اپيدمي پيش‌بيني ناپذيري در اروپا؛

كروكوديل‌ها وارد مي‌شوند

حالا این عنوان به دستیار سابق فرگوسن می‌رسد. استیو مک‌لارن در حالی جزیره فوتبال را ترک کرد که لعن و نفرین‌های زیادی پشت سرش بود. حتی بسیاری او را یک مربی سنتی و عقب افتاده می‌دانستند که نتوانسته استانداردهای نوین فوتبال را در تیم ملی انگلستان پیاده کند و‌ آنچه برای مک‌لارن اهمیت دارد این است که او با توئنته کوچک و بی‌ستاره، قهرمان لیگی می‌شود که به مهد نوآوری و نقطه آغاز موج‌های مدرن و پست مدرن در فوتبال جهان شهرت دارد.

کد خبر: ۹۴۸۵۷

تاریخ: ۰۴ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۰۹:۴۰

آنچه در این فصل بین همه لیگ‌های ریز و درشت اروپایی اپیدمی شده، ویروس پیش‌بینی‌ناپذیری است. این اپیدمی باعث شده حتی در کشورهایی که همیشه بخت قهرمانی در ناصیه یک، 2 یا حداکثر 3 قطب اصلی فوتبالشان نوشته شده بود، سنت فوتبال در صدر جدول کاملا بهم بریزد و جاي خود را به مدرنیته‌‌ای غیر قابل پیش‌بینی بدهد چراکه همگان انتظار دارند با قواعد قدیمی اتفاقات را پیش‌بینی کنند حال آنکه دیگر این قواعد در موج جدید فوتبال اروپا صدق نمی‌کنند.

به نوشته وطن امروز؛ اگر در لیگ‌برتر چلسی پس از 3 سال و در پریمرای پرتغال بنفیکا پس از 4 سال اسبشان را برای قهرمانی زین کرده‌اند اما هستند کشورهایی که در تقسیم‌بندی مدرن جهانی صاحب فوتبال حساب می‌شوند و حال آنكه‌تیم‌هایی بر صدر جدول لیگ‌های سطح اول‌شان تکیه زده‌اند که پس از چندین دهه یا حتی بدون هیچ سابقه‌ای در میان بزرگان برای قهرمانی می‌جنگند.

المپیک مارسی که 18 سال را بدون بالابردن هیچ جامی (حتی جام یوفا که در این فاصله 2بار تا فینالش پیش رفت یا جام‌های حذفی داخلی) سپری کرده، حالا بلافاصله پس از قهرمانی در جام لیگ (دومین جام حذفی معتبر فرانسه) با هدایت دیدیه دشان در لوشامپیونا هم بوردو و لیون 2قهرمان فصل گذشته را با فاصله مطمئن پشت سر گذاشته و در فاصله 5 هفته تا پایان جدی‌ترین شانس فتح لیگ اول فرانسه محسوب می‌شود.

در سوییس «یانگ‌بویز» با مربیگری «ولادیمیر پتکوویچ» پروبال گرفته و برای نخستین‌بار پس از 24 سال در آستانه بالا بردن جام برفراز آلپ قرار دارد. موج جدیدی که از چند فصل گذشته با ظهور و درخشش باشگاه‌های جدید در جمع بزرگان در فلات آناتولی و سرزمین لاله‌های نارنجی آغاز شده بود، این فصل با قوت بیشتری ادامه پیدا کرد. در هلند پس از قهرمانی فصل گذشته «آلکمار» لوئیس ونگال، این‌بار نوبت به «توئنته انشد» استیو مک‌لارن رسیده است و در ترکیه پس از خیزش مقطعی تیم‌هایی مثل «ترابوزان»، «سیوا اسپور» و «قیصریه اسپور» نوبت به بورسا اسپور رسیده است که صدرنشینی خود را تا هفته سی‌ام یعنی تنها 4هفته مانده به پایان امتداد بخشد.

كروكوديل‌ها وارد مي‌شوند
«بورسا اسپور» اگر این یک ماه را هم دوام آورد به نخستین باشگاهی تبدیل می‌شود که مربع قدرت فوتبال ترکیه را می‌شکند. منظور از مربع، گالاتاسرای، فنر‌باغچه و بشیکتاش 3قطب فوتبال استانبول که از اوایل دهه 90 تمام افتخارات بازی ترک‌ها را بین خود تقسیم کرده‌اند در کنار ترابوزان اسپور که از اواخر دهه 70 تا اوایل دهه 80 قرن بیستم در لیگ ترکیه آقایی می‌کرد، هستند.

اما بورسا اسپور که در سال 1963 تاسیس شده است قانون مربع طلایی را نقض کرده، قانونی که حتی «سیوا اسپور» با همه تلاش‌هایش قدرت نقض آن را تا روز آخر پیدا نکرد. این یکشنبه بورسا اسپور آخرین فینال کورس قهرمانی را مقابل گالاتاسرای برگزار می‌کند و اگر از این مانع هم عبور کند، اعتماد به نفسی بیابد که دیگر در 3 هفته پس از آن هیچ قدرتی نتواند موجب نقض قانون مربع طلایی پس از نیم قرن شود.

بورسا در حال حاضر پس از 30 هفته (از سوپرلیگای 34 هفته‌ای ترکیه) با 65 امتیاز و به لطف بهترین خط حمله (58 گل) بر صدر جدول تکیه زده و فنرباغچه تنها یک امتیاز پایین‌تر برای لغزش صدرنشین غیرمتعارف لحظه‌شماری می‌کند؛ اتفاقی که شاید این هفته به لطف پیروزی احتمالی رقیب حیثیتی فنر یعنی گالا بیفتد و سرخ‌های متعصب استانبول که با 60 امتیاز در رتبه سوم قرار گرفته‌اند به نفع تیم ‌همشهری کاری بکنند؛ اگرچه هواداران فنرباغچه طبق دیگاه بدبینانه تاریخی‌شان نسبت به رقبای دیرین استانبولی نظر دیگری دارند و می‌ترسند که مبادا گالا از روی حسادت قافیه را به طور عمدی به بورسا ببازد.

