گزيده سرمقاله‌ روزنامه‌هاي صبح امروز

کد خبر: ۸۷۲۸۰

تاریخ: ۰۴ اسفند ۱۳۸۸ - ۰۹:۳۶

مردمسالاري
«هوشمندي در عرصه ديپلماسي» عنوان يادداشت روز امروز روزنامه مردمسالاري به قلم محسن دقت دوست است كه در آن مي خوانيد:
در چند هفته اخير دور تازه اي از طراحي دولت‌هاي غربي براي فشار بر برنامه هسته اي کشورمان شروع شده است. شکي نيست که آنها در نقشه عملياتي خود بر تجربه هفت ساله از اين رويارويي مرور کرده اند و اينبار سعي در همراه کردن کشورهايي دارند که پيش از اين نقاط اتکاي مطمئني براي کشورمان در راه خنثي کردن زياده خواهي‌ها بودند. نگاهي به عرصه روابط بين المللي خود گوياي همه چيز است.

از چرخش آشکار مواضع روسيه تا سخنان بي سابقه امراي کشورهاي حاشيه خليج فارس و ادعاهايي که در گزارش جديد آژانس انرژي اتمي آمده، همگي نشانه‌هايي از اين تغيير رويکرد غربي‌هاست که نتيجه محاسبات قبلي خود را به آرامي پيش مي برند. به نظر مي رسد مرحله بعد براي آنها تمرکز روي دو مساله باشد. يکي قانع کردن چين براي پيوستن به اين زنجيره و چشم پوشي بر منافع اقتصادي خود و ديگري اجماع روي تحريم‌هايي کارآمدتر.

كيهان
«سايه قدرت ايران و افول آمريكا» عنوان يادداشت روز امروز به قلم حميد اميدي است كه در آن مي خوانيد:
«ايران ابرقدرت منطقه اي است و نيازي به ساخت بمب اتمي ندارد» اين تيتري بود كه روز گذشته از يادداشت روزنامه صهيونيستي‌هاآرتص روي خروجي برخي از خبرگزاريها قرار گرفت. اين روزنامه ضمن اشاره به فاكتورها و نشانه‌هاي قدرت ايران در خاورميانه به سردرگمي غرب در مقابله با جمهوري اسلامي اعتراف كرده و مي نويسد: «ايران بدون آنكه بمبي در اختيار داشته باشد، موجب اختلاف و شكاف عميق بين كشورهاي غربي و حتي روابط آنان با روسيه و چين شده است.»

رسالت
«بسيج سرمايه‌هاي اجتماعي عليه جبهه استکبار» عنوان سرمقاله امروز روزنامه رسالت به قلم صالح اسکندري است كه در آن مي خوانيد:
يکي از موضوعات اساسي در عرصه سياست خارجي که مي تواند در تصويرسازي منسجم از رويکردهاي بين المللي يک کشور ذي مدخل باشد مسأله «اهداف ملي» است.
کشورهاي مختلف در عرصه سياست خارجي اهداف متفاوتي دارند که تحقق اين اهداف نيازمند شيوه‌هاي مختلف سياست خارجي و از همه مهمتر مسبوق به منابع مادي و معنوي مي باشد.

ايران
«ديپلماسي هسته‌اي ايران و سياست خردمندانه جمعي منطقه‌اي» يادداشت روز امروز روزنامه ايران به قلم حسين امير عبداللهيان است كه در آن مي خوانيد:
1- مقام معظم رهبري در مراسم الحاق ناوشكن جماران به ناوگان نيروي دريايي ارتش جمهوري اسلامي ايران، فرمودند: «ما بارها گفته‌ايم، مباني و اعتقادات ديني ما سلاح‌هاي هسته‌اي را سمبل نابودي حرث و نسل، ممنوع و حرام مي‌داند و به همين علت ما هيچ اعتقادي به سلاح و بمب اتم نداريم و دنبال آن نمي‌رويم... همسايگان ما نيز مي‌دانند كه اين ادعاها دروغ است... كشورهاي منطقه، برادران و همسايگان ما هستند و ما معتقديم مجموعه خليج‌فارس مي‌تواند با سياست خردمندانه جمعي، به سود همه ملت‌ها و كشورهاي منطقه اداره شود.»

اعتماد
«دوم خرداد»، حماسه يا انقلاب مخملي؟ عنوان يادداشت امروز روزنامه اعتماد به قلم احمد پورنجاتي است كه در آن مي خوانيد:
چرا وقتي با تحليل‌هايي از اين دست روبه رو مي شويم که ادعا مي کند «امريکايي‌ها در سقوط رژيم شاه و پيروزي انقلاب اسلامي نقش موثري داشتند و اگر آنها چراغ سبز نشان نمي دادند و پشت شاه را خالي نمي کردند و ارتش را به بي طرفي فرانمي خواندند، چه بسا اوضاع و احوال به اين سادگي‌ها به سود انقلاب رقم نمي خورد»، رگ‌هاي گردن ما بايد از خشم و غيرت بيرون بزند و اگر نزاکت و متانت جلوي سيل خروشان عواطف ما را نگيرد چه بسا با مدعي دست به يقه هم بشويم؟ چرا؟ وقتي به اين سادگي و صراحت کسي در مقام مشاور رسانه يي رئيس جمهوري در گفت وگو با مهر مي گويد «به عقيده من اولين انقلاب مخملي در خاورميانه در سال 1376 صورت گرفت.

