در جستجوی اولين قهرمانی در سرمای آفريقا

حالا كه آن شناسايي صورت گرفته و كمتر از 2 ماه تا شروع اين جام با شركت 32 تيم برتر دنيا در شهرهاي مختلف آفريقاي جنوبي مانده است، كاسياس و يارانش بخوبي مي‌دانند كه توقعات از آنها بسيار زياد است و برخلاف جام كنفدراسيون‌ها بايد موفق باشند و از تيمي هم كه از 2006 به اين سو در سطح ملي تقريبا دست نيافتني بوده، شايد عنواني كمتر از قهرماني، غيرقابل پذيرش باشد.

کد خبر: ۹۳۱۵۲

تاریخ: ۲۳ فروردين ۱۳۸۹ - ۱۲:۱۳

«ايكر كاسياس» 28 سال بيشتر ندارد، اما اخيرا تعداد بازي‌هاي ملي‌اش را به عدد 103 رسانده است تا دومين ركورددار بازي در تيم ملي فوتبال اسپانيا باشد. در اين راه، اين دروازه‌بان چالاك از ركورد 102 بازي ملي هم‌باشگاهي رئال مادريدي خود ـ رائول گونزالز ـ كه مدتي است ديگر به تيم ملي دعوت نمي‌شود، گذر كرده و فقط «آندوني زوبي زاده‌تا»، دروازه‌بان پيشين تيم ملي اسپانيا مانده است كه با 126 بازي ملي، بالاتر از او قرار دارد. از يك نظر، كاسياس همين حالا نيز در مرتبه‌اي بالاتر از زوبي‌ زاده‌تا ايستاده و آن تعداد گل‌ها را خورده است.

به نوشته جام جم؛ كاسياس تا اين لحظه، بيشتر از 55 صدم يك گل در هر مسابقه ملي متحمل نشده است. حال آن كه معدل گل‌‌هاي خورده زوبي در هر بازي به 79 صدم يك گل مي‌رسيد. درباره ناكامي جديد و پرسر و صداي رئال مادريد در جام قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا و كهكشاني‌ها به دست تيم ليون فرانسه كه حتي يك صدم رئالي‌ها هزينه ندارد، حرف و حديث زيادي منتشر شده؛ اما دور از عرصه باشگاهي، كاسياس و يارانش در ميدان‌هاي ملي همچنان دوره‌اي طلايي را طي مي‌كنند و دست نيافتني به نظر مي‌رسند.

اين تيم كه چندي پيش، در پاريس در ديداري دوستانه، فرانسه را مثل آب خوردن 2بر صفر برد، در 3 سال و 10ماه اخير، در 46 مسابقه خود، 42برد داشته كه ركوردي باور نكردني است و تك شكست‌اش در يك غافلگيري در برابر آمريكا در مرحله نيمه نهايي مسابقات جام كنفدراسيون‌ها 2009 بوده است كه در خاك آفريقاي جنوبي برگزار شد تا 8 كشور حاضر در آن صحنه در فاصله يك سال مانده تا برگزاري جام جهاني با ويژگي‌هاي ميعادگاه اصلي، آشنا شوند.

قهرماني در «يورو 2008» ـ كه در همين ايام طلايي به دست آمد و ناشي از همان قدرت بوده ـ از ديد برخي كارشناسان، مي‌تواند مقدمه‌اي بر يك پيروزي بزرگ‌تر در ژوهانسبورگ هم باشد و قدر مسلم اين كه كاسياس هم بسيار دوست دارد چنين شود؛ مردي كه از سال 2000 يعني 18 سالگي دروازه‌بان ثابت رئال مادريد شد و از يورو 2004 به بعد، در تيم ملي اسپانيا هم تقريبا بي‌رقيب بوده است، مي‌گويد: آرزوي همه ما در اردوي اسپانيا، اين است كه پس از جام ملت‌هاي اروپا، جام جهاني را هم ببريم و وقتي سرانجام به سمت آفريقا مي‌رويم (حدود 15 خرداد)‌ مي‌كوشيم اين وعده را محقق سازيم. همه تلاش‌هايي هم كه پس از فتح يورو با مربيگري دويسنته دل بوسكه به كار بستيم، به همين منظور و براي رسيدن به چنين هدفي بوده است.

كار برعكس شد
فتح يورو 2008 اولين جام ملي را براي فوتبال اسپانيا پس از 44 سال فترت به ارمغان آورد؛ آخرين جام ملي آنها در يورو 1964 بود. پس از قهرماني در آوردگاه اتريش ـ سوئيس2008 گمان مي‌رفت كنار رفتن لوييس آراگونس پير و روي كار آمدن دل بوسكه در اردوي اسپانيا، تغييرات و نزول‌هايي را ايجاد كند اما كار برعكس شد و اين تيم با فتح تمامي 10 مسابقه خود در گروه پنجم انتخابي جام جهاني 2010 مجوز حضور در دور نهايي اين مسابقات را گرفت و در ديدارهاي دوستانه و تداركاتي‌اش، تقريبا هر تيم را كه تصور كنيد، با برتري محسوس و قاطعيت برده و يكي از آخرين آنها، برد 2 بر صفر در برابر فرانسه در پاريس در اسفند 88 بود. اين روزها خط مياني اسپانيا با ژاوي، ايني‌‌يستا و فابرگاس در اوج خلاقيت به سر مي‌برد و زوج تهاجمي ويا و تورس مي‌تواند هر خط دفاعي‌اي را به سقوط بكشاند.

