نقد مهر بر صحبتهای مایلی‌کهن؛

فرهنگ و اخلاق زیر پای احساس؛ بعد از فردوسی پور نوبت کیست؟

فردوسی پور که طی این سال ها خدمات بسیاری را به فوتبال ایران کرده و این امر بر کسی پوشیده نیست، قربانی جدید مایلی کهن است. برنامه 90 از گذشته تا حال در مجموع کمک حال فوتبال مملکت بوده و بارها میزبان سخنان صریح مایلی کهن در باره این و آن نیز بوده است . استقبال گسترده ورزشدوستان و حمایت مدیران شبکه سوم سیما هم نشان داده که کارنامه این برنامه به طور نسبی و در قیاس با دیگر برنامه ها، از مقبولیت بالاتری برخوردار بوده و فوتبال ایران را تقویت کرده است.

کد خبر: ۸۹۱۴۴

تاریخ: ۱۶ اسفند ۱۳۸۸ - ۲۰:۱۲

سرمربی تیم فوتبال سایپا در تازه‌ترین اظهارات خود به انتقاد شدیداللحن از مجری برنامه 90 پرداخته و لقب سخیف "شومن کبیر" را بر روی عادل فردوسی پور گذاشته است تا سریال لقب دادن او به چهره‌های ورزشی همچنان ادامه داشته باشد.

به گزارش مهر، در این یک دهه که از عمر برنامه 90 می گذرد، با وجود کاستی و ضعف هایی که در این برنامه وجود داشته اما بی اغراق پربیننده ترین برنامه سیما بوده که بخش اعظمی از این اقبال عمومی، به اجرای جذاب و هوشمندانه مجری این برنامه بازمی گردد. فردوسی پور در برنامه ای که صرفا به نقد و بررسی فوتبال می پردازد، نقاط ضعف و اشکال فوتبال ایران را زیر ذره بین می برد و به عبارتی صریح تر، دست خیلی ها را رو می کند.

نا گفته پیداست هیچکس نمی تواند منکر انتقاداتی به این برنامه کم نظیر دنباله دار تلویزیون ایران و یا مجری صریح اللهجه اما خوشروی آن باشد ؛ اما واقعیت آن است که در چالشهای آفریده شده در این برنامه ، اصطکاک دیدگاهها و شور و شوق و تعامل مخاطبان با 90 آنقدر برای فوتبال ملی کشور منافع آفریده شده که مضار آن به حساب نیاید.

تیم فوتبال سایپا که عنوان قهرمانی لیگ را هم در کارنامه دارد و همواره یکی از تیم های موفق فوتبال ایران بوده، این روزها در رده سیزدهم جدول رده بندی رقابت های لیگ برتر فوتبال قرار دارد و بی تردید همچون همیشه و به سنت متعارف و شاید بی رحم فوتبال ، پیکان انتقادات قیل از هر کسی باید به سوی سرمربی این تیم یعنی محمد مایلی کهن باشد.

این تیم مربیان بزرگی را به خود دیده که از جمله می توان به بیژن ذوالفقارنسب، نصرالله عبداللهی، حمید علیدوستی، پی یر لیتبارسکی، جیووانی می و علی دایی اشاره کرد. سایپا در سال های 1372 و 1373 دو دوره به عنوان قهرمانی لیگ آزادگان دست پیدا کرد و در سال 1372 هم قهرمان جام حذفی شد. سایپا در سال 1386 نیز قهرمان لیگ برتر شده است. با این حال باید گفت وضعیت امروز این تیم تاسف بار است و البته مایلی کهن در این بد نتیجه گرفتن ها نقش اول را دارد.

این درحالی است که مربی قدیمی فوتبال کشورمان که البته از گذشته های دور ید طولایی در مصاحبه و اظهار نظر علیه دیگران دارد، این روزها به جای اینکه پاسخگوی ناکامی های تیم خود باشد، دوباره به عملیات جدیدی دست زده و این بار یک خبرنگار یعنی عادل فردوسی پور را آماج انتقادات نیشدار خود قرار داده است. بد نیست به فهرست بخشی از قربانیان کلام مایلی کهن و اظهاراتی که وی درباره آنها بر زبان آورده توجه کنید:

* علی پروین ؛ اتوبان یکطرفه
* امیر قلعه نویی ؛ گروهبان قندعلی
* علی دایی ؛ آقا گندهه
* فیروز کریمی ؛ مشوق دوپینگ
* عادل فردوسی پور ؛ شومن کبیر

مایلی کهن هم قابلیتهای فنی قابل تاملی دارد و در عرصه فوتبال ملی خاک ها خورده و در افتخاراتی نیز سهیم بوده است اما فرهنگ و اخلاق بیش از نام آوری به پهلوانی می زیبد. چیزی که او همواره ادعای آن را داشته است و باید به اثبات عملی آن می پرداخت . وی در این سال ها همواره دیگران را به هرآنچه خواسته متهم کرده، بی آنکه پاسخگو باشد. تا آنجا که پست مهمی چون مربی گری تیم ملی را به تیغ زبان در کمترین مدت از دست داد ، دوستان و همکارانی را رنجاند و به علاقمندانش بیشتر تلخی های فوتبال را نمایاند. تلخ است که مایلی کهن ثبات در فوتبال را از دست داده اما سنگین تر این است که او اخلاق را به هیجانها و حاشیه هایی که در تار و پود فوتبال است ، بفروشد.

مایلی کهن پس از شکست 4 بر 3 تیمش مقابل استیل آذین ، فردوسی پور را به عنوان یک شومن و کسی که با این برنامه به دنبال منافع اقتصادی و سیاسی است، معرفی کرده است. این اتهام زشت و بزرگی به ساحت خبرنگاری است. اکنون باید پرسید آیا خود مایلی کهن بری از هرگونه خطا و اشتباهی است و آیا کارنامه قابل قبولی دارد که دیگران را اینچنین مورد استهزا قرار می دهد؟ آیا مرجعی نیست که از این مربی مدعی و کهنه کار فوتبال کشور توضیح بخواهد که چرا بر خلاف آموزه های اسلامی و اخلاق پهلوانی بر روی دیگران اسم می گذارد؟! آیا کمیته انضباطی فوتبال فقط بی احترامی هوادار به بازیکن و مربی را مد نظر قرار می دهد؟ آیا...

و آیاهایی که بسیار است و تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل. در پایان ذکر این نکته الزامی است که موفق بودن در کار مهم است . گاه حتی یک شومن موفق بهتر از یک مربی ناکام است . آنهایی که بتوانند رضایت مردم و خلق خدا را بیشتر جلب کنند و بر اخلاق و مسئولیت ها و زبانشان مسلط و وفادار باشند ، با وعده خدا به بهشت می‌روند.

امیدواریم مایلی کهن شجاعانه نوار این اشتباهات را ببرد و ... امیدواریم فردوسی پور آخرین نام این فهرست باشد.