بازخواني يک پرونده بسته شده؛

قطبي بايد استعفا مي‏کرد

شخصيت آدم هاي مختلف در چنين مقاطعي مشخص مي شود؛ زماني که طرف بايد «واکنش» مناسب به اتفاق غيرحرفه اي نشان بدهد. واکنش قطبي چه بود؟ فرداي همان شب، کنار علي کفاشيان در کنفرانس مطبوعاتي حاضر شد و به رئيس کمک کرد حرف هاي غيرمنطقي شب گذشته اش را توجيه کند. در دنياي حرفه اي فوتبال، حرف هاي غيرحرفه اي کفاشيان، تنها بايد با يک واکنش خاص مواجه مي شد:«استعفاي سرمربي.» کاري که قطبي نکرد شايد چون مي دانست بخشي از حرف هاي متناقض در فدراسيون فوتبال، براي اين مطرح شده که قطبي را مشتاق دادن استعفا کنند.

کد خبر: ۹۴۸۲۸

تاریخ: ۰۴ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۰۷:۱۸

قدس؛ حالا که کم کم داستان نيمکت تيم ملي فروکش کرده، مي توان بهتر اين موضوع را تحليل کرد که واقعا افشين قطبي در دل بحران پيش آمده، به عنوان يک مربي حرفه اي چگونه بايد برخورد مي کرد. سرمربي تيم ملي در اين چند سالي که در ايران کار کرده، دو چهره متفاوت و متضاد از خود نشان داده؛ يکي چهره اميدوار و با نشاط در مقابل دوربين ها و در مصاحبه ها و در مجموع چهره اي با انرژي مثبت مقابل مردم و رسانه ها. ديگري چهره اي متزلزل و فاقد قدرت تاثيرگذاري بر بالا دستي ها؛ چيزي که شايد کمتر به چشم رسانه ها آمده باشد، اما اغلب کساني که از نزديک با قطبي کار کرده اند، روي اين نکته صحه مي گذارند.

افشين قطبي از دل بحران پيش آمده خارج شد و امروز سرمربي تيم ملي است و تيمش را براي جام ملتها آماده مي کند اما در چند مقطع حساس بحران، بايد استعفا مي کرد تا ارزش حرفه اي که براي پستش قائل است و بايد قائل باشد را نشان بدهد. اول زماني که مهدي تاج تحت تاثير افشاي اختلافاتش با کفاشيان، اعلام کرد که مذاکراتي با چند مربي مطرح خارجي داشته و مقطع دوم زماني که کفاشيان در برنامه نود حاضر شد و در توجيه مذاکرات انجام شده با مربيان خارجي اعلام کرد «ما مي خواستيم قطبي را نگه داريم ولي همزمان مي خواستيم نظرات چند مربي خارجي بزرگ را هم جويا بشويم.» اين اظهارنظر غيرحرفه اي، بدترين توهين ممکن به يک مربي محسوب مي شود. نه فقط به يک مربي، بلکه در هر شغلي وقتي فردي سر کار است و قرارداد دارد، نبايد با فرد ديگري مذاکره شود تا نظرش را جويا شوند !

در اين صورت باز قطبي کار درستي نکرده چه اينکه اعتبار يک شخصيت حرفه اي به خصوص سرمربي تيم ملي يک کشور، به حفظ کاراکتر نفوذ ناپذيرش مقابل همين فشارهاي شديد برمي گردد. بازيکنان يک مربي و مردم جامعه، به دقت واکنش هاي او را مقابل فشارهاي سيستمي و رسانه اي دنبال مي کنند و از واکنش هاي او نتايج درستي نمي گيرند. امروز به همه ثابت شده که قطبي حاضر است به او توهين شود اما برخي امتيازات خود را از دست ندهد. اين نوع منفعت طلبي مقطعي، از هيچکس مربي يا شخصيت بزرگي نساخته است.بله، در پايان اين يادداشت يک حکم بزرگ صادر شد اما گاهي از صدور حکم، گريزي نيست.