بورسا ملقب‌به کروکودیل‌ها توسط مدافع ملی‌پوش اسبق ترکیه تا اینجای کار پیش آمده البته «ارطغرل سگلام» که یکی از محبوب‌ترین اسطوره‌های فوتبال ترک‌ها محسوب می‌شود، همانقدر که به‌خاطر استحکامش در دفاع شهرت دارد ‌با گل‌های به یادماندنی و خلق و خوی دوست‌داشتنی‌اش هواداران زیادی را در سراسر آناتولی برای خود جمع کرده است: «من هرگز چیزی نگفته‌ام که به آن اعتقاد نداشته‌ام و حالا کاملا باور دارم که بورسااسپور قهرمان می‌شود. سطح بازی بازیکنان من در نیمه دوم مقابل «غنچه بیرلیگی» و عزم و اراده‌شان مرا وادار کرده که به این عنوان باور بیشتری پیدا کنم.

بورسا قهرمان می‌شود و از همین حالا از بازیکنان و هواداران تشکر می‌کنم».اگرچه «ارطغرل سگلام» این حرف‌ها را در شرایط شور و شعف غیرعادی پس از پیروزی بر «غنچه بیرلیگی» به زبان آورد اما وقتی حرکت آنها را با حرکت پیشین سیوا اسپور مقایسه می‌کنیم که پس از حضور در نبرد قهرمانی فصل گذشته حالا برای بقا در لیگ در رتبه پانزدهم دست و پا می‌زند، نسبت به اینکه پس از 26 سال جام قهرمانی از استانبول خارج شود و به شهر بورسا برود، مطمئن‌تر می‌شویم.

«علی تندوغان» هافبک 32 ساله بورسا و اسطوره سابق بشیکتاش (تیم مصطفی دنیزلی که پس از قهرمانی فصل گذشته حالا رتبه‌ای بهتر از چهارم ندارد) می‌گوید: «ما تیمی بسیار جوان و مستعد داریم، چیزی که در تیم‌های آناتولی کاملا بی‌سابقه است. ما ذهنیت قهرمانی داریم ولی بعضی قصه‌هایی که توسط رسانه‌ها ایجاد می‌شوند به قصد فشار وارد کردن به تیم ما هستند. هدف اصلی این قصه‌های رسانه‌ای این است که بازیکنان، دچار این شک شوند که آیا واقعا می‌توانیم قهرمان شویم؟ ولی ما تا وقتی که به قله نرسیم دست از تلاش برنمی‌داریم».

غربت قهرمانانه مك لارن
اما از قصه‌های هزار و یک شب ترکیه به یک داستان کلاسیک در شمال اروپا نقب می‌زنیم. استیو مک لارن 2سال پس از خداحافظی اشکبار با تیم‌ملی انگلستان در مقدماتي‌یورو 2008 حالا در آستانه یک افتخار بزرگ اما در این سوی کانال مانش قرار دارد. توئنته انشد با اینکه حتی جام باشگاه‌های اروپا را هم تجربه کرده اما هرگز سابقه قهرمانی در فوتبال 3 قطبی‌ هلند را نداشته است. البته این فوتبال 3قطبی فصل گذشته با قهرمانی حماسی آ.زد.آلکار به لطف فوتبال شناور لوئیس ونگال شکسته ‌شد.

در آخرین هفته فصل10 ـ 2009 اری دیویزیه هلند کافی است توئنته این شنبه در خانه ان‌ای‌سی برادای وسط جدولی پیروز شود یا دست‌کم امتیاز بگیرد و منتظر لغزش آژاکس آمستردام بنشیند که با تنها یک امتیاز کمتر (82 امتیاز) در رتبه دوم ایستاده است.در طول 20 سال اخیر آلکمار تنها تیمی بوده که به سلطه آژاکس آمستردام، پی‌اس‌وی آیندهوون و فاینورد روتردام پایان داده و بلافاصله توئنته انشد در یک قدمی این افتخار قرار گرفته است آن هم توسط مرد رانده شده فوتبال جزیره. آخرین مرد انگلیسی‌ای که فاتح لیگ اول هلند شد کسی نبود جز سر بابی رابسون که در سال 1995 با آیندهوون به قهرمانی رسید و بلافاصله پورتو را در سال 1996 قهرمان پرتغال کرد تا در عین حال آخرین مربی انگلیسی فاتح در خاک اصلی اروپا باشد.

البته اگر مک‌لارن و شاگردانش امروز جام را در بردا بالا ببرند، کسی چندان متعجب نخواهد شد چون آنها سال گذشته هم تا 2 هفته مانده به پایان لیگ شانس قهرمانی داشتند و در نهایت نایب قهرمان شدند.مک‌لارن حالا 2 سال پس از خداحافظی با 2-4-4 سنتی انگلیسی به استقبال فوتبال نوین می‌رود: «تصمیم گرفته‌ام خودم و تیمم را بهتر با 3-3-4 انطباق دهم».او این را پیش از پیروزی هفته گذشته بر فاینورد گفت و ادامه داد: «اگر برای هزاران هلندی این روشی مناسب است، پس باید برای من هم باشد و در هلند، فوتبال اول یک نمایش است. شاید تیمتان ببازد ولی هواداران از بازی خوبتان لذت مي‌برند!»