یک تذکر پس از تکرار یک اتفاق؛

لوح تقدیر بدون امضاء جامعه ورزش، اهدایی به رئیس جمهور!

باید پرسید جامعه ورزش اعضایی دارای نام و نشان ندارد که به نمایندگی‏اش حداقل بیست یا سی تن از قهرمانان المپیک و جهان، پیشکسوتان و مدیران شاخص پای این لوح یابود را امضاء کنند و بر ارزش لوح بی‏مهر و امضاء بیافزایند؟ آیا سازمان ورزش از تک تک اعضاء جامعه ورزش وکالت دارد یا بر طبق قانونی این حق را دارد که از سوی جامعه ورزش به رئیس دولت لوح تقدیر اهداء کند و در صورتی که جمعی از این جامعه ورزش با اهداء این لوح تقدیر مخالف باشند، تکلیف این عده از جامعه فوق الاشاره چه خواهد بود؟

کد خبر: ۸۸۷۷۷

تاریخ: ۱۵ اسفند ۱۳۸۸ - ۰۹:۳۱

سازمان ورزش روز پنجشنبه با اهداء یک لوح نسبتاً بزرگ از رئیس جمهور تقدیر کرد؛ لوحی که تحت عنوان لوح تقدیر جامعه ورزش و از سوی این جامعه به رئیس دولت اهداء شد اما در واقع چنین نبود و تنها عبارت جامعه ورزش در پایین ترین سطر متن نصب شده در قاب چوبی این لوح درج شده بود تا این ابهام به وجود آید که دقیقاً "جامعه ورزش" شامل چه اشخاصی می‏شود.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ در سال‏های اخیر بارها مشاهده شده که سازمان تربیت بدنی به نام جامعه ورزش بیانیه صادر کرده و اعلام موضع نموده است اما جز یک بار اعتراضی نسبت به این رفتار انجام نشده که شاید یکی از دلایل این خط مشی، ارتباط این بیانیه‏ها با موضوعاتی باشد که جامعه ورزش در قبالش موضع مثبت و موافق دارد. با این حال وقتی پا فراتر گذاشته شده و اموری پیش کشیده می‏شود که تنها دغدغه‏های ملی را شامل نمی‏شود و مباحثی همچون محکومیت جنایات اسرائیل و آمریکا بطن اعلام موضع از زبان جامعه ورزش را به جنبش نیانداخته، شرایط متفاوت است.

این یک واقعیت است که در انتخابات ریاست جمهوری اخیر که منجر به انتخاب مجدد احمدی نژاد شد، بخش اعظم اهالی ورزش با ذکر نام و به شکل علنی از دیگر کاندیداها حمایت کردند و این سبک موضع گیری قطعاً نشانه رضایت از عملکرد چهارساله نخست احمدی نژاد که سال 87 را نیز شامل می‏شده، در حوزه ورزش نبوده است. با این مختصات چگونه همه این جامعه به یک باره به این نتیجه می‏رسند که رئیس دولت که حتی با ناکامی المپیک و جام جهانی نیز حاضر به تغییر معاون ورزشی‏اش نشد و تا انتها او را حفظ کرد، نسبت به این حوزه لطف و توجه ویژه داشته است؟

حال اگر این امر کاملاً محقق گردیده و این لوح با تایید جامعه ورزش از سوی سازمان تربیت بدنی تهیه و به شخص اول اجرایی کشور اهداء شده باشد، این نقطه مبهم آشکار می‏شود که دقیقاً چه کسی یا کسانی پای لوح تقدیر رئیس جمهور که سفید به نظر می‏رسد را امضای نامرئی کرده است و کوشش برای مشاهده امضاهای تاییدکنندگان متن لوح حاصلی دربر نداشته است؟!

باید پرسید جامعه ورزش اعضایی دارای نام و نشان ندارد که به نمایندگی‏اش حداقل بیست یا سی تن از قهرمانان المپیک و جهان، پیشکسوتان و همچنین مدیران شاخص پای این لوح یابود را امضاء کنند و بر ارزش لوح بی‏مهر و امضاء بیافزایند؟ آیا سازمان ورزش از تک تک اعضاء جامعه ورزش وکالت دارد یا بر طبق قانونی این حق را دارد که از سوی جامعه ورزش به رئیس دولت لوح تقدیر اهداء کند و در صورتی که جمعی از این جامعه ورزش با اهداء این لوح تقدیر مخالف باشند، تکلیف این عده از جامعه فوق الاشاره چه خواهد بود؟

این رویه جز دلخوری برخی اهالی ورزش در قبال این مسائل سکوت اختیار می‏کنند و هیچ‏گاه واکنشی نشان نداده‏اند نمی‏تواند نتیجه‏ای داشته باشد و بر همین مبنا ضروری است عبارت "جامعه ورزش" تنها زمانی برای چنین برنامه‏هایی به کار برده شود که تعداد قابل توجهی از نمایندگان جامعه ورزش اعم از قهرمانان برجسته، پیشکسوتان خوش سابقه و مدیران کاربلد چنین لوحی تهیه و با نقش امضایشان تقدیم رئیس دولت کنند.

در صورت عدم توفیق برای پیگیری چنین روشی نیز اجباری برای بکار بردن عبارت "جامعه ورزش" وجود ندارد و  معاون ورزشی رئیس جمهور و نهایتاً مدیران ستادی سازمان تربیت بدنی می‏توانند از جانب و به نام این سازمان لوح تقدیری به رئیس جمهور هدیه دهند که اگرچه وسعت تقدیر جامعه ورزش را ندارد اما از اصالت بالاتری برخوردار خواهد بود و حداقل اثری از فاعل این تقدیر در ذیل متن تقدیرنامه خواهد بود!