گزيده سرمقاله‌ روزنامه‌هاي صبح امروز

کد خبر: ۹۲۴۳۷

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۳۸۹ - ۰۹:۳۹

مردم سالاري
«مردم و ميزان رضايت از سفرهاي نوروزي» عنوان سرمقاله روزنامه مردم سالاري به قلم حميدرضا شکوهي است كه در آن مي‌خوانيد:
عيد نوروز با افزايش ميزان سفرهاي نوروزي به پايان رسيد و همچون سال‌هاي گذشته پس از تعطيلا ت نوروزي، مسوولا ن در برنامه‌هاي راديويي و تلويزيوني و در رسانه‌هاي دولتي، به تعريف و تمجيد از عملکرد خود در طول ايام نوروز پرداختند و افزايش سفرهاي نوروزي را عاملي براي موفقيت عملکرد خود معرفي کردند. اما به راستي افزايش سفرهاي نوروزي چنين معنايي دارد؟
شايد از نظر اين افراد مهم نيست که در طول سفر به مردم چه مي گذرد. مهم اين است که آمارهاي کمي ارتقا يابد و بس!

كيهان
«چارچوب انتخاب دولت آينده عراق» عنوان يادداشت روز روزنامه كيهان به قلم سعدالله زارعي است كه در آن مي‌خوانيد:
«پيروزي علاوي مي تواند نفوذ ايران را محدود كند. پيروزي يك ائتلاف سكولار و ملي گرا در عراق دريچه جديدي بر روي جهان سني گشوده تا بتواند نفوذ ايران را در عراق محدود كند، از سال 2003- زمان اشغال عراق توسط آمريكا- تاكنون، نفوذ ايران همواره براي آمريكا و هم پيمانان عرب آن يك منبع هشدار جدي بوده است.»
اين بخشي از يادداشت روزنامه واشنگتن پست است كه در روز شنبه هفتم فروردين ماه جاري به قلم «حمزه هنداوي» نوشته شده و عنوان مطلب «تحليلگران معتقدند پيروزي علاوي مي تواند نفوذ ايران را كاهش دهد» است. در اين يادداشت از يك سو ايران را بعنوان منبع اصلي خطر در عراق معرفي كرده و از سوي ديگر تلاش كرده است تا وانمود كند، نتايج انتخابات 16 اسفند عراق، آغازي بر پايان نفوذ ايران درعراق است. آمريكايي‌ها پيش از اين ادعا مي كردند كه انتخابات مجلس دوم عراق به «انتخاب بر مبناي قوميت و دين» مهر بطلان خواهد كوبيد. حتي باراك اوباما رئيس جمهور آمريكا پس از پايان انتخابات پارلماني عراق اعلام كرد كه عراق از ترجيح قوميت به ترجيح مليت و از ترجيح الگوهاي ديني به ترجيح الگوهاي بشري رسيده است.

سياست روز
«اتهام» عنوان سرمقاله روزنامه سياست روز به قلم سردبير است كه در آن مي‌خوانيد:
تنها 3 روز از نامه 233 نماينده مجلس به رئيس قوه قضائيه مبني بر آگاهي آنان از فشار دانه‌درشت‌ها بر صادق لاريجاني مي‌گذرد، نمايندگان مجلس با اين نامه به صادق لاريجاني خواستند يک بار ديگر بر مواضع 216 نماينده مجلس ـ که در اسفند سال 88 طي نامه‌اي به رئيس قوه قضائيه از مبارزه با فساد اقتصادي توسط اين دستگاه قدرداني کرده و خواسته بودند دراين مبارزه ضعيف‌کشي نشده و با تمام دانه‌درشت‌ها برخورد شود ـ تاکيد کنند و به عبارتي يادآور شوند که اظهاراتشان مبني بر حمايت‌ از اين روند را به فراموشي نسپرده‌اند. شاهد اين ادعا افزايش تعداد نويسندگان نامه از 216 تن به 233 نفر است.

