فاصله ايران و روسيه با شعار کم نمي‏شود

اگر قرار است فاصله با روسها را کم کنيم بد نيست در نخستين گام، روند فعاليت خود و روسها را پس از قهرماني سال 2009 جهان در دانمارک و سپس کيفيت فني فينال جام جهاني 2010 را مورد بررسي قرار دهيم و با جلوگيري از خودفريبي دلائل ايجاد فاصله و شکست فاحش برابر کشتي گيران روسيه را متوجه شويم که در فاصله باقيمانده تا جهاني 2010 و بازيهاي آسيايي چين بسيار ارزشمند و مفيد خواهد بود.

کد خبر: ۸۹۹۹۹

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۳۸۸ - ۲۲:۲۳

فاصله کشتي ما با روسها سال هاي سال پا برجاست و بايد پذيرفت که براي برطرف کردن اين مهم، هرگز فکري اساسي و پايه اي که بر مبناي آسيب شناسي واقعي و اصول کشتي مدرن باشد، صورت نگرفته است.

به گزارش ايرنا،‌ سالهاي سال است که شعار رسيدن به روسها را سر مي دهيم، اما اين فاصله هرگز کم نشده چون همواره بدون برنامه بوده ايم و ابزار لازم و مردان فني مورد نياز براي شناسايي علت عقب ماندگي و ارايه راهکارهاي منطقي و کارساز را فراهم نکرده ايم.

براي رسيدن به روسها و پشت سرگذاشتن آنها، حتي سرمايه گذاري، تلاش و فعاليت هاي ساختاري در اندازه هاي آنها نيز کافي نيست و اين امر مستلزم تلاشي با شتاب بيشتر و بکارگيري تمامي سرمايه هاي کارآمد به ويژه آنهايي که راه پيروزي بر روسها را مي دانند، امکان پذير است.

به اعتقاد صاحب نظران و اهالي فني که زير و بم کشتي را هم خوب مي شناسند، بر اين باورند که فاصله با کشتي روسيه را نمي شود کم کرد، مگر با آموختن علم پيروزي بر آنها.

آنها بر اين باورند که با حرکت هاي مقطعي هرگز نمي توان قدرت درجه اول کشتي جهان را به زير کشيد، بايد به همان ابزارهايي مسلح شد که روسها از آن برخوردارند.

روسها در دهه هاي 50 ، 60 و 70 با برگزار کردن ديدارهاي تيم به تيم در ايران و شهرهاي مختلف روسيه اصالت، زير و بم و اصول کشتي را از قهرمانان برجسته ما مانند شادروان جهانبخت توفيق، جهان پهلوان تختي، حبيبي، زندي، ‌مهدي زاده، صنعتکاران ، سيف پور، يعغوبي، موحد،‌ برزگر، جوادي ، سيد عباسي و اين اواخر برادران خادم، ‌ترکان، حيدري، جديدي، طلايي ، فلاح، ‌محمديان‌، دبير و ... فرا گرفتند و سپس با اضافه کردن دانش روز به آنها نه تنها از ما سبقت گرفته و قدرت اول جهان شدند، بلکه روز به روز فاصله خود با ما و ديگر کشورهاي صاحب کشتي را بيشتر کردند.

اکنون ما نيز براي آموختن شيوه مدرن کشتي گيري و رسيدن به روسها چاره اي نداريم که به همان شيوه 5 دهه گذشته آنها عمل کرده و با بيشتر کردن ارتباطات و رويارويي قهرمانان خود با کشتي گيران برتر روسيه، به دانش روز آماده سازي، ‌قهرمان پروري و کشتي گيري آنها دست پيدا کنيم و با تلاشي چند برابر نسبت به گذشته به پرورش استعدادهاي موجود خودمان پرداخته در فکر رسيدن به قدرت برتر کشتي جهان باشيم.

