در حاشیه خودکشی یک جوان از پل لالی؛

این جامعه نیاز به درمان دارد!

محمدرضا مکوندی

کد خبر: ۸۵۴۲۳۰

تاریخ: ۳۰ آبان ۱۳۹۷ - ۲۳:۳۹

مفتش شش انگشتی درهزاردستان جمله معروف وگویای جامعه آن رورگار ایران در تفتیش برای یافتن قاتلی باملتی مواجه می شود که هرکدام به کاری مشغول وبی تفاوت به قتل دارد :ملت توی چرت!!

جامعه امروز ایرانی رامیتوان جامعه سردر مشکلات تو درتو عدیده؛ سردرگریبان ،منفعل و بی تفاوت به حوادث دردناک اطرافش دانست.

چندی پیش اخباری خبرگزاری اعلام کردند که زوچ نامزدی شباهنگام دربازگشت ازعروسی اقوامشان ازپل مخروبه و بی حفاظ کشتارگاه دام مالکریم در مسجدسلیمان به رودخانه مواج فاضلاب شهرسقوط ودر ابتدای پیوندزندگی مشنرکشان دردمندانه پرونده جوانی اشان بسته شد.!خبری دردناک که با بی تفاوتی اقشار مختلف جامعه وصدها گروه وکانال مجازی مواجهه وافسوس از اندک زحمتی صاحبان قلم وفعالان سیاسی اجتماعی درنقداین حادثه مرگبار برخود زحمت ندادند وحتی تسلیت ساده ای نیز کسی ننوشت اما درمقابل تصاویر نیمه برهنه جنس مونث حریصانه هزاران لایک وایول دارد! واکنون تصاویر دلخراش چندمین خودکشی حوانانی رعنا اینبار کلیپ های متعدد دردناک خودکشی از یکی ازمرتفع ترین پل های کشور نماد خودکفایی درصنعت پل سازی والبته مکانی دلپسند برای دل بریدگان از زندگی! ؛پل کابلی لالی !

جماعتی حاضر در محل که بی تفاوت به پیشگیری از مرگ این جوان سرخورده بخشی با فراموشی رسالت انسانی خود به فیلمبرداری باموبایل برای ثبت این لحظات بکر! وتعدادی حاضر درصحنه که تهدید به مرگ جوان مذکور راجدی نگرفتند واتفاقی که افتاد! فاجعه ای که نبایداتفاق می افتاد سقوط ازپل کابلی لالی ازارتفاع ۹۴متر وشنا ناامیدانه درآبهای بسیارسرد کارون وسپس مرگی دردناک !هرکدام ازاین حوادث به تنهایی دریک کشور توسعه یافته می توانست موج شدید پیگیری رسانه ای وشکل گیری فشار افکار عموم ودرنهایت حتی استعفای وزرایی رابدنبال داشته باشد.تا درنهایت باتکیه بر بررسی کارشناسی این حوادت ازتکرارمجدد حوادث مشابه جلوگیری کنتد.

اما چرا این حوادث ناگوار که درپس صحنه خود حرفهای زیادی برای گفتن دارد ومقصرانی را بدنبال دارد اینگونه با بی تفاوتی جامعه ایرانی وعدم تحلیل کارسناسان ودرنهایت عدم پاسخگویی نهادهای مسئول مراجه می گردد؟

چرا جامعه ایرانی حتی بخود زحمت درج یک پیام تسلیت نمی دهد واز کنار خبرهای دهشتناک مرگبار به راحتی وبی تفاوتی می گذرد؟

چرا سرها درگریبان ومردم بی تفاوت حتی به مرگ یکدیگر شده اند؟چه بلایی برسرجامعه ایرانی که زمانی سرآمد شادی ونشاط؛نوعدوستی وفداکاری ومملو ازمفاهیم عالی انسانی ودینی بوده آمده است؟

جواب سوال را باارزیابی موشکافانه روانشناسی سیاسی اجتماعی موشکافانه از رسانه ها؛کانال ها وگروههای مجازی که خود هرکدام ازاین گروههای محازی اجتماعی ازافرادهستند میتوان یافت.

جامعه ایرانی امروز مردمانی داردکه چنان غرق درمشکلات روزانه؛عدم توازن دخل خرج؛شرمندگی پدر مقابل خانواده؛سرخوردگی فرزندان تحصیلکرده از آفت بیکاری چندساله؛جامعه نامتعادل وغرق درآسیب های اجتماعی چون افزایش نرخ خودکشی؛کاهش نرخ تن فروشی به ۱۲ساله کاهش سن اعتیادبه زیر۱۴سال؛و.‌‌عدم وجود فرصت نشاط وشادی ودرغیاب شادی ونشاط واخبار وسیع منفی رشد پرخاشگری ؛اضطراب وافسردگی وبدبینی درجامعه؛حجم گسترده اخبارمنفی رسانه ها ازجمله صدا وسیما؛تبعیص طبقاتی گسترده؛فقر روزافزون واختلاسها وراهزنی بیت المال درارقام نجومی و...

چنان جامعه را درخود درگیر کرده که بامرگ دردناک هرشهروند وهموطنی تنها آنچه بر لبان هموطنان که بواسطه حجم گسترده مشکلات درمانده و تعادل رواتی خودرا ازدست داده اند جاری میشود نه ابراز تاسف بلکه ابراز حسرت است:((راحت شد))!!

جامعه ایرانی امروز ۸۶%مردمانش درگیر اختلالات روحی وروانی ناشی ازحجم گسترده مشکلات چون بیکاری وآسیب های اجتماعی شده است؛ جامعه ما دچار نوعی اضمحلال روانی وعدم تعادل شده است که دردرجات بالاتر بشکل عصیان و سرخورد‌گی خود رانشان می دهد.