نوید محمدزاده چگونه برای بازی در فیلم «آن دو» انتخاب شد؟

بهروز قبادی درباره زمان ساخت این فیلم و اکرانش پس از ۱۰ سال گفته است: «فیلم «آن دو» اواخر بهمن و اسفند سال ۸۸ پس از دو ماه پیش تولید و در مدت ۲۵ روز فیلمبرداری شد و آن زمان چون مجوز ساخت نداشتم، نتوانستم برای نمایش اقدام کنم که اگر مجوز بود همان موقع می‌توانستم آن را اکران کنم.»

کد خبر: ۸۸۵۶۱۴

تاریخ: ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ - ۰۱:۰۷

کارگردان فیلم «آن دو» که ده سال پس از ساخت به نمایش درآمده، در مصاحبه‌ای از مشکلات ساخت این فیلم و چگونگی انتخاب نوید محمدزاده می‌گوید. این اولین تجربه محمدزاده به عنوان بازیگر یک فیلم بلند است.

به گزارش تابناک؛ بهروز قبادی درباره زمان ساخت این فیلم و اکرانش پس از ۱۰ سال به ایسنا گفته است: «فیلم «آن دو» اواخر بهمن و اسفند سال ۸۸ پس از دو ماه پیش تولید و در مدت ۲۵ روز فیلمبرداری شد و آن زمان چون مجوز ساخت نداشتم، نتوانستم برای نمایش اقدام کنم که اگر مجوز بود همان موقع می‌توانستم آن را اکران کنم.»

او با اشاره به داستان «آن دو» که درباره یک جوان تهرانی است که در غرب کشور در حال گذراندن خدمت سربازی است و به دلیل تخلف از طرف مافوق خود به ماموریتی فرستاده می‌شود تا یک زندانی را همراهی کند، ادامه می‌دهد: «قصه فیلم تا حدی برای خودم پیش آمده بود و وقتی خدمت سربازی بودم چنین ماموریتی را به من دادند، ولی بخش زیادی از قصه را خودم اضافه کردم.»

کارگردان «آن دو» درباره انتخاب بازیگران و همکاری با نوید محمد زاده که آن زمان بازیگر مطرحی نبود توضیح می‌دهد: «آن موقع نوید محمدزاده بازیگر تئاتر بود و هنوز به عنوان بازیگر اصلی وارد سینما نشده بود. برای انتخاب بازیگر فراخوان دادیم و تست گرفته شد. نوید هم بازیگری بی غل و غش، بی توقع و با پشتکار است و الان یکی از بازیگران خوب ایران شده است.»

او که برادر بهمن قبادی است، ساخت این فیلم را کار سختی توصیف کرده است: «شرایط آب و هوا و کار در کوهستان طاقت فرسا بود ولی سخت‌تر، آن چند باری بود که مامورها کار را برای گروه فیلمبرداری سخت می‌کردند چون بیشتر توجه‌شان این بود که من برای برادرم (بهمن قبادی) فیلم می‌سازم نه برای خودم و درواقع تصور می‌کردند من مثل یک نماینده آمده‌ام تا فیلم نامه ایشان را در ایران پیش ببرم، به همین دلیل سر صحنه استرس زیادی وجود داشت و حتی در برخی مواقع مجبور بودم دستیار برنامه‌ریزم ، آقای عبدی‌زاده را به عنوان کارگردان معرفی کنم و خودم را هم به عنوان یک دوست کُرد که به منطقه آشنا است و آمده تا به دوستانش کمک کند، معرفی می‌کردم.»