اندر احوالات شيخ خواب زده!

سخنان بي پايه و اساس شيخ عبدالله بن زايد آل نهيان وزيرخارجه امارات كه روز سه شنبه حاكميت ايران بر جزاير سه گانه در خليج فارس را به اشغال مناطق عربي توسط رژيم صهيونيستي تشبيه كرده بود! نشان مي دهد كه «شيخ» در بيداري به خواب رفته و با هوشياري ژاژ مي خايد و ياوه مي سرايد.

کد خبر: ۹۴۶۲۴

تاریخ: ۰۲ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۱۰:۲۹

حسام الدين برومند در سرمقاله امروز کیهان نوشت:

كسي كه به خواب رفته را مي توان با نهيب بيدار كرد، اما كسي كه خود را به خواب زده و بيداري را به مصلحت نمي داند، به يقين هشدار نمي پذيرد و پند و اندرز نمي گيرد. بايد چشم «خواب زده»ها را از تظاهر به خواب آلودگي پشيمان كرد.

البته وزير خارجه اين كشور كوچك عربي چندي پيش نيز در يك كنفرانس خبري با استقبال از اعمال تحريم ها عليه ايران- كه دشمنان از آن طرفي نبسته اند- با تصميمات ضد ايراني چند كشور غربي اعلام همراهي كرده بود و دي ماه سال گذشته هم در اظهاراتي چاپلوسانه در ديدار با وزيرخارجه آلمان برنامه صلح آميز كشورمان را غيرشفاف خوانده بود!

دراين باره طرح نكاتي هرچند مختصر قابل اعتناست:

1- اظهارات جاهلانه و گستاخانه وزيرخارجه امارات درباره عدم مالكيت ايران بر جزاير سه گانه ابوموسي، تنب بزرگ و كوچك به قدري سخيف و بدون پشتوانه است كه مقامات اماراتي - و گاه برخي ديگر از كشورهاي عربي- فقط هر چند وقت يكبار آن را مطرح مي كنند و عاجز از بيان هرگونه دليل يا ارائه مدركي، از آن عبور مي نمايند؛ اما بطور مختصر درباره حاكميت قطعي و بلامنازع ايران بايد گفت؛

الف) انبوه اسناد و نقشه هاي معتبر تاريخي دلالت دارد بر اينكه جزاير ابوموسي، تنب بزرگ و كوچك در مالكيت ايران و جزو لاينفك اين سرزمين پهناور است. از جمله مي توان به نقشه رسمي و البته مشهور و معروف وزارت جنگ بريتانيا به ابعاد 16 متر در سال 1886 در دوران ملكه ويكتوريا اشاره كرد كه توسط وزير مختار وقت انگليس به ناصر الدين شاه هديه داده مي شود.

هرچند قصد انگليسي هاي زيرك يك هديه به شاه ايران بوده است اما در اين نقشه مالكيت ايران بر جزاير سه گانه آنهم با رنگ مشخصي نشان داده شده است.

ب)موقعيت استراتژيك جزاير ابوموسي، تنب بزرگ و كوچك باعث گرديده است همواره اين جزاير ايراني مورد طمع استثمارگران و استعمارگران زياده خواه قرار بگيرد و در دوره هايي به اشغال قدرت هاي چپاولگر درآيد، اما به گواهي تاريخ پس از مدتي از اشغال خارج شده و به جايگاه واقعي خود بازگشته است.

به عنوان نمونه با ورود دولت استعمارگر پرتغال به خليج فارس اين جزاير براي مدتي به اشغال پرتغالي ها درآمد ولي در زمان شاه عباس صفوي جزاير سه گانه بازپس گرفته شد.
همچنين گفتني است؛ در اوايل قرن بيستم (1903م) تا اواسط نيمه دوم آن (1971م) به مدت 68 سال جزيره ابوموسي به اشغال دولت بريتانيا درآمد اما بالاخره در سال 1971 نيروهاي ايراني موفق به بازپس گيري آن شدند و در آنجا استقرار يافتند و پس از آن به گواهي اسناد و شواهد متقن تاريخي و غيرقابل انكار، ايران هيچ گاه مالكيت خود بر جزاير سه گانه را اعراض-اسقاط حق مالكيت- نكرده است.