دنياي اقتصاد
«نگاهي به ماليات در لايحه بودجه» سرمقاله امروز روزنامه دنياي اقتصاد به قلم محمد‌صادق جنان‌صفت است كه در آن مي خوانيد:
انبوهي از اعداد و ارقام انباشت شده در كتاب لايحه بودجه وجود دارند كه هر كدام به يك محل درآمد يا يك خرج سنجاق شده و ما به ازاي عيني پيدا خواهد كرد.
هر كدام از اين اعداد و ارقام علاوه بر اينكه كسب و كار و روزي مردم را شكل مي‌دهد، يك نوع اراده و خواست سياسي را نيز نشان مي‌دهد كه شايد چندان به چشم نمي‌آيند. هر عددي كه در لايحه بودجه آمده و تبديل به قانون شود،‌ پايه‌اي براي بودجه‌بندي سال‌هاي بعدي خواهد بود.
اين نكاتي است كه قانونگذاران مجلس بايد در كانون توجه قرار داده و نسبت به هر عدد و رقم حساسيت نشان دهند تا ريالي بي‌جهت هزينه نشود و ريالي بدون كارشناسي از شهروندان گرفته نشود. دولت در لايحه بودجه سال 1389 از مجلس اجازه خواسته است 368 هزار ميليارد تومان از منابع گوناگون درآمد كسب كند و عين همين رقم را هزينه كند.

ابتكار
«از ايران انکار، از غرب اصرار» عنوان نگاه ويژه امروز روزنامه ابتكار است كه در آن مي خوانيد:
گرچه با اوج گيري تنش ميان ايران و غرب در بحث هسته اي همواره موضوعي با عنوان ورود کشورهاي ثالث منطقه اي به عرصه جلب رضايت ايران مطرح شده بود اما تهران از ابتدا هيچ نوع واسطه يا ميانجي را ميان خود و غرب به ويژه در مساله هسته اي نپذيرفت. در طول اين مدت همواره دو کشور سوريه و ترکيه حداقل در سطح رسانه اي، بيش از ساير بازيگران منطقه به عنوان ميانجي گر ميان ايران و غرب مطرح بودند اما اين ترکيه بود که گام‌هاي تند و سريعي در اين مسير بر مي داشت و همچنان نيز بر مي دارد.
با اين حال تهران هرگز نپذيرفت که واسطه اي در بحث هسته اي با غرب دارد و اين در حالي بود که کشورهاي غربي نيز هيچ گاه صراحتا از يک کشور خاص به عنوان ميانجي خود با ايران سخن نگفتند. رفت و آمدهاي ديپلماتيک ترکيه ميان ايران و غرب يا ارتباط تنگاتنگ ايران و سوريه کشورهاي غربي را بر آن داشت تا از نفوذ و سطح ارتباط و تاثيرگذاري اين کشورها و در مرحله بعد ديگر کشورهاي همسايه و هم منطقه ايران بهره گرفته و پيام‌هاي خود را به تهران برسانند تا اين فرايند ختم به تفاهم ميان طرفين شود.

تهران امروز
«تداوم يخ‌زدگي دستمزد» عنوان يادداشت روز روزنامه تهران امروز به قلم حميد سليماني است كه در آن مي خوانيد:
تازه‌ترين اظهارات محمدرضا فرزين ، معاون وزير اقتصاد نشان مي‌دهد که دولت به فکر جلوگيري از افزايش دستمزد کارگران در سال آينده با ادعاي جلوگيري از ورشکستگي و تعطيلي بنگاه‌هاي اقتصادي است البته نبايد اين موضوع را نکته جديدي دانست.
در طرح اوليه‌اي که دولت براي هدفمندکردن يارانه‌ها تهيه کرده بود، موضوع انجماد دستمزدي کارگران طي سال‌هاي اجراي طرح تحول اقتصادي پيش‌بيني شده بود با اين حال مقاومت گروه‌ها و تشکل‌هاي کارگري و نگراني دولت از عواقب اجراي چنين موضوعي، باعث شد مجلس در يک گام به عقب، ماده 13 طرح تحول اقتصادي را حذف کند اما حال با بيان جديدي قصد دارد دوباره چنين هدفي را تعقيب کند. شايد قبول اين موضوع کمي سخت و عجيب باشد اما به‌نظر مي‌رسد که حرف دولتمردان منطقي است.

آرمان
«اين پول‌ها كجا مي‌رود؟» يادداشت امروز روزنامه آرمان به قلم سيدجواد سيدپور است كه در آن مي خوانيد:
آيا تا به حال فكر كرده‌ايم پنج درصدي كه در سال‌جاري از حقوق كارگران كم شد كجا رفت و چي شد؟اسفند ماه سال پيش بود كه بانك مركزي در گرماگرم تعيين حداقل حقوق كارگران وقتي صحبت از ضريب تورم در معادله تعيين نرخ دستمزد شد آب سردي روي سر نمايندگان كارگري ريخت و با يك بدعت تئوريك به‌جاي تورم 25 درصدي واقعي از تورم 20 درصدي نقطه به نقطه سخن راند كه بايد مبناي محاسبه تعيين مي‌شد و چنين نيز شد. با اين نظر بانك مركزي، پنج درصد از ميزان حقوق واقعي و قانوني كارگران كم شد تا كارفرمايان رضايت خاطرشان جلب شود، پنج درصدي كه ديگر امروز كسي از آن سراغ نمي‌گيرد و علي‌القاعده بايد در جايي توي اقتصاد ايران هزينه شده باشد.براي اينكه عددي به دست بياوريد تا ابعاد قضيه روشن‌تر شود بايد از فرمول ساده‌اي استفاده كرد.