تداوم قطعی اینترنت در بخش‌هایی از ایران؛

بنویسید محروم؛ بخوانید «سیستان و بلوچستان»!

وضعیتی که تقریبا هجده روز است همه امور را در این استان پهناور تحت الشعاع قرار داده است؛ استانی که شاید بیشتر از همه نقاط کشور نیازمند توسعه و دسترسی به اینترنت است، بلکه به واسطه کسب و کار‌های دایر در این فضا یا حتی بهره‌مند شدن از مزایای شبکه‌های اجتماعی، مشکلات انبوه این دیار به چشم همگان بیایند و محرومیت زدایی از آن سرعت بگیرد.

کد خبر: ۹۴۱۶۱۷

تاریخ: ۱۳ آذر ۱۳۹۸ - ۱۱:۰۴

پای سخن اهالی وسیع‌ترین استان ایران که بنشینید، پی خواهید برد اجدادشان در گذشته‌های نه چندان دور ساکنان بهشت بوده اند، اما دست تقدیر برایشان میراثی متفاوت به جای گذاشته است؛ تقدیری که خواسته یا ناخواسته در مسیر تقویت قرار دارد!

به گزارش «تابناک»؛ به فاصله حدود بیست روز از یکی از سریع‌ترین خاموشی‌های اینترنتی رقم خورده در کره خاک و در شرایطی که تقریبا یک هفته است اوضاع در کشورمان به روال عادی بازگشته، هنوز ساکنان محدوده وسیعی از کشورمان از دسترسی به شبکه جهانی محرومند.

صحبت درباره سیستان و بلوچستان است؛ استانی پهناور که روزگاری خوان نعمت گسترده برای منطقه بوده و غله کشور را تامین می‌کرده است. این را می‌شود از خلال گفت‌وگو با اهالی این خطه دریافت که اکنون بسیاری شان با محرومیت عمیق دست به گریبان هستند و زندگی شان میان تشنگی و سیلاب در نوسان است.

استانی پرجمعیت و وسیع که با انبوه معضلات دست به گریبان است؛ از بی آبی گرفته تا گرد و غبار همیشگی هوا که تحمل یک ساعته اش هم برای بسیاری مان غیر ممکن است و تابستان‌های سوزان و خشک و پاییز و زمستان‌هایی که گاه در چند ساعت، به قدر یک سال بارش را میزبان می‌شوند و سیلابی ویرانگر را به مردم محروم هدیه می‌دهند.

باور کنید یا نه، شدت محرومیت سیستان و بلوچستان است که موجب می‌شود سیلاب‌های ویرانگرش به آمار و ارقام درشت گره نخورد و مورد توجه همه ایرانیان و جهانیان قرار نگیرد، چون آن حجم بزرگ آب چیزی برای از بین بردن ندارد، جز خانه‌های کپری که ساکنانشان با وقوع سیل، بار و بنه خاصی که دست و پاگیر فرارشان به بلندی‌ها باشد، ندارند!

همین اوضاع و احوال است که موجب شده این استان در کانون انواع طرح‌های محرومیت زدایی قرار گیرد؛ هرچند کار به ندرت از «طرح» فراتر می‌رود و به «عمل» می‌رسد. درست مثل وعده‌های مکرر مسئولان برای برچیدن مدارس کپری و تجهیز مدارس به ملزومات اولیه و ایمنی ـ که گویی طرحی نوشته شده برای این استان و چند شهرستان در استان‌های مجاور است ـ و هرگز عملی نمی‌شود.

البته ماجرای محرومیت این استان و بی توجهی‌ها نسبت به آن به این موارد محدود نمی‌شود و شواهد حکایت از وسعت گرفتن این کمبود‌ها دارد. این را می‌شود از تداوم قطعی اینترنت در این استان دریافت که موجب شده رکورد خاموشی اینترنت در ایران کماکان در حال رشد و نمو باشد و ابهامات زیادی بیافریند.

وضعیتی که تقریبا از ۲۶ آبان ماه شروع شده و حدود ۱۸ روز است همه امور را در این استان پهناور تحت الشعاع قرار داده است. استانی که شاید بیشتر از همه نقاط کشور نیازمند توسعه و دسترسی به اینترنت است، بلکه به واسطه کسب و کار‌های دایر در این فضا یا حتی بهره‌مند شدن از مزایای شبکه‌های اجتماعی و نوری که می‌شود بر مشکلات انبوه این دیار تاباند تا دیده شوند و به چشم همگان بیایند، محرومیت زدایی از آن سرعت بگیرد.

موضوع مهم در این ماجرا، چرایی تداوم قطعی اینترنت سیستان و بلوچستان است که حتی برای برخی نمایندگان این خطه در مجلس شورای اسلامی هم به سوالاتی لاینحل و بی جواب تبدیل شده است. سوالاتی از جمله اینکه کی قرار است این وضعیت پایان بیابد و شاهد اتصال دوباره کاربران ساکن استان جنوب شرقی کشورمان به شبکه جهانی باشیم؟