تأييد احمدي‌نژاد: ترميم كابينه، نوآوري دولت

من و همكارانم در دولت، روزهاي خدمت و دولت را و حتي ساعت‌هاي آن را مي‌شماريم و براي هر روز و هر ‏ماه به ضرورت نوآوري مي‌انديشيم و صادقانه طالب همكاري و همفكري همفكران و حتي منتقدان هستيم.‏

کد خبر: ۸۷۱۱

تاریخ: ۲۰ فروردين ۱۳۸۷ - ۱۰:۴۷

احمدي‌نژاد در آخرين مطلب وبلاگ شخصي‌اش عنوان داشته است: تغييراتي كه در هيأت دولت صورت مي‌گيرد در راستاي نوآوري است. ما يك گروه منسجم هستيم كه به اقتضاي ‏موقعيت و شرايط، انعطاف و تغييرات لازم را در خود پديد مي‌آوريم و هيچ يك به مسئوليت‌هاي خود به ‏عنوان يك امتياز يا سرقفلي نگاه نمي‌كنيم.‏

محمود احمدي‌نژاد، رئيس‌جمهوري اسلامي ايران در مطلب جديدي كه در وبلاگ شخصي خود با نام «نوآوري: موانع و راهكارها» نگاشته، آورده است: مايلم نخستين يادداشت امسال را به مقوله نوآوري به منزله تابلو راهنماي سال جديد و بحث پيرامون برخي ‏ملزومات و نيز موانع نوآوري در ايران امروز اختصاص دهم و به مسئوليت‌ها و مشكلات دولت در اين باب ‏اشاره كنم. ‏

به عنوان مسئول دولت خود را در دو سطح نسبت به مقوله نوآوري مسئول مي‌بينم: ‏
نخست، زمينه‌سازي، حمايت و رفع موانع اداري موجود در برابر استعدادها و نوآوري‌هاي مردمي در عرصه‌هاي ‏علمي، اقتصادي، فرهنگي و... است. در اين خصوص، همه نخبگان را به مشاركت و مشورت مي‌طلبم و دولت ‏را در عالي‌ترين سطح براي اصلاحات انقلابي و انعطاف در روش‌ها بسيج خواهم كرد. البته به خوبي مي‌دانم كه ‏اين كار آساني نيست و بايد براي رفع بسياري از رسوبات و موانع سخت‌افزاري و نرم‌افزاري كه عادت به ‏كهنگي و محافظه‌كاري را در بسياري نهادهاي حكومت، به وجود آورده چاره اي انديشيد. اما همه سعي خود ‏را در اين خصوص خواهم كرد و از همه صاحب‌نظران مي‌خواهم كه دولت را در اين زمينه با پيشنهادهاي خود ‏ياري دهند تا به اميد خدا تغييراتي مؤثر   در حد توان و امكانات دولت تا پايان سال87 ايجاد شود. ‏

اما سطح دوم، برنامه‌هاي ايجابي خود دولت و روش‌هاي نوآورانه آن در حل مشكلات كشور است. جهش‌هاي ‏نوگرايانه در مديريت، نياز به «شجاعت و حكمت» در كنار يكديگر دارد. در اينجا مي‌خواهم بر عنصر شجاعت ‏و جرأت در تحقق نوآوري، تأكيد كنم زيرا يكي از موانع جدي در برابر شكوفايي ملي وتاريخي ايران حتي در ‏سطح نخبگان، ترس از نوآوري است كه امروز نيز عامل مقاومت در برابر «تغييرات» شده است و اگر فكري ‏به حال آن نكنيم شكوفايي تمدني و تاريخي ايران جديد، باز هم به تاخير افتاده و نوآوري‌هاي فردي و پراكنده، ‏تبديل به يك «جنبش نوآوري» در سطح ملي نخواهد شد. ‏
از بازي با كلمات و فريب افكار عمومي بيزارم و به واقعيات زندگي مردم، بيش از تصورات خيالي از پشت ‏درهاي بسته، توجه دارم و خود را در برابر مشكلات واقعي مردم مسئول مي‌دانم. از اين رو همراهي با توده‌‏هاي واقعي مردم را به عضويت در حلقه‌هاي خاص با دغدغه‌هاي خاص ترجيح مي‌دهم.‏

اينجانب در راستاي تحقق وعده‌هاي انتخاباتي، موظف بودم كه دست به نوآوري‌هاي جدي و اصلاحات ‏اساسي در مسائل مهم و گوناگون كشور بزنم. موضوعاتي از قبيل نظام بانكداري و وام و نرخ بهره، نظام ‏مديريت و برنامه‌ريزي، نظام مالياتي، در عرصه بيمه‌هاي اجتماعي و بهداشت عمومي، توزيع ثروت و سهام ‏عدالت، سياست خارجي و...‏
در همين راستا، برنامه‌هايي جديد و اصلاحاتي نوآورانه تدارك ديديم و با كمك همكارانم در دولت با تمام ‏قدرت وارد عمل شديم، اما با چه واكنش‌هايي روبه‌رو شديم؟!

