گره پرونده ترور حريري:

شاه‌کليد زنده است يا مرده؟

منابع خبري تأکيد دارند، وي که تابستان سال 2005 وارد پاريس شده بود، از آن تاريخ تا يک ماه پيش، تحت کنترل و نظارت امنيتي در محله‌اي اشرافي به نام «‌ايويلين‌» در پاريس بوده است. اما پليس پاريس نظري ديگر دارد که با اظهارات وزارت خارجه فرانسه سازگاري ندارد.

کد خبر: ۸۸۵۳

تاریخ: ۲۲ فروردين ۱۳۸۷ - ۱۶:۳۲

داستان ناپديد شدن ناگهاني «محمد زهير الصديق» در پاريس از يک ماه پيش تاکنون به يک موضوع جدي در وزارت خارجه فرانسه تبديل شده است.

به گزارش خبرنگار «تابناک» از بيروت، وي که اهل سوريه و از سوي ارتش اين کشور به عنوان يک نظامي فراري شناخته مي‌شود، در پرونده ترور رفيق حريري، نخست‌وزير سابق لبنان به «‌شاه کليد‌» معروف است، چرا که بر اساس اتهامات او، پيکان اتهام در پرونده ترور رفيق حريري به سوي سوريه نشانه رفته و محکوميت سياسي آن صادر شده است و بر همين اساس، چهار افسر عالي‌رتبه ارتش و دستگاه امنيت لبنان نيز بازداشت شده و در زندان هستند، در حالي که به باور بسياري از لبناني‌ها و از جمله حزب‌الله لبنان، بازداشت اين چهار افسر عالي‌رتبه و از جمله «‌سرلشکر جميل السيد‌» کاملا سياسي بوده است.

برنار کوشنر، وزير خارجه فرانسه، مدعي شده که محمد زهير الصديق در يک اقامتگاه اجباري تحت نظارت بوده، اما از يک ماه پيش، ديگر هيچ خبري از وي نيست و وي اقامتگاه خود را ترک کرده و مخفي شده است.

منابع خبري تأکيد دارند، وي که تابستان سال 2005 وارد پاريس شده بود، از آن تاريخ تا يک ماه پيش، تحت کنترل و نظارت امنيتي در محله‌اي اشرافي به نام «‌ايويلين‌» در پاريس بوده است.
اما پليس پاريس نظري ديگر دارد که با اظهارات وزارت خارجه فرانسه سازگاري ندارد. آنها بر اين باورند که محمد زهير الصديق تحت اقامت اجباري قرار نداشته و مي‌توانسته است هر وقت که بخواهد، خاک فرانسه را ترک کند. در ميان همه اين حرف وحديث‌هاي متفاوت و متضاد، برادر وي «‌عماد الصديق‌» در گفت‌وگو با روزنامه الوطن، چاپ دمشق، سخن از امکان کشته شدن برادرش به ميان آورده است.

به باور وي يا محل او تغيير داده شده و يا آن که وي کشته شده است. وي در هر دو حالت، مي‌گويد: پليس فرانسه در جريان است و در هر دو حالت، انگشت اتهام را به سوي پليس فرانسه نشانه رفته است.
از سوي ديگر، وي از تلاش يک گروه لبناني براي ترور برادرش سخن گفته و مدعي است که «‌مروان حماده‌»، وزير کنوني اتصالات و ارتباطات لبنان (از هم پيمانان اصلي وليد جنبلاط و از نيروهاي مهم 14 مارس لبنان) پشت سناريوي «‌پنهان شدن‌» و يا «‌کشته شدن‌» برادرش قرار دارد.

وليد جنبلاط و مروان حماده از جمله شخصيت‌هاي لبناني مخالف سوريه‌اند که از روز اول ترور رفيق حريري، دولت سوريه و شخص بشار الاسد، رئيس‌جمهور سوريه را مسئول ترور معرفي کردند و تاکنون نيز اين اتهامات را دنبال مي‌کنند.
اين در حالي است که مبناي اتهام عليه سوريه، بازجويي‌هايي است که توسط کميته بين‌المللي ترور رفيق حريري از محمد زهير الصديق انجام شده است، در حالي که چندي پيش، رسما کذب بودن بسياري از اظهارات زهير الصديق توسط قاضي اين پرونده اعلام شد.

سايت رسمي حزب کتايب لبنان نيز درباره مخفي شدن زهير الصديق نوشت: وي پس از ترک فرانسه عازم امارات شده است و اکنون به همراه خانواده‌اش در ابوظبي زندگي مي‌کند.
اما «وئام وهاب»، رهبر «‌جريان توحيد لبنان‌» که يکي از شخصيت‌هاي سياسي 8 مارس و نزديک به سوريه به شمار مي‌رود، نيز در گفت‌وگو با شبکه تلويزيوني «‌ال.بي.سي‌» لبنان از احتمال قتل زهير الصديق سخن به ميان آورده و درخواست پيگيري رسمي سرنوشت وي را کرده است.

«‌حسن فضل الله‌»، نماينده حزب‌الله لبنان در پارلمان اين کشور نيز از وزير خارجه فرانسه پرسيده است: چرا دولت فرانسه از تسليم محمد زهير الصديق به دستگاه قضايي لبنان که بارها آن را رسما اعلام کرده بود، خودداري کرده است.
وي ادامه داد: آيا دولت فرانسه اطلاعاتي از زهير الصديق دارد که سرنوشت پرونده تحقيقات ترور رفيق حريري را تغيير مي‌دهد؟

اما همه اين تحولات که پيرامون پرونده زهير الصديق مي‌گذرد، نشان مي‌دهد، جرياناتي که داراي مصلحت خاصي در اظهارات الصديق هستند، تلاش دارند تا وي را از روبه‌رو شدن با دستگاه قضايي لبنان دور کنند تا ميزان اطلاعات دروغ وي در بازجويي‌هايش را همچنان پنهان نگه دارند. از همين زاويه، به نظر مي‌رسد اعلام احتمال کشته شدن وي بيشتر از آن رو است که هيچ طرفي اقدام به قتل وي نکند.

نشانه رفتن اتهامات و مسئوليت‌هاي قانوني به سوي دولت فرانسه نيز احتمالا با همين هدف دنبال مي‌شود تا وي همچنان زنده بماند تا بيش از پيش روشن شود که پرونده قتل رفيق حريري، اکنون پيش از آن که يک پرونده جنايي باشد، يک پرونده سياسي است. اين امر آنگاه قوت بيشتري مي‌گيرد که پس از ترور رفيق حريري، سرنوشت سياسي خاورميانه و به ويژه در لبنان به شکل کاملا روشني تغيير كرد؛ سرنوشتي که بيش از همه اطراف به سود آمريکا و اسرائيل بود و موجبات خروج ارتش سوريه از لبنان و انزواي سياسي دولت سوريه در بين کشورهاي غربي و بسياري از کشورهاي عربي هم پيمان آمريکا را فراهم آورد.