حرف ها و شعارهاي تکراري و رنگ و رو رفته را فراموش کنيم و براي دست يافتن به جايگاه واقعي کشتي ايران، رسيدن و گذشتن از روسها به سراغ برنامه ريزي، استفاده از سرمايه هاي خانه نشين شده و يادگيري شيوه هاي مدرن پيروز شدن بپردازيم که بدون دستيابي به اين مهم ره به جايي نخواهيم برد.

مرور روند حضور کشتي گيران ايران و روسيه در رقابت هاي مهم نشان مي دهد که روسها همواره از قهرمانان برجسته ما الگو برداري کرده و بلافاصله با استفاده از مردان فني بزرگ خود به آناليز آنها پرداخته و نسخه شکستشان را مي پيچند که جام جهاني 2010 در مسکو در خصوص مهدي تقوي و صادق گودرزي برنده مدال هاي طلا و برنز کشتي آزاد ما در جهاني 2009 دانمارک با نفرات رده چندم از آن جمله بود که بايد به دقت مورد توجه فدراسيون کشتي و مردان فني ما قرار گيرد.

واقعيت اين است که در طول دوران کاهش فاصله با روسها، هرگز اين مهم را به طور منطقي مورد آسيب شناسي و بررسي کارشناسانه قرار نگرفته و در هيچ مقطعي نگاهي جامع حاکم بر اين تفکر نبوده و در اکثر اوقات شکست کشتي گيران روس در برابر قهرمانان ما براساس توانايي هاي ذاتي آنها بوده است.

به طور مثال قهرمانان برجسته اي چون تختي، حبيبي، موحد، جوادي، فرح وشي، جديدي، برادران خادم، دبير، حيدري،‌ طلايي، فلاح، ترکان، مرداني بوده اند که با تکيه به استعداد و هوش ذاتي و تداوم زحمات خود موفق به غلبه بر روسها شده اند، اما همين مردان هم در برابر روسها هميشه پيروز نبوده اند، چرا که روسها هرگز بيکار ننشسته و سرنوشت کشتي گيران و يا تيم خود را به دست حوادث نسپرده اند.

بايد قبول کرد فاصله کشتي ما که از اواسط دهه 70 شروع شده اگر هم چند بار به مانند جهاني 98 کاهش يافته و شايد برعکس هم شده، طولاني نبوده و بر اثر غفلت و دل مشغولي هاي فراوان فدراسيون نشين ها و مردان فني ما بلافاصله تغيير کرده و دوباره ورق به سود روسها برگشته است.

بررسي هاي صورت گرفته در خصوص کشتي روسيه نشان مي دهد که دانش افزايي مداوم مردان فني تيم هاي ملي کشتي اين کشور نيز يکي از عوامل مهم در ايجاد فاصله بين روسها با کشورهاي صاحب کشتي از جمله ايران به شمار مي رود.

در واقع هر زماني که دست مردان فني ما براي روسها باز نشده موفقيت به روي قهرمانان ايراني در برابر کشتي گيران برجسته روسيه لبخند زده است که متاسفانه کمتر اتفاق افتاده فني هاي ما هر بار که با روسها مواجه مي شوند، حرف ها و تفکرات تازه اي داشته باشند.

به نظر مي رسد، اين امرنشانگر بي تفاوتي و رضايت مقطعي مردان فني ما پس از هر موفقيت در برابر روسهاست. اين درحالي است که در مقابل تلاش روسها براي حفظ فاصله خود با برترين هاي جهان و کشورهاي مطرح با تلاش روزافزون و دانش افزايي و استفاده از تمامي موجوديت فني همراه است.

بارزترين و تازه ترين نمونه اين ادعا، مقايسه کيفيت فني روبه رو شدن تيم هاي ايران و روسيه در دو جام جهاني 2009 و 2010 است که به خوبي تلاش روسها براي ادامه حکومت بر کشتي جهان و غفلت و فراموشي ما براي جديت در راه ادامه روند کمتر کردن فاصله با حريف اصلي خود را نشان مي دهد.