ج) مقامات اماراتي بر روي يادداشت تفاهم 1971 لندن مانور مي دهند و مدعي هستند براساس اين تفاهم نامه «ابوموسي» به امارات منتقل شده است.

اين در حالي است كه در يادداشت تفاهم مزبور نه تنها چنين مسئله اي مطرح نشده است بلكه در آن مقرر مي شود پس از خروج نيروهاي انگليسي از جزيره ابوموسي، جزيره به كشوري سپرده شود كه سابقاً در تصرف آن بوده است و بدين ترتيب «ابوموسي» به متصرف قانوني آن- ايران- برمي گردد و در تمامي دهه هاي اخير در تصرف ايران بوده است كه خود دليلي بر مالكيت ايران است.

د) جالب اينجاست كه اماراتي ها بخاطر فقد پشتوانه منطقي و حقوقي براي ادعاي واهي خود به نامه فرماندار وقت ايراني بندر لنگه در سال 1882 به شيخ حميد القاسمي حاكم رأس الخيمه به اصطلاح استناد مي كنند.

در اين نامه فرماندار وقت بندر لنگه خطاب به حاكم رأس الخيمه به تعارف و از باب ادب و به رسم معمول آن روزگار در نگارش نامه، مي نويسد؛ ابوموسي از آن شماست و همينطور بندر لنگه؛ (يعني در خدمت شما هستيم!) و طرفه آنكه شيوخ اماراتي با حذف جمله آخر كه نشان مي دهد جمله قبلي فقط يك تعارف بوده است مي خواهند از اين نامه، سند به اصطلاح حقوقي بسازند و توجيه منطقي بتراشند كه «ابوموسي» براي ماست!

ناگفته پيداست كه اين استدلال بچه گانه ثمره اي براي آنها نداشته و مصداق «بذرافكندن در شوره زار» است.

2- اينكه وزير خارجه امارات در اظهارات سخيف خود رژيم جعلي و كودك كش صهيونيستي را در كنار ايران اسلامي كه به گواه تاريخ در طي سده هاي اخير به هيچ كشوري تعدي و تجاوز نكرده است مي نشاند بيانگر اين نكته قابل تأمل است كه برخي از شيوخ منطقه به طور تاريخي فاقد قوه درك صحيح براي تفكيك دوست از دشمن هستند و تفرقه افكني در جهان اسلام را بايد تنها هنر- يا مأموريت- آنها دانست.

جاي شگفتي است به جاي اينكه وزير خارجه امارات نسبت به اشغالگري هاي رژيم جعلي و نامشروع صهيونيستي واكنش نشان دهد و نسبت به توطئه جديد اين رژيم در اخراج شهروندان فلسطيني از كرانه باختري موضع بگيرد به ادعاي تكراري و واهي در نفي مالكيت قطعي و تاريخي و مستند ايران بر جزاير سه گانه مي پردازد!!

در شرايطي كه مقامات جنايتكار تل آويو با طرح شوم خود درصدد اخراج ساكنان كرانه باختري هستند و در اين راستا تاكنون دهها فلسطيني را از كرانه باختري اخراج كرده اند، اين مقام اماراتي بحث جزاير سه گانه را پيش مي كشد كه بارها ثابت شده است حاكميت ايران بر اين جزاير قطعي و غير قابل خدشه است. توطئه جديد صهيونيست ها در اخراج شهروندان فلسطيني از كرانه باختري كه زندگي دهها هزار نفر از فلسطينيان را تهديد مي كند در حالي است كه اعراب بصورت يكپارچه- و مثلاً در قالب اتحاديه عرب- نسبت به آن واكنش نشان نداده اند و كماكان بر مواضع انفعالي خود ادامه مي دهند و خود را پايبند طرح به اصطلاح صلح عربي مي دانند، طرحي كه در سال 2002 براي اولين بار از سوي عربستان سعودي- برادر بزرگتر امارات- مطرح شد.

