تفاوت بزرگ «صنعتی شریف» و «صنعتی اصفهان» با دیگر دانشگاه‌های ایرانی!

آیا می‌شود به دانشگاهی که حتی توان تامین هزینه‌های خودش را هم ندارد اعتماد کرد و امید بست که از دل آن راهکار‌هایی برای حل مشکلات اقتصادی و دیگر مشکلات بیرون آید؟ اندکی در این خصوص تامل کنید و سپس ادامه ماجرا را بخوانید.

کد خبر: ۸۵۵۲۱۳

تاریخ: ۰۶ آذر ۱۳۹۷ - ۱۰:۴۴

به گزارش «تابناک»، چند سالی می‌شود که یکی از دغدغه‌های اصلی دانشگاه‌ها این شده که چگونه هزینه‌های خود را تامین کنند و این مساله از زمانی که تحریم‌ها شکل جدی به‌خود گرفت، جدی‌تر شده است، چراکه دانشگاه‌ها دریافتند از پس هزینه‌های جاری خودشان نیز برنمی‌آیند و باید فکری کنند.

راهکاری که نمونه عینی تلاش برای تحقق آن، برگزاری دومین همایش تحلیل مسائل و تامین منابع مالی در آموزش عالی کشورمان شده که چند روز پیش در دانشگاه شهید بهشتی رقم خورد و طی آن مباحث جالب توجهی مطرح شد. همایشی که با ترسیم فضای موجود دانشگاه‌های کشورمان در حوزه درآمدها، از اینکه بودجه اصلی دانشگاه‌ها از طرف دولت تامین می‌شود، انتقادات جدی‌ای کرد.

از جمله نکات جالب توجه در این همایش این بود که نگاهی به تجربه‌های دانشگاه‌های مهم دنیا نشان می‌دهد دانشگاه‌های مطرح نیز از یک سبد درآمدی واحدی (به‌طور مثال بودجه دولت یا شهریه) واحد برخوردار نیستند و سبد درآمدی‌شان متنوع است، اما به جز دو دانشگاه، سهم عمده درآمدی تمامی دانشگاه‌های کشورمان، بودجه‌ای است که در لایحه بودجه به آن‌ها اختصاص داده می‌شود.

وضعیتی که دکتر محمدتقی نظرپور، معاون اداری، مالی و مدیریت منابع وزارت علوم در تشریح آن گفت: ما نمی‌خواهیم بودجه دولت را در سبد درآمدی دانشگاه‌ها صفر کنیم، بلکه مقصود تنوع این سبد و نیز توجه به راه‌های جدید است. آن گونه که آمار‌ها نشان می‌هند، برخلاف دانشگاه‌های مطرح دنیا (که دانشگاه‌های آکسفورد، مک گیل و کمبریج به عنوان سه نمونه از آن‌ها مورد بررسی قرار گرفته‌اند) که سهم کمک‌های دولتی در آن زیر ۵۰ درصد است، در ایران دانشگاهی که کمترین کمک را از دولت می‌گیرد، سهم ۵۷ درصدی دارد.

این نکته قابل تامل در حالی بیان می‌شود که می‌دانیم هرچه به سمت دانشگاه‌های سطوح پایین‌تر کشورمان برویم، سهم دولت در کمک به آن‌ها بیشتر می‌شود تا جایی که در انتهای لیست دانشگاهی قرار دارند که کاری جز گرفتن بودجه و هزینه آن انجام نمی‌دهند. دانشگاه‌هایی که اگر یکسال بودجه دولت انقباضی نوشته شود، به تلاطم دچار خواهند شد.

نکته جالب در این همایش که از دید سخنرانان پنهان ماند، این است که سهم بودجه خدمات آموزشی از محل شهریه دانشجویی سهمی بیشتر از سهم درآمد‌های پژوهشی دارد و این یعنی دانشگاه‌ها تنوع‌بخشی به سبد درآمدی و جبران کاستی‌های بودجه‌ای را اشتباه فهمیده‌اند و به‌جای آنکه سهم خدمات پژوهشی را افزایش دهند، جبران درآمد را در فروش آموزش دیده‌اند!

رویه‌ای که در همه دانشگاه‌ها دیده می‌شود الا دو دانشگاه شریف و صنعتی اصفهان که سهم خدمات پژوهشی در آن‌ها بیش از شهریه و فروش آموزش است. نکته قابل تاملی که نشان می‌دهد این دو دانشگاه هدف شان را بیش از دیگر دانشگاه‌ها شناخته‌اند، اگرچه این دانشگاه‌ها نیز به مانند دیگر دانشگاه‌های کشورمان، وابستگی شدیدی به بودجه دولتی دارند و رگ حیات شان به بیت‌المال گره خورده است!