تمکین به قانون تنها راه حل مسئله؛

توهم توطئه و توطئه توهم، دو روی یک سکه برای ایجاد تفرقه

اگر نیک بنگریم در حوادث اخیر و در حاشیه آن بارها "توطئه توهم" شکل گرفت که از معروف ترین و کارآمدترین آنها می توان به توهم "تقلب" و "احمدی نژاد کشون"ـ تیتر یک نشریه همت ـ قبل از برگزاری انتخابات و توهم "حکمیت" پس از انتخابات اشاره کرد.

کد خبر: ۹۱۰۰۳

تاریخ: ۰۴ فروردين ۱۳۸۹ - ۱۲:۰۰

محیط سیاسی اجتماعی ایران یک محیط بسیار پویا و چند بعدی است و لذا در تحلیل ابعاد این محیط نباید تنها به یک زاویه دید بسنده کرد. در واقع ضمن آنکه رقبای منطقه ای ایران در حوادث داخلی کشور ما نقش دارند و دشمنان ایران هم طی دویست سال اخیر در حوادث داخلی نقش داشته اند ولی در کنار این عوامل، اشخاص و گروه های سیاسی داخلی نیز به شکل های سالم و غیر سالم در حوادث داخلی نقش ایفا کرده و می کنند.

به گزارش "تابناک" به طور کلی دو پدیده ناسالم که تاکنون در حوادث داخلی نقش ایفا کرده اند عبارتند از: توهم توطئه و توطئه توهم.

برخی یک حادثه طبیعی را به عنوان توطئه دشمن قلمداد می کنند، مثلا در مورد حادثه ای چون قتل های زنجیره ای برخی می گفتند این کار صهیونیست هاست و برخی می گفتند این تحلیل که گفته می شود کار اسراییل است "توهم توطئه" است، اسراییلی در کار نبوده بلکه یک نوع نگاه و طرز تفکر انحصارطلبانه منشا آن بوده است تا اینکه خودکشی فرد اصلی آن حوادث یعنی آقای اسلامی موضوع را پیچیده کرد و البته روشن نشد که دخالت اسراییل در آن ماجرا واقعیت بوده یا توهم هرچند که به هر حال قتل های زنجیره ای فارغ از عوامل پشت صحنه آن واقعیتی بود که اتفاق افتاد.

در جریانات اخیر نیز پدیده ای جدید و دنباله دار وقوع پیدا کرد که می توان آن را "توطئه توهم" نامید، یعنی در کنار حوادثی که در داخل کشور در جریان است که هم منشائ داخلی و هم خارجی دارد یک فعالیت مشکوک دیگری اتفاق افتاد، یعنی خبرسازی از هیچ و پوچ و ساختن یک سری حاشیه های غیر واقعی برای آنکه متن اصلی حوادث را تحت تاثیر قرار دهد.

البته این یک تاکتیک سیاسی و روانی برگرفته از مثل معروف "رنگ زرد" است، به گونه ای که از بس به یک نفر می گفتند رنگش زرد شده که همه باور می کردند که آن فرد مریض است و باید خود را معالجه کند.

در واقع این تاکتیک روانی بر اساس هیچ و پوچ شکل می گیرد و هدف اصلی آن توهم سازی در مرحله اول و باوراندن آن در مرحله بعد است به گونه ای که این تصویر و تصورسازی از چیزهایی که وجود خارجی ندارند صورت می گیرد ولی به دلیل حساسیت جامعه درصد امکان باور و پذیرش آن در بین مردم بسیار بالا می رود.

نکته مهم اما این است که این حرکت چه منشا داخلی داشته باشد و چه سرنخ آن در خارج از کشور باشد، جنسش از جنس توطئه آمیزی و تفرقه افکنی است و برای خارج کردن قطار ملت از ریل پیشرفت و طولانی کردن حوادث پس از انتخابات صورت می گیرد.

نکته جالب توجه دیگر اینکه سازندگان این توهمات هیچگاه نمی گویند که اسناد و مدارک گفته هایشان چیست و هر جا هم ناچار شوند می گویند این مساله محرمانه است و نمی توان آن را فاش کرد.

به عنوان مثال کسانی که از پیش از انتخابات بدون هیچ سند و مدرکی توهم تقلب را به وجود آوردند، حتی پس از انتخابات هم هیچ دلیل محکمی ارائه نکردند و حال آنکه اگر باور داشتند که در انتخابات تقلب می شود، چرا اساسا در انتخابات نامزد معرفی کردند؟ چرا کنار نکشیدند؟ چرا پس از انتخابات وارد فرآیند قانونی نشدند؟ چرا شکایات خود را به شورای نگهبان نبردند؟ چرا با اینکه شعارشان مبارزه با قانون شکنی بود، پس از آنکه شورای نگهبان نتایج را تایید کرد باز هم بر تقلب و عدم پذیرش نتیجه پافشاری کردند و حال آنکه از ابتدایی ترین اصول دموکراسی و نظام های مبتنی بر قرارداد اجتماعی در دنیای مدرن این است که قانون را باید پذیرفت اگرچه بر خلاف میل ما باشد و در کشور ما نیز بر همین اساس ـ بر فرض اینکه روند اجرا و نظارت هم اشکال داشت ـ باید به حکم نهایی قانون تن داده می شد.

یا مثلا کسانی که توهم "احمدی نژاد کشون" را راه انداختند، توهمی را در ذهن جامعه کاشتند به این صورت که تمامی فعالان سیاسی از اصولگرا و اصلاح طلب علیه آقای احمدی نژاد به خط شده اند و در همین راستا فرد خاصی را هم که در انتخابات قبلی رقیب او بوده محور این حرکت توهمی معرفی کردند در حالی که حتی همین شخص به یکی از نامزدها دو بار گفته بود شما در انتخابات شرکت نکنید.

و در آخر اینکه درباره توهم "حکمیت" نیز باید گفت طرح این مسئله اساسا بر مبنای یک موضوع خیالی و تصور وهم آمیزی و البته به صورت هدفمند شکل گرفت و ساخته و پرداخته شد تا اهدافی دیگر پشت سر آن تحقق پیدا کند به گونه ای که یک رفتار کارگشا و منطقی را با انگ حکمیت راندند تا آتش تفرقه همچنان پابرجا بماند.

البته گفتنی است در این مدت توهم های ضعیف دیگری ـ که بیشتر تضعیف نظام را تداعی می کرد تا دلسوزی برای آن ـ نیز ساخته شد که با هوشیاری مردم و رهبری در نطفه خفه شد و جز چند روزی نتوانست کاری از پیش ببرد.

به هر حال اگر چه این مسائل فعلا تمام شده و باید با نگاهی به فردا در اندیشه آبادانی کشور بود اما باید توجه داشت که چنین امتحاناتی تا رسیدن به حکومت جهانی حضرت ولیعصر(عج) همواره پیش خواهد آمد و تقوا و بصیرت است که می تواند جامعه را از درافتادن به چنین مهلکه هایی نجات دهد.