3- همين دست اظهارات و به تبع آن مواضع اشتباه اعراب و درك ناصحيح از شرايط موجود باعث شده است تا اعراب روز به روز ضعيف تر شوند. آنچه توازن را در منطقه حفظ كرده و سبب شده تا دشمن اصلي اعراب- رژيم جعلي صهيونيستي- آنها را نبلعد جمهوري اسلامي ايران و حركت مقاومت بوده است كه آن نيز متكي به ايران و با الهام از انقلاب اسلامي پديد آمده و امروز، عرصه را بر رژيم اشغالگر قدس به شدت تنگ كرده است. وگرنه رژيم صهيونيستي با خوي وحشيانه و افزون طلبانه خود بسياري از كشورهاي عربي را بلعيده بود و آقاي شيخ عبدالله بن زايد آل نهيان معلوم نبود امروز كجا بود؟ وزير خارجه امارات يا...

4- اگر موفقيت هاي پياپي و گسترده جمهوري اسلامي طي چند ماه گذشته در حوزه هاي مختلف اطلاعاتي (دستگيري عبدالمالك ريگي از سويي و آزادي حشمت الله عطارزاده ديپلمات ربوده شده ايراني در پاكستان از سوي ديگر)، نظامي (آزمايش انواع و اقسام موشك هاي دوربرد، به آب انداختن ناوشكن جماران، اختراع سامانه دفاع موشكي مشابه اس300 كه در رژه روز ارتش قدرت هاي بيگانه را غافلگير كرد)، ديپلماسي (ناكام گذاشتن آمريكا و همپيمانانش در جلب حمايت كشورها براي اعمال تحريم ها، برگزاري كنفرانس خلع سلاح و عدم اشاعه در تهران)، سياسي (عبور از فتنه پس از انتخابات 88 و اقتدار روزافزون در تصميم گيري هاي منطقه اي و بين المللي) و... باعث شده است تا اعراب و از جمله كشور كوچكي چون امارات- كه دچار مرگ زودرس اقتصادي شده است- با جهل مركب گمان ببرند كه ايران اسلامي خطري براي آنهاست و در راستاي پروژه ايران هراسي و همچنين انحراف افكار عمومي از فجايع و جنايات مشمئزكننده رژيم كودك كش صهيونيستي، اينگونه مواضع و اظهارات را سرلوحه خود قرار دهند؛ بي شك اشتباه را با اشتباه ادامه داده اند چرا كه ايران اسلامي نه تنها هيچ گاه كشورهاي عربي را تهديد نكرده بلكه بارها و به كرات اين اعتقاد خود را اعلام كرده است كه توانمندي هاي تكنولوژيك و ايدئولوژيك ايران متعلق به جهان اسلام است.

بنابراين اظهارات بي مايه و واهي وزير خارجه امارات را تنها بايد در اين چارچوب ارزيابي كرد كه برخي از شيوخ مرتجع منطقه از هوشياري و بيداري مردم خود به هراس افتاده اند و بيم آن دارند كه اين بيداري پرشتاب، اجازه حاكميت اشرافي و قرون وسطايي آنان بر مردم كشورشان را ندهد. آنها به وضوح مي دانند كه اقتدار ايران اسلامي، در حمايت از آرامش مردم منطقه و دفاع از تهاجم صهيونيست ها به كار گرفته مي شود. اما، چرا در مقابل اين واقعيت بارها به اثبات رسيده خود را به خواب زده اند؟ آيا از ايران مقتدر و اسلامي هراس دارند؟ پاسخ اين سؤال، منفي است. آنها هراس دارند، اما نه از اقتدار جمهوري اسلامي ايران، بلكه از نقش بيداركنندگي آن يعني هراس از بيداري ملت هاي خويش و مطالبات به يغما رفته آنان.