بهترين و زيباترين
اما اين نوار بردها، همان‌طور كه قبلا گفته شد، انتظارها از تيم ملي اسپانيا را هم بالا برده و به تبع آن كار آنها را سخت‌تر كرده است.

در دور مقدماتي جام جهاني 1970 مكزيكوسيتي تيم ملي برزيل مثل اسپانياي امسال تمامي 10 بازي دور مقدماتي خود را برد و سپس در مرحله نهايي با تركيب و تيمي كه گمان مي‌رود بهترين و زيباترين تركيب مشاهده شده در ادوار نهايي جام‌‌هاي جهاني بوده باشد، انگليس را صفر ـ يك، اروگوئه را يك ـ 3 و در نهايت ايتاليا را يك ـ 4 در هم كوبيد و قهرمان شد. آيا اينها نشانه‌اي از شانس مشابه اسپانيا در جام جهاني نوزدهم نيست؟

اشتباه صرف
از قضا حريف اصلي اسپانيا در جام پيش‌رو، همين تيم برزيل است كه با شرايط و اوصافي مثل اسپانيا به دور پاياني جام جهاني 2010 رسيده و با مديريت دونگا تيمي بسيار منظم، فني و هدفمند نشان مي‌دهد و به نشانه آن جام كنفدراسيون‌ها و پيش از آن يك بار ديگر كوپا آمريكا را برده و همچون اسپانيا در ديدارهاي تداركاتي‌اش رقباي نامدار خود را كاملا مغلوب كرده است.

كاسياس اين فرضيه را كه اسپانياي 2010 مثل برزيل 1970 است، به كلي رد مي‌كند و مي‌گويد فتوحات پرشمار سه چهار سال اخير لزوما مقدمه‌اي بر فتح جام جهاني نيست و حريفان بيدارند و كار از اينها دشوارتر است.

دروازه‌بان رئال مادريد كه در تعدادي قابل توجه از مسابقات اخير اسپانيا بازوبند كاپيتاني تيم ملي را به دست بسته و به نظر مي‌رسد در جام جهاني نيز چنين كند، مي‌گويد: «قياس الان با گذشته، اشتباه صرف است. هرقدر كه بيشتر درخشيده‌ايم، به همان ميزان رقبا بيشتر با روش كار ما آشنا شده و طرح‌هايي را براي مهار آن چيده‌اند. بنابراين برخلاف يورو 2008، رقبا بهتر و بيشتر مي‌دانند با ما چطور روبه‌رو شوند و اين مساله حتما بايد در معادلات ما جاي بگيرد. فكر مي‌كنم باخت در نيمه پاياني جام كنفدراسيون‌ها آنقدرها هم واقعه مضري نبوده باشد، زيرا به ما ياد داد كه چطور از نو برخيزيم و راه گذشته خود را پي گيريم. اين يك نوع آموزش تازه به ما بود، چون به مثابه مرور گذشته و حركت مجدد در مسير آينده بود و ديديد كه پس از آن يك نوار طولاني تازه از پيروزي را به‌جا گذاشتيم».

سومين جام جهاني
كاسياس براي سومين بار است كه در جام جهاني شركت مي‌كند؛ اما حاصل حضور او در جام 2002 و 2006 فقط حذف شدن به دست كره جنوبي و فرانسه در مراحل يك‌چهارم و يك‌هشتم نهايي بوده است و اگر يورو 2008 را ناديده بگيريم، اين گونه حذف شدن‌هاي پياپي در عين در اختيار داشتن فوجي از ستاره‌ها، سرنوشت تيم ملي سرزمين گاوبازان در تمامي ميدان‌هاي ملي 4 دهه گذشته بوده است. چقدر احتمال دارد كه آن سرنوشت تلخ در خرداد و تير امسال در دوره جديد جام جهاني هم تكرار شود؟

كاسياس كه اولين جام بزرگ فتح شده، از سوي وي، جام قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا 2000 در معيت رئال مادريد بود و دوره 2002 اين رقابت‌ها و 5 دوره ليگ اسپانيا را هم فتح كرده است، مي‌گويد: «حسن آن شكست‌هاي پرشمار يادآورشدن مشكلات به ماست. از سوي ديگر حضور ولو همراه با ناكامي در جام كنفدراسيون‌هاي 2009 ما را با تجربه‌ بازي در سرماي زمستان آفريقاي جنوبي (خرداد و تير آخرين ماه پاييز و نخستين ماه زمستان در اين كشور محسوب مي‌شود)‌ آشنا كرد و حالا خوب مي‌دانيم به لحاظ جوي در ماه‌هاي پيش رو چه چيزي انتظارمان را در آنجا مي‌كشد. ما با استاديوم‌‌هاي آنجا و مردم‌شان و عكس‌العمل‌هاي آنان هم آشنا شديم و با آگاهي كامل به آنجا برمي‌گرديم. البته قبول دارم كه به‌رغم تمام اين نقاط قوت، كار ما مثل هر تيم ديگري در جام جهاني آفريقاي جنوبي بسيار سخت خواهد بود. شايد ما و برزيل را اميدداران اصلي فتح جام بينگارند، اما بايد در عمل نيز اين را ثابت كنيم».

مقدمه قهرماني؟
بد نيست بدانيد اسپانيا در گام نخست از مرحله پاياني جام جهاني نوزدهم با تيم‌هاي متوسط سوئيس، هندوراس و شيلي در دسته هشتم همگروه شده است. آيا اين مقدمه حركت قدرتمندانه به سوي اولين قهرماني اسپانيا در جام‌هاي جهاني نيست؟