بهار
«اين نسل را دريابيد» عنوان يادداشت روز روزنامه بهار به قلم مرتضي كاظمي است كه در آن مي‌خوانيد:
مهمترين پديده فرهنگي سال گذشته به طور خلاصه بلوغ انديشه و خلاقيت نسل سوم فرهنگ و هنر معاصر ايران و بروز و ظهور اجتماعي اين نسل بود. با يک نگاه تاريخي بايد بگويم سال گذشته نخستين سال از چهارمين دهه پس از پيروزي انقلاب بود.
مي شود يک تقسيم بندي نه خيلي دقيق و موشکافانه اما يک ارزيابي و تقسيم بندي تخميني از اين دوره‌هاي تاريخي داشت و گفت دهه اول بعد از انقلاب دهه فاصله گرفتن فرهنگ و اصحاب فرهنگاز گذشته و پايه گذاري يک دوره متفاوت بود. به مصداق شعري که مي گويد: «اندر انديشه آباد شدن اين زمان سوي خرابم گذر است.» دهه دوم که دوران پس از جنگ است،دهه انتخاب است. يعني اينکه حال که از گذشته فاصله گرفتيم، مي خواهيم به کجا برويم. مقدمات اين دوره در دهه اول است.

ابتكار
«هدفمند کردن يارانه‌ها،آزموني براي قانونگرايي اصولگرايان» عنوان سرمقاله روزنامه ابتكار به قلم فضل الله ياري است كه در آن مي‌خوانيد:
بدون ترديد حلقه مفقوده چند ماهه پس از انتخابات “قانون” است .همان که ميثاق حکومت‌ها و ملت‌ها مي‌خوانندش. متني که در بسياري از حکومت‌هاي سکولار- که دين را از عرصه اجتماع حذف کرده اند – در حکم "متن مقدس" است و همان تعصبي را نسبت به آن دارند که دينداران و حکومت‌هاي ديني به متون مقدس خود دارند .قانون حرف آخر است . همان که ما " فصل الخطاب " اش مي‌خوانيم.
يکي از افتخاراتي که سران نظام جمهوري اسلامي در روزهاي اوليه پس از استقرار نظام همواره برآن تاکيد کرده اند، تدوين قانون اساسي بود .همان که بنيانگذار نظام بر تسريع در تدوين و همت در اجراي تمام و کمال آن همواره تاکيد داشتند. بدون ترديد حضور فقيهان و عالمان ديني در مجلس تدوين قانون اساسي پشتوانه محکمي بود براي آن که اطمينان حاصل شود که اين قانون،راهنمايي براي پياده کردن اصول اسلام و حکومت داري بر مبناي دين اسلام است. قانون اساسي جمهوري اسلامي اگر چه متن مقدس نيست امادر بسياري از اصول آن مي‌توان حضور متن مقدس را حس کرد . اما سوال اين است که چرا به اندازه آن اهميت پيدا نکرده است؟ .چرا”عبور از قانون “ به اندازه “ارتکاب به فعل حرام” مذموم دانسته نمي‌شود؟ چرا قانون شکنان به اندازه مرتکبان فعل حرام شرمنده جامعه نمي‌شوند و رو پنهان نمي‌کنند؟

جمهوري اسلامي
«درسي براي آقاي اوباما» عنوان سرمقاله روزنامه جمهوري اسلامي است كه در آن مي‌خوانيد:
يكسال و نيم پيش هنگامي كه باراك اوباما در انتخابات رياست جمهوري آمريكا و با استفاده از شعار « تغيير » به پيروزي رسيد چند موضوع در فهرست وعده‌هاي انتخاباتي وي به راي دهندگان آمريكايي قرار داشت كه يكي از آنها تعطيل كردن زندان غيرقانوني و قرون وسطايي گوانتانامو بود.
آنچه پس از ماجراي مشكوك حمله به برجهاي دوقلوي تجارت جهاني در نيويورك گذشت آمريكا را در موقعيتي قرار داد كه نظام نوين جهاني و يكه تازي در عرصه بين الملل را با زير پا گذاشتن قواعد و حقوق پذيرفته شده با اشغال كشورهاي خاورميانه دنبال كند و در اين راه با ايجاد زندان گوانتانامو و شكنجه و قتل زندانيان متهم به تروريسم رسوايي جديد ديگري در پرونده خود ثبت نمايد. اين فضاحت گرچه در مخفيانه ترين شكل ممكن و در منطقه اي دور از دسترس حاميان حقوق بشر و وكلاي زندانيان انجام مي شد اما آنچنان فجيع و غيرانساني بود كه افكار عمومي ملتهاي جهان را عليه آمريكا و مردم اين كشور بسيج كرد به گونه اي كه بستن زندان گوانتانامو و پايان دادن به جنايات قرون وسطايي به موضوعي جهاني و مطالبه اي فرامنطقه اي تبديل شد