تجارب بر جاي مانده از رويارويي کشتي گيران برجسته ايران و روسيه نشان مي دهد که روسها همواره پس از شکست در برابر ايراني ها بر تلاش خود براي جبران آن از طريق آناليز و ‌شناخت دلائل ناکامي افزوده و به سرعت نسخه شکست قهرمانان ما را پيچيده اند.

اين در حالي است که ما همواره پس از پيروزيهاي خود مقابل روسها از لحاظ تزريق تفکرات جديد و بالا بردن توان موجود و کاهش مشکلات تکنيکي و تاکتيکي کشتي گيران خود در برابر روسها ناتوان بوده و يا بسيار ضعيف عمل کرده ايم.

بايد پذيرفت که ما براي کاهش فاصله با روسها در هيچ دوراني به طور جامع برنامه ريزي نکرده ايم و به دنبال آن نبوده ايم که چگونه و با چه تفکراتي به جبران شکست خود در برابر آنها بپردازيم.
روسها در دهه هاي 50، 60 و 70 براي کشف راز کشتي مردان بزرگ ما در طول سال اقدام به برگزاري مسابقات متعدد تيم به تيم در ايران و شهرهاي مختلف خود کردند تا بتوانند با اطلاع از تازه ترين تاکتيک، ‌تکنيک و شيوه هاي مبارزات آنها با خبر شده و سپس زمينه هاي شکست شان را در رقابت هاي جهاني و المپيک فراهم سازند.

کاري که اين روزها ساير کشورها از جمله آمريکايي ها براي رساندن خود به روسها و آموختن شيوه شکست نوابغ کشتي آنها انجام مي دهند و براي رسيدن به اهداف خود که همان شکست روسها در مسابقات مهمي چون جهاني و الميپيک و کسب مدال هاي طلاست، در طول سال حداقل چند بار زحمت سفر به روسيه و شرکت در تورنمنت هاي اين کشور را به جان مي خرند تا ضمن در جريان قرار گرفتن روند حرکتي آنها از بيشتر شدن فاصله خود با برترين هاي کشتي روسيه جلوگيري کنند.

جان کلام اينکه شايد يکي از راه هاي کاهش فاصله با روسها اين باشد که تيمي متشکل از مردان متفکر و برنامه مدار و علاقه مند را تشکيل دهيم و با ايجاد شرايط لازم آنها را به مطالعه شرايط روز و عوامل موثر در تحقق اين امر مهم فراهم کنيم و در مرحله بعد تا مي توانيم تيم هاي ايراني را به مصاف با روسها به تورنمنت هاي آنها اعزام کنيم.

نکته مهم ديگر اينکه همواره بايد به افزايش دانش مربيان روي صندلي کوچينگ خود در برابر روسها بيافزاييم که تقريبا در اکثر اوقات تفکرات کارآزموده و پخته تر و به روز و علمي تر روسها روي صندلي رهبري کشتي گيران ورق را به سوي آنها برگردانده است.

کمتر اتفاق افتاده روي صندلي کوچينيگ ما مرداني برابر با دانش مربيان روسيه قرار گيرد، و هر زمان اين برابري اتفاق افتاده هم کشتي ايراني ها با روسها زيباتر بوده و هم شکست هاي ما فاحش نبوده اند. مسابقات جهاني سال 1998 تهران يکي از اين نمونه هاست که تيم ايران با کسب سه مدال طلا،‌ دو نقره يک برنز و يک عنوان چهارم و اختلاف قابل توجه بالاتر از روسيه، روي سکوي قهرماني ايستاد.

بياييم صادقانه بررسي کنيم که در فاصله 5 ماه پس از جهاني دانمارک ما چه عملکرد و کارنامه ايي داشته ايم و روسها چه کار کرده اند و آيا پيروزي روسها در فينال جام جهاني 2010 با آن کيفيت فني مقابل بهترين هاي ما اتفاقي بوده يا حاصل برنامه هاي همه جانبه؟ چنانچه پاسخ اين مهم را يافتيم مي توانيم بر اساس آن برنامه هاي آينده خود را تدوين کرده و در جهاني 2010 مسکو روند موفقيت هاي خود را تداوم بخشيم.