علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد نمادی از بی‌قانونی و استمرار آن

محمد جواد بربریان

کد خبر: ۸۶۵۰۴۴

تاریخ: ۰۹ دی ۱۳۹۷ - ۱۹:۲۴

از سال 91 در این دانشگاه تردد داشتم و آخرین باری که مراجعه کردم شهریور همین سال بود. بعضی اوقات با ماشین شخصی ام می رفتم و بعضی اوقات با اتوبوس و البته بیشتر با ماشین های کرایه ای دانشگاه.

وضعیت ساخت و ساز و ساختمان های دور افتاده از هم همواره برایم سوال بود و مهم تر اینکه چرا در دل کوه اینچنین دانشگاهی باید ساخته شود ان هم در ارتفاعی بالاتر از 1800 متر که خلاف تمام قواعد شهر سازی است.

واقعا مشکلات این دانشگاه بسیار است. از ساخت وساز در دل کوه و ارتفاع بیش از 1800 متر، ساختمان های دور افتاده از هم تا جاده سازی آن و البته مشکلات تردد و سامانه حمل و نقل. اجرای برخی تصمیم های بی مورد و بی برنامه بسیار است.

واحد علوم و تحقیقات یک پارکینگ دارد که با انتقال سازمان مرکزی دانشگاه ازاد به این مکان و افزایش بی قاعده تعداد دانشجویان ظرفبت آن در بیشتر اوقات پر است، بنابراین دانشجو مجبور است ماشین خود را بیرون پارک کند ترافیکی که ایجاد می کند بماند، این دانشجو و داشجویی هم که از حمل ونقل عمومی استفاده می کند هر دو باید مسافت بسیاری را طی کنند تا به ایستگاه اتوبوس و سرویس داتشگاه برسند.

در ان سراشیبی طی کردن مسافت طولانی واقعا دانشجو را خسته می کند بنابراین برای رسید لحظه شماری می کند و فرصتی برای فکر کردن درباره فرسودگی اتوبوس و اعتراض باقی نمی گذارد. هر چند اعتراض هم به جایی نمی رسد. در دانشگاه های دولتی دانشجو حدقل به مسایل صنفی خود واکنش نشان می دهد و اعتراض می کند اما در دانشگاه آزاد با اینکه هزینه تحصیل را خودش پرداخت می کند هیچگاه رویه ای برای این موضوعات نداشته است. این مسیرها را درنظر بگیرید در دانشگاهی که برای صدور یک برگه فارغ التحصیلی باید چند بار فاصله بین ساختمان های دور افتاده و پشت کوه قرار گرفته را پیمود. انهم مواجه شوی با اینکه اقا یا خانم کارشناس وقت ندارد چرا؟

چون تعداد دانشجویان افزایش یافته و ایشان فرصت رسیدگی ندارد. یک برگه فارغ التحصیلی و چها رماه دوندگی و تردد بین ساختمان ها. حال اگر شانس هم بیاوری و کلاس های درس شما در دانشکده های مختلف برگزار شود که نور علی نور است. در طول ترم و تردد بین دانشکده های مختلف.

هر بار که از ان پیچ مرگ می گذشتم واقعا به خود فکر می کردم چنین جاده ای مناسب دانشگاه ا ست. نه گارد ریلی دارد و نه ایمنی و نه تجهزات اضطراری مانند آتـش نشانی و نه حداقل های استاندارد. وضعیت اتوبوس ها هم که مشخص بود.

اما در این بین یک موضوع فکرم را بیشتر مشغول کرده بود آنهم تله کابین دانشگاه بود. یک ایستگاه تله کابین برخلاف آنچه گفته شده که برای هتل بوده است، درست در بین دانشکده مدیریت و اقتصاد و کتابخانه مرکزی قرار دارد و من هرگاه به دانشکده مراجعه می کردم به ناچار از برابر آن عبور می کردم و روند تکیمل آن را زیر نظر داشتم.

امسال که مراجعه کردم دیدم گویا تکمیل است و بیشتر دقت کردم زیرا هم از مقابل ایستگاه اولیه آن هم از ایستگاه کتابخانه گذر کردم و پاسخ به چرایی عدم افتتاح آن همواه در ذهنم تحریم و وارد نشدن تجهیزات ریزی و درشتی که در برابر دیدگان قرار ندارند، بود. والا همه چیز نصب شده به نظر میر سد تا اینکه این روزها شندیم مسولی گفته تله کابین برای هتل بوده است!

حادثه دانشگاه علوم وتحقیقات دانشگاه آزاد بسیار تلخ بود 10 نفر کشته و 30 نفر مجروح. اما تلخ تر انکه بدون درس آموزی مانند سایر حوادث بگذرد.

اما نکاتی چند درباره حادثه علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد؛

1- مسولان وقت دانشگاه آزاد جناب اقای دکتر جاسبی امروز باید پاسخ گو باشند که چرا در این کوه ها و بالای 1800 متر دانشگاه ساختند. خوب از نفوذ خود استفاده می کردید و زمینی در ارتفاعات پایین تر که اتفاقا آن زمان هم وجود داشت، می گرفتید.

2- دراین مدت مدیریت جدید چرا با علم به اینکه دانشگاه علوم و تحقیقات غیر قانونی و خلاف اصول شهر سازی است بر گسترش روز افزون آن اصرار دارند. چرا روند تخلف را گشترش می دهند.

3- چرا با وجود آماده بوده تله کابیه آن را راه اندازی نمی کنید. گیرم برای هتل احداث شده باشد خوب با یک ملاحضاتی آن را برای دانشجویان و دانشگاهیان راه اندازی کنید.

4- بیش از دو سال است از مدیریت شما بر دانشگاه آزاد می گذرد تا کنون از ایمن نبودن راه های دانشگاه تحت مدیریت خود مطلع نبودید؟! تا آن را ایمن سازید. نصب گارد ریل و خروجی های اضطراری که برای جاده های شیب دار تعبیه می شود، نیاز به مدیریت چندین ده ساله ندارد.

5- دانشگاه علوم و تحقیقات در مکان نامناسب تاسیس شده و فاقد اصول اولیه شهرسازی است – ارتفاع بالای 1800 متر – لطفا آن را گشترش ندهید که ارجاع دادن به خطای موسسین خود گناه نابخشودنی است و هر زمان جلوی ضرر را بگیرید فایده است، البته اگر قایل به ضرر باشید.

6- راه های دسترسی آن را استاندارد کنید که حفاظت از جان دانشگاهیان وظیفه شماست و به مدیدریت جدید و قدیم ربطی ندارد، الان شما مسول هستید.

7- از گسترش دانشگاه از نظر کمی، پذیرش دانشجو برای این واحد دانشگاهی که در چند سال اخیر به شدت دنبال شده است به شدت پرهیز کنید.

8- با دانشگاهیان، دانشجویان و به خصوص آسیب دیدگان همراهی کنید و از آنها دلجوییی نمایید. عینک سیاسی را بردارید و کمی به فکر دانشگاهیان باشید. دانشگاه آزاد بر خلاف دانشگاه دولتی با پول خود دانشجویان اداره می شود پاسخگویی در برابر آنها وظیفه مضاعف است. در برابر آنها سر تعظیم فرود آورید و عذر خواهی کنید. حداقل برای همین مدت مدیریت بر دانشگاه، این خواسته زیادی نیست. سرتعظیم در برابر فرهیختگان این کشور چیزی از شما نمی کاهد که شما را بزرگ می کند.