌در بیشتر کتاب فروشی‌ها به راحتی پلک زدن می‌توانیم کتاب‌هایش را ببینیم؛ کتاب‌هایی در طرح‌ها و اندازه‌های گوناگون و به زبان شیرین پارسی. ‌اما این شیرینی زمانی به کام آدم زهر می‌شود که این خبر را شنیده باشد: ‌«نویسنده این کتاب‌های خوش خط‌وخال که هوادارانش او را پیامبر دوران معاصر و بزرگترین آموزگار روحانی قرن بیست و یکم می‌خوانند، ‌به جرم فساد اخلاقی ومالی از کشور محل اقامتش اخراج شده است»!

کافی ‌است سری به غول‌های جست‌وجوی اینترنت بزنیم و نام او را در بخش جست‌وجو بنویسیم ...  ‌هزاران لینک روبه‌رویمان سبز می‌شود! از او که مؤسس یک فرقه نوپدید عرفان کاذب هندی است، ‌هزار سخنرانی و هفتصد و پنجاه کتاب به جا مانده که حاصل یک زندگی 59 ساله (1931- 1990) به شمار می‌آید. ‌

محافل مبلغ اندیشه‌های این مدعی چند سال است در ایران فعال بوده و به شیوه‌های گوناگون عضوگیری می‌کنند. ‌نخستین هسته‌های تبلیغ افکار او در ایران از محافل دانشجویی و تحصیلکرده سر برآوردند اما طی سالیان اخیر، ‌پای عوام هم به این هسته‌ها باز شده است.

این بدعتگر بزرگ توانسته است در سایه واژه‌های رنگین، ‌مخملی و جذابی همچون «عشق» و «محبت»، ‌افکار انحرافی‌اش را به اندیشه افراد زیادی تزریق کرده و آنان را به صف آرایی در برابر قوانین اجتماعی و ارزش‌های بنیادی اجتماع بکشاند. ‌این مدعی بزرگ کسی نیست جز «رجنیش» یا همان «اشو».

اشو در دوران اقامت خود در آمریکا ‌سالانه ۱۵ تا ۴۵ میلیون دلار درآمد شخصی از مریدان خود به دست آورد و در سال ۱۹۸۵ به دلیل درگیری‌های خونین بین مریدان ارشد خود بر سر دلار و به علت فساد مالی و اخلاقی از آمریکا ‌اخراج شد. ‌او در سال 1990 به علت ابتلا به ایدز از دنیا رفت.

«هیچ قانونی در دنیا وجود ندارد و نظم در هرج و مرج است»! این جمله شعار اصلی اوست که روحیه آنارشیستی(هرج و مرج خواهانه) این مدعی را روشن و ضدیت او با قانون را ‌آشکار می‌سازد؛ این در حالی است که جامعه انسانی بدون ‌قانون هیچ تفاوتی با اجتماعات حیوانی ندارد. ‌در حقیقت، ‌اندیشه‌های او تلاشی است برای حرکت جامعه انسانی به سمت «زندگی جنگلی». ‌نقطه اوج و کمال عرفان مورد نظر اوشو که باید آن را «عرفان جنگلی- حیوانی» نامید چیزی نیست جز «بی بندوباری اخلاقی».

عضویت در این فرقه یک شرط اساسی دارد: ‌«بی بند وباری و لاقیدی اخلاقی برای رسیدن به حقیقت هستی»! اشو معتقد است که «مساجد و کلیساها (تمام اماکن معنوی) از خدا خالی‌‌اند و کابین‌های عشق (اماکنی که در آن روابط غیراخلاقی صورت می‌گیرد) مملو از خدا هستند»! پیروان فرقه اشو بر مبنای همین آموزه‌هاست که اقدام به برگزاری مراسماتی بنام «اشو پارتی» یا «اشو پارک» می‌کنند. ‌جای تأسف فراوان دارد که مریدان این اندیشه خطرناک و ضداجتماعی در کشوری متمدن و اخلاق‌گرا همچون ایران نیز «اشوپارتی» برپا می‌کنند.

رجنیش در سخنرانی‌های خود فریاد می‌زد که خدا وجود ندارد و مریدان وی همه خدا هستند! او از مریدان خود می‌خواست تمامی کتب مقدس ادیان را آتش زده و با تمامی سنت‌ها و ارزش‌های دینی به مخالفت برخیزند. ‌ازدواج در این فرقه ممنوع است زیرا اشو ازدواج را اسارت کامل نامیده و خانواده را یک نهاد فاسد خوانده است. ‌

بر اساس تعلیمات او تعداد زیادی از مریدانش اقدام به مصرف و خرید و فروش مواد مخدر کرده و شمار زیادی از زنان عضو فرقه او آشکارا به فاحشه‌گری می‌پردازند.

با این حال، ‌جای تأسف فراوان و پرسش جدی دارد که چرا کتاب‌های این فرد ضداجتماع، ‌ضد دین و ضد قانون که مروج و مشوق فساد و نابهنجاری در جامعه است به صورت گسترده و مستمر در ایران منتشر می‌شود؟ کتاب‌ها و اندیشه‌های انحرافی اشو که در حال تکثیر میان افراد جامعه به ویژه جوانان است بدون تردید بسترساز افزایش نابهنجاری‌ها، ‌ارزش‌ستیزی‌ها و بزهکاری‌های فردی و اجتماعی است. ‌جلوگیری از انتشار کتاب‌های اشو برای پیشگیری از بی‌‌اخلاقی، ‌قانون شکنی و نابهنجاری در جامعه یک ضرورت قانونی، ‌عقلانی و حیاتی است. ‌

منبع: جوان