دنياي اقتصاد
«مهار شتاب تورم در غياب رشد شتابان؟» عنوان سرمقاله روزنامه دنياي اقتصاد به قلم محمدصادق جنان‌صفت است كه در ان مي‌خوانيد:
رشد شتابان تورم از مصيبت‌بارترين پديده‌هاي اقتصادي در هر جامعه‌اي و در هر اقتصادي است و آسيب‌هاي جدي بر كسب‌و‌كار و سطح معيشت شهروندان و يك كشور وارد مي‌كند.
كاهش سطح قدرت خريد شهروندان و فقيرتر شدن آنها در يك دوره معين كه آثار آن البته ادامه خواهد داشت، از بدترين آسيب‌هايي است كه نرخ تورم شتابان وارد مي‌كند. از طرف ديگر، نرخ تورم شتابان در اقتصاد يك كشور به ويژه اگر بالاتر از ميانگين نرخ جهاني باشد، قدرت رقابتي توليد ملي را كاهش داده، ميل به واردات را افزايش و ميل به سرمايه‌گذاري را كاهش مي‌دهد. به همين دليل است كه مهار تورم، استراتژي تغييرناپذير سياستگذاران اقتصادي است و چون ريشه تورم در سياست‌هاي پولي است، اين وظيفه به بانك مركزي سپرده شده است.

آفرينش
«موازي کاري سدي براي توسعه» عنوان سرمقاله روزنامه آفرينش است كه در آن مي‌خوانيد:
موازي کاري يکي از پيامدهاي مهم و اساسي مديريت‌هاي تمرکز گرا و اشتباه کشورهاي در حال توسعه است اين مديريت‌ها از آنجا که بر مبناي برداشت‌هاي علمي ،دقيق و حساب نشده بوجود آمده است باعث ايجاد نهادها ،سازمان‌ها و حتي وزارت خانه‌هايي موازي مي شود که عملا بيشتر کارکرد آنها موازي بوده و جدا از آنکه راهگشايي براي پيشرفت و توسعه در اين کشورها نمي باشد عملا خود به گره و مانعي در راه توسعه ،آباداني و رشد اين کشورها بدل مي شود کشور ما ايران نيز در چند دهه گذشته همواره با وجود اين مشکل دست و پنجه نرم کرده است بطوري که وجود موازي کاري‌ها در نهادها ،سازمان‌ها و ادارات دولتي گاه آنچنان وسعت و گستردگي يافته که کشور ما را در رديف کشورهاي بالاي موازي کاري سازمان‌ها در سطح جهان قرار دارد.

جهان صنعت
«يک ديالوگ طلايي‌» غعنوان سرمقاله روزنامه جهان صنعت است كه در آن مي‌خوانيد"
يکي از ديالوگ‌هاي ماندگار فيلم جاويد پدرخوانده مربوط به صحنه‌اي است که مايکل کورلئونه (آل پاچينو) به داماد خانواده مي‌گويد: فقط به من نگو بيگناهي، چون به شعورم توهين مي‌کني و اين خيلي عصبانيم مي‌کنه.
آنچه باعث شد ميان اين همه يارانه هدفمند نشده و کشمکش دولت و مجلس ياد اين ديالوگ طلايي کنم اظهارات روز گذشته رئيس بانک مرکزي بود. محمود بهمني که وعده تورم تک‌رقمي را از شهريور تا اسفندماه 88 کش داده بود ديروز مدعي شد اگر قانون هدفمندي يارانه‌ها اجرا نشود تورم به هفت درصد مي‌رسد. تا اينجا، ماجرا اگرچه خيلي واقعي به نظر نمي‌رسد اما وقتي جالب‌تر مي‌شود که به اين بخش از اظهارات مرد اول بانک مرکزي برسيم...