گلایه‌های خانواده‌های جانباختگان پرواز تهران-یاسوج

کد خبر: ۸۷۹۴۰۵

تاریخ: ۲۹ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۳:۱۰

۲۹ بهمن سال ۹۶ پرواز تهران -یاسوج با ۶۶ سرنشین و خدمه در ارتفاعات کوه دنا سقوط کرد و همه سرنشینان این پرواز جان باختند. خانواده‌های جانباختگان این پرواز امروز در ترمینال شمار٤ فرودگاه مهرآباد با ذکر الله اکبر و همراه با پلاکارد‌های اعتراضی حاضر شده و با یادآوری آن حادثه تلخ و جانکاه وعده و وعید‌های عملی نشده را جهت اجرا به مسوولین یادآوری کردند.

یه گزارش «آزادی» یکی از افراد حاضر در این تجمع درباره اوضاع و احوال و مطالبات معوق این خانواده‌های داغدیده می‌گوید: تمامی خانواده‌ها در شرایط روحی نامساعدی به سر می‌برند مخصوصا در این روز‌ها که مصادف با سالگرد است به هیچ عنوان خانواده‌ها روحیه خوبی ندارند. روزی نیست که خانواده‌ای در نزدیکی محل حادثه حاضر نشود و یاد عزیزش را زنده نکند. خانواده‌ها از لحاظ روحی به هیچ وجه شرایط خوبی ندارند. برخی از خانواده‌ها علاوه بر این شرایط روحی خوبی ندارند از لحاظ مالی که در مضیقه هستند به هر حال برخی از آنان نان‌آور خانه‌شان را از دست داده‌اند. اطلاع دارم خانواده‌هایی در تهران هستند که عزیزشان را از دست داده‌اند، نان‌آور خانه‌شان ماهانه حقوق بالایی را دریافت می‌کرده است و زندگی خوبی داشتند، بچه‌هایشان وضعیت مناسبی را پشت سر‌می‌گذاشتند، اما امروز حقوقی در حد دومیلیون به آن‌ها می‌دهند و با این وضعیت اقتصادی قطعا شرایط سختی را سپری خواهند کرد.

هیچ کس بعد از حادثه سراغ خانواده‌های داغدیده را نگرفت!

قاسم جعفریان برادر ابراهیم جعفریان می‌گوید:خدا گواه است از روزی که این اتفاق افتاد هیچ کمکی به خانواده‌ها نشد و فقط ۱۵ روز اول مسئولان داغ بودند و قول‌هایی به خانواده‌ها دادند و رفت و آمد می‌کردند و بعد از مدتی هم رفتند به امان خدا؛ هیچ کس از خانواده‌ها سوال نکرد که شما حالتان چه طور است؟ در چه وضعیتی قرار دارید. برخلاف وعده‌ای که داده شد متاسفانه تاکنون جان باختگان حادثه پرواز تهران-یاسوج جز شهدا محسوب نشده‌اند. یازده دکتر چهل و چهار مهندس، تعدادی کارشناس و نیرو‌های سازمان محیط زیست و منابع طبیعی نیز در بین جان باختگان این پرواز بودند.

وی در ادامه می‌افزاید: ما هرچه جلوتر آمدیم و ابعادش برای ما باز شد به یقین رسیدیم که از ضعف سیستمی این اتفاق افتاده است نه بدی آب و هوا و یا خطای خلبان؛ خدا را گواه می‌گیرم که این اتفاق فقط و فقط در اثر سهل انگاری و قصور اتفاق افتاد. ضعف مدیریتی باعث شده است که ما عزیزمان را که حقیقتا هم نخبه بودند از دست دهیم بنابراین از مسئولان قضایی می‌خواهیم تحقیق کنند.

کار را به تیم‌های محلی واگذار می‌کردند اجساد زودتر پیدا می‌شد

عنایت امیدی پور برادر جلال ادین امیدی پور یکی دیگر از جانباختگان این حادثه به می‌گوید:دنا کوهی است که هر زمان در زمستان هوا ابری شود برف می‌بارد و فرودگاه یاسوج یکی از سخت‌ترین فرودگاه‌های کشور برای خلبان‌ها از نظر فرود است، متاسفانه در آن شرایط نامساعد جوی کوه دنا، مجوز پرواز صادر می‌شود، این هواپیمای فرسوده متناسب با شرایط اقلیمی ایران نبوده و گویا در سال ۹۲ درحین پرواز یکی از موتورهایش از کار می‌افتد که خلبان توانسته آن را به زمین بنشاند، اگر سیستم ELT هواپیما فعال بود قطعا محل سقوط در روز اول حادثه مشخص می‌شد، ولی ما شنیدیم که این شرکت آبونمان این سرویس را به شرکت سازنده پرداخت نکرده است.

برادر جلال الدین امیدی‌پور ادامه می‌دهد: بنده در ستاد بحران صحبت کردم و گفتم اگر امکانات تخصصی اسکان ثابت و تدارکاتی در نزدیکی محل سقوط هواپیما به جهت سرویس‌دهی به نیرو‌های امدادی مستقر در محل سانحه وجود داشت و از ظرفیت و توان نیرو‌های بومی محلی در چهار تیم ۳۰ نفره به جهت تسریع در روند عملیات جستجو و انتقال استفاده می‌شد این عملیات زودتر به پایان می‌رسید. آقای نجار در واکنش به حرف من پاسخ دادند مگر شما کارشناسی؟ گفتم بنده بومی آن منطقه هستم با کوه دنا آشنایی کامل دارم. ۵۵ ماه در مناطق جنگی حضور فعال داشتم. اگر این کار را به بومی‌ها و محلی‌ها و بازنشستگان جنگ واگذار می‌کردند خیلی زودتر پیکر‌ها به پایین انتقال پیدا می‌کردند. بالاخره این آقایان هم سرشان که درد نمی‌کرد؛ پشت میز نشسته‌اند حالا بخواهند یک بحران را جمع کنند! یکی از آقایان می‌گفت، آقای هربرت، کوهنورد آلمانی گفته است به علت ریزش بهمن در دهلیز محل سقوط هواپیما تا اواخر مرداد ماه امکان تجسس پیکر‌ها وجود ندارد، ممکن است تیم‌ها دچار بهمن شود. این آقای هربرت که مسلمان نبود این حرف را زد. آن‌ها اجسادشان را بالای کوه رها می‌کنند، اصلا برایشان مهم نیست.

پرونده این حادثه سریعتر بررسی شود

وی در پایان خاطر نشان می‌کند:وقتی حادثه‌ای رخ می‌دهد دیگر قابل برگشت نیست؛ تیری که از اسلحه رفت دیگر برنمی‌گردد، اما ما انتظار داریم قوه قضائیه با شدت در چهارچوب قانون با مسببان و مقصران این حادثه برخورد کند و بصورت جدی پیگیر شود که خدای ناکرده شاهد چنین اتفاقات ناگوار دیگری نباشیم.

پرونده این سانحه از اصفهان به دادستانی استان تهران منتقل شده است، نمی‌توانیم پیش داوری کنیم. اما انتظار ما این است با مسببان و مقصران این حادثه تلخ برخورد شود. پرونده در مرحله کارشناسی است باید از کارشناسان خبره و مجرب که سوابق درخشانی در بررسی پرونده‌های سقوط هوایی داشته‌اند، استفاده شود.