گفتگو با دروازه بان تيم ملي توگو، مجروح حمله تروريستي آنگولا:

تير به شکمم خورد، ولي زمان مرگم نبود

ما مصدوم شديم و حتي عده اي کشته داديم. اين از نظر رواني در روحيه بازيکنان تيم تاثير زيادي گذاشت. هم تيمي هاي من انگيزه اي براي قدم زدن هم نداشتند. به نظر من به جاي آنکه ما را از حضور در دور بعدي محروم مي کردند، مي بايست جواز حضور مستقيم ما در فصل بعد رقابتها را صادر مي نمودند.

کد خبر: ۹۲۵۹۰

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۳۸۹ - ۱۷:۲۴

کوجووي اوبيلاله، دروازه بان تيم ملي توگو در جريان حمله آشوبگران آنگولا به اتوبوس حامل تيم ملي توگو، مورد شليک گلوله قرار گرفت و تير به کليه و شکمش اصابت کرد. او پس از چند ماه بستري بودن ، سلامتي اش را بازيافته و از يک قدمي مرگ رهيده است. در اينجا مي توانيد متن گفتگويي که با او صورت گرفته را مطالعه کنيد:

* حالت چطور است؟
** هر روز بهتر مي شوم. از اينکه در فرانسه ام و مي توانم خانواده و دوستانم را ببينم خوشحالم. همه چيز به خوبي پيش مي رود و زخمهايم بهتر شده اند. براي آنکه بتوانم قدرت فيزيکي ام را بازيافته و بتوانم دوباره راه بروم، تمرين مي کنم.راستش اندکي خسته ام ولي واقعا اميدوارم.

* فکر مي کني که چه زماني بتواني به دنياي فوتبال بازگردي؟
** تاريخي را در ذهنم تعيين کرده ام ولي ترجيح مي دهم که نگويم؛ چرا که به خيلي چيزها وابسته است. اگر خوب تمرين کنم، به هدفم مي رسم. خيلي ها نگران سلامتي من هستند، جراحان و اعضاي کادر پزشکي. اينها اعضاي خانواده اي هستند که به من لطف زيادي کرده اند و لطف آنها به من روحيه مي دهد.

* صحنه حمله مسلحانه را به ياد داري؟
** بله. هيچ وقت اين 30 دقيقه را فراموش نمي کنم. من با هم تيمي هايم در اتوبوس بوديم که ناگهان تيراندازيها آغاز شد. تير به کليه و شکمم خورد. همه چيز را به ياد دارم چرا که هنوز به هوش بودم. رئيس بخش مطبوعات جلوي چشمانم جان سپرد، خيلي دردناک بود. به لطف خدا شانس زندگي دوباره را دارم. انگار که دوباره متولد شده ام. من در بيمارستان مريضهايي ديدم که نمي توانستند راه بروند و حرف بزنند و با ديدن اين صحنه ها مشکلات خودم يادم رفت.

* فکر کرده اي که ممکن بود بميري؟
** هرگز چنين فکري نکردم. درد وجود دارد ولي مي دانستم که زمان مردن من نيست. اين را چون زنده ام نمي گويم. تنها چيزي که مرا ناراحت مي کرد اين بود که مي خواستم به جمع خانواده و فرزندانم بازگردم.

* محروميت توگو از حضور در دور بعدي رقابتها را چطور مي بيني؟
** جنجال بزرگي است. ما مصدوم شديم و حتي عده اي کشته داديم. اين از نظر رواني در روحيه بازيکنان تيم تاثير زيادي گذاشت. هم تيمي هاي من انگيزه اي براي قدم زدن هم نداشتند. به نظر من به جاي آنکه ما را از حضور در دور بعدي محروم مي کردند، مي بايست جواز حضور مستقيم ما در فصل بعد رقابتها را صادر مي نمودند.

* چه کسي را مسؤول اين حادثه تروريستي دردناک مي داني؟
** در درجه اول، گروه هاي جدايي طلب که اين حمله را ترتيب دادند و همچنين کشور ميزبان که سازماندهي رقابتها را عهده دار بود. البته مسؤولان کشور ما هم مقصر بودند. به عنوان مثال مي توانستيم با هواپيما برويم. مسؤولان فدراسيون فوتبال آفريقا هم که ميزباني را به کشوري در حال جنگ دادند، تا حدودي مقصرند ولي جالب اينجاست که نه سران آنگولا و نه مسؤولان کنفدراسيون، هيچ يک براي جويا شدن از شرايط من تماسي با من نگرفتند.

اکنون آنها زندگي عادي شان را دارند و من هنوز در بيمارستانم. همه مرا فراموش کرده اند و تنها سران کشورم نگران شرايطم هستند. هفته گذشته يک هيأت براي ديدار از من به اينجا آمد و گفتند که شرايط بيشتري براي امنيت من در نظر مي گيرند. سرمربي تيم ملي توگو هم به ديدنم آمد و جالب اينجاست که برسر پرداخت هزينه هاي بيمارستانم که حدود 65 هزار يورو بود، دولت آنگولا و مسؤولان کنفدراسيون وارد عمل نشدند و توگو اين هزينه ها را پرداخت

* ما شنيديم که آدبايور آمادگي اش را براي پرداخت اين وجه اعلام کرده؟
** من از شنيدن اين خبر متعجب نشدم. چرا که امانوئل هميشه در کنار من است. نمي خواستم برايش دردسرساز شوم ولي هميشه مي دانم که مي توانم روي او حساب باز کنم. او مثل يک برادر است. بايد از سرمربي تيم ملي کشورم و همچنين تعدادي از هم تيمي هايم،و مربي تيم باشگاهي ام که تقريبا هر روز به ديدنم مي آيد، تشکر کنم.