در تمام اين دو سه سال، ميل شديد به ادامه ‏سنت‌هاي اداري و عادت‌هاي مديريتي و نوعي انجماد در برابر برنامه‌هاي دولت، سرعت انجام اين اصلاحات ‏را كاسته است. اين دولت نسبت به گذر زمان، بسيار حساس است و اگر واحد زمان براي برخي سياستمداران، ‏سال و دهه بوده است براي ما هفته‌ها، روزها، و حتي ساعت‌ها نيز مهمند. ‏
اگر براي ما نيز منافع حزبي يا اهداف تبليغاتي و انتخاباتي اولويت مي‌داشت، به راستي نبايد وارد برخي ساختار‏شكني‌هاي روشي و مديريتي مي‌شديم، زيرا شكستن عادات و شالوده‌هاي كهنه، شبيه نوعي خرافه‌ستيزي در ‏عرصه مديريتي است و هر نوع شالوده‌شكني، باعث چالش‌هايي طبيعي يا مصنوعي و حتي دشمن تراشي مي‌‏شود. ‏

دولت ده‌ها طرح نوآورانه در عرصه‌هاي مديريتي و اقتصادي داشته، ولي سطح اصطكاك و مقاومت در برابر ‏نوآوري، متأسفانه بسيار بالاست و ما هزينه‌هاي زيادي براي آن پرداخته و مي‌پردازيم.‏
بخش مهمي از وقت و توان دولت، صرف غلبه بر اين مقاومت‌ها، ترس‌ها و محافظه كاري‌ها و عادت‌هاي ‏كهنه مي‌شود.‏
من نمي‌خواهم از دولت، رفع مسئوليت كرده و برخي ناكامي‌ها را بر عهده ديگران بيندازم. همچنين مدعي بي ‏نقص بودن برنامه‌هاي دولت و روش‌ها و تصميمات شخص رئيس‌جمهور نيستم، ادعا نمي‌كنم كه از همه ‏ظرفيت‌ها و امكانات، به درستي استفاده شد و بهتر از اين نمي‌شد و نمي‌شود، ولي بگذاريد از دوستان به ‏نحوي و از دشمنان به نحوي گلايه كنم كه اگر راه را بر نوآوري باز نكنيم و اگر بر اين ترس غلبه نكنيم، ايران ‏عزيز نخواهد توانست عقب‌ماندگي تاريخي يكي دو قرن اخير در عصر قاجار و پهلوي را از راه‌هاي ميانبر ‏جبران كند. آنچه بايد نگرانش باشيم ساختارشكني عليه مباني و چهارچوب‌هاي هويت اسلامي و ايراني است، اما ‏نوآوري در روش‌ها، كاملا ضروري و حتي دير شده است و نبايد محافظه كاري و تنبلي را با عقلانيت ‏اشتباه گرفت.‏

اقتصاد ما، نظام مالياتي، بانكي، بيمه‌ها، الگوي مصرف سوخت و انرژي، يارانه‌ها، نحوه تقسيم كار ميان دولت ‏و بخش خصوصي، نظام آموزشي و پژوهشي كشور، سياست خارجي، نظام مطبوعاتي و رسانه و حزبي در ‏كشور، مديريت شهري، نظام واردات و صادرات و ... همه و همه، تشنه نوآوري در چهارچوب اهداف انقلاب ‏اسلامي و در مسير پيشرفت عادلانه كشورند.‏
تغييراتي كه در هيأت دولت صورت مي‌گيرد نيز در همين راستاست. ما يك گروه منسجم هستيم كه به اقتضاي ‏موقعيت و شرايط، انعطاف و تغييرات لازم را در خود به وجود مي‌آوريم و هيچ يك به مسئوليت‌هاي خود به ‏عنوان يك امتياز يا سرقفلي نگاه نمي‌كنيم.‏

همكاران قبلي و كنوني من در دولت، از اين همكاري، تصور يك مسابقه ماراتن امدادي را دارند كه بين راه ‏مشعل را يكي به ديگري مي‌سپارد. هدف اصلي هيچ يك از ما بقا در دولت نيست، بلكه خدمت به ملت است.‏
هر يك از اين برادران و خواهران كه جاي خود را به ديگري مي‌دهند، براي خود نه هويتي فردي بلكه هويتي ‏جمعي قايلند و اين جانب از همه كساني كه فداكارانه آمدند و متواضعانه رفتند عميقاً متشكرم و مي‌دانم كه اين ‏سخت‌ترين و شيرين‌ترين دوران خدمت را از ياد نخواهند برد.‏
همكاران من شب و روز آرام ندارند، وقتي جابجا مي‌شوند شايد براي نخستين بار پس از ماهها فرصت ‏استراحت مي‌يابند. از همه آنها سپاسگزارم و بابت مأموريت‌هاي شبانه‌روزي و طاقت‌فرسا از آنها و خانواده‌‏هايشان عذرخواهي مي‌كنم.‏

ترميم كابينه در اين دولت يك سياست از پيش اعلام شده بر پايه «اصالت هدف» است. همه ما ابزار هستيم ‏و ملت هدف. فرصت اشتباه كردن و محافظه‌كاري نداريم. وزراي جديد يا قديم اين كابينه هيچ يك سياست ‏باز و قدرت طلب نبوده و آرزوي وزارت نداشته و ندارند و همين جا اعلام مي‌كنم كه سياست انعطاف و انطباق ‏در دولت ادامه خواهد داشت. همه ما بايد به امانت بزرگ خدا و مردم و فرصت محدودي كه در اختيار داريم ‏بينديشيم. ‏

از دوستان مي‌خواهيم به ما اعتماد كنند و مشورت دهند و كمك برسانند و از نوآوري نهراسند و از منتقدان ‏و مخالفان دولت نيز متواضعانه مي‌خواهم كه به جاي انتقام حزبي به ارتقاي ملي بينديشند. بايد شجاع بود و راه ‏را براي شكوفايي ملي و تاريخي ايران باز كرد. همه كمك كنيم. جاي دوري نمي‌رود.‏‏