بی اعتنایی روزنامه حامی دولت به ارزشها

خدا غرور دارد و اجازه استفاده ابزاری از نعمات آسمانی‌اش را به شهرداری، به مجلس، به دولت؛ حتی به سران فتنه نمی‌دهد. دم خودم گرم؛ همه را با هم زدم! خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدی خمینی را كه نگه نداشتی اما از نهضت خمینی محافظت بفرما.

کد خبر: ۸۵۳۹۵

تاریخ: ۲۰ بهمن ۱۳۸۸ - ۱۳:۰۸

روزنامه وطن امروز متعلق به حامیان دولت در اقدامی كم‌سابقه یادداشتی توهین‌آمیز منتشر كرد.

. . . نه، آب لازم نبود؛ به اندازه كافی شسته بود باران، مزار یاران را. «به لاله در خون خفته»، اگر دعای مادران شهدا نبود باران نمی‌آمد. خدا جای حقی نشسته است؛ آقای قالیباف، تونل توحید را دیدم؛ زیباست اما شیفتگان خدمت هر از چندی یك دفاعی هم از ولایت كنند راه دوری نمی‌رود. تونل توحید زیباست اما دفاع از ولایت، از آن زیباتر است. جناب شهردار، با وجود این همه شن و ماسه و سایت‌های برف‌روبی و بیل و كلنگ مكانیكی، كه از تابستان در خیابان‌های تهران كار گذاشته‌اید، می‌دانید چرا برف نیامد؟ شما می‌خواهید با سوء‌استفاده از نزولات آسمانی، مدیریت شهری را به رخ شهروندان بكشید.

خدا غرور دارد و اجازه استفاده ابزاری از نعمات آسمانی‌اش را به شهرداری، به مجلس، به دولت؛ حتی به سران فتنه نمی‌دهد. دم خودم گرم؛ همه را با هم زدم! خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدی خمینی را كه نگه نداشتی اما از نهضت خمینی محافظت بفرما. كارهای خدماتی با ما، دفاع از ولایت فقیه با تو. افتتاح تونل توحید با ما، اقتدار نظام با تو. خدمت به ملت با ما، پاسداری از آرمان‌های انقلاب با تو. سكون از ما، حركت از تو. سكوت از ما، حرف زدن با تو. خوردن نان امام با ما، تنظیم و نشر آثار حضرت امام با تو. در ثانی، الان سازمان بازرسی به دوشغله‌ها گیر می‌دهد و عده‌ای هم دفاع از ولایت را شغل حساب می‌كنند. البته یك عده هم شغل حساب نمی‌كنند؛ چون به جای حقوق و مزایا دردسر دارد و از همه بدتر بازنشستگی‌اش پیش از موعد نیست! از نظر ایشان دفاع از ولایت شغل سخت و زیان‌دهی است.

همین‌ها می‌خواهند به رهبر ما، به علمدار انقلاب، «جام زهر افتخاری»، «مظلومیت افتخاری» و «تكرار تاریخ افتخاری» بدهند. افتخار رهبر ما به ایستادگی، پای پرچم امام است. افتخار مولای ما ایستادن پای آرای 40‌میلیونی ماست. به «آقا»، ما باید خسته نباشید بابت رهبری بگوییم، نه شما «دكترای افتخاری» بدهید. بعد از 20 سال نشناخته‌اید هنوز مولای ما را؟ شك نداشتم كه مولا دست رد می‌زند به سینه این عناوین پر طمطراق. خدایا! یار و یاور مولا باش در این رسالت خطیر.

...خدایا! تا آخر همین هفته برف رحمت خود را بر زمین تهران بنشان تا مدیریت شهری، توان خود را در ارائه خدمت به رخ ما بكشد؛ «الهی العفو»، نه! بلند بگو: «الهی البرف» همین حالا! به خودت قسم خدا، یك هفته دیگر برف نیاید، اینها موضوع را سیاسی می‌كنند؛ می‌كشانند به مطبوعات و مدعی می‌شوند مخالفان شهرداری، جلوی بارور شدن ابرها را گرفته‌اند و با تنگ‌نظری اجازه تردد را به یك جبهه هوای پر فشار نمی‌دهند و به دانه‌های برف برای ورود به آسمان كشور ویزا نمی‌دهند. آقای قالیباف، من اشك شما را در مرسم افتتاح تونل توحید دیدم و چند روز قبل دیدم كه مادر شهیدان تقوی سر مزار فرزندانش «محسن» و «حسن» داشت از بی بصیرتی خواص و مظلومیت «آقا» خون گریه می‌كرد. نه، من اصلا منظورم از خواص، آقای قالیباف نیست.

همه‌تان كه دارید این مقاله را می‌خوانید؛ یك هیچ به نفع من! فریب خوردید از ژورنالیسم این قلم. من اصلا در افكارم تجدید نظر اساسی كرده‌ام و دیگر به این آقایان، «خواص» نمی‌گویم. كجای بصیرت این حضرات، نكته خاصی دارد كه من به آنها بگویم «خواص»؟ گلیم‌باف روستای شهید آباد مازندران از نظر من خواص است. خواص، حسن آقا، بقال سر كوچه ماست كه روی شیشه مغازه‌اش نوشته: «نسیه نمی‌دهم به‌خصوص به دشمن». خواص، آقا رمضون، مكانیك چهار راه استقلال است كه در انتخابات به موسوی رای داد اما حالا خودش می‌گوید، مثل سگ پشیمان است. من تنها خواهشم از این «عوام»(باز هم منظورم قالیباف نبود؛ دو هیچ!) این است كه هر از چندی یك حرفی بزنند؛ 7

7ماه وقتی عده‌ای از عوام، سكوت می‌كنند، آدمی در قدرت تكلم ایشان دچار شبهات اساسی می‌شود. خواهش می‌كنم آقایان، گاهی یك حرفی بزنید. اصلا مسائل سیاسی را بی‌خیال. درباره قضاوت مظفری‌زاده در داربی صحبت كنید. یك حرف بزنید راجع به دعوای شیث رضایی و علیرضا حقیقی. همچین سكوت كرده‌اید، ما خیال می‌كنیم نكند زبانم لال، شما «لال» شده باشید؛ آخر كل زندگی‌تان شده «پانتومیم». . . حالا ولش كن. برگردیم به همان قطرات باران. چه زیباست وقتی قطرات باران بوسه بر قبور یاران می‌زند. چه زیباست وقتی گنجشك‌ها از روی قبر شهید گمنام، گندم نذری مردم را می‌خورند و آواز سر می‌دهند. باران، فاتحه «حضرت آیت‌الله آسمان» است برای شهدا. آنها كه برای لشكر كفر دلیل می‌آورند، «حجت الاوباما» هستند، نه «حجت الاسلام». محسن كدیور «حجت الهیلاری» است و عده‌ای به اسم درس خارج، حوزه علمیه را به دانشگاه كمبریج فروختند و شدند؛ «آیت البلر». حجت اسلام شهدایی هستند كه با وصیتنامه‌شان با همه ما اتمام‌حجت كردند. حجت اسلام، باران است. . . و این باران، نیامد نیامد، عدل در شب اربعین ثارالله بر لب تشنه زمین فرود آمد. بیایید با هم به شكرانه این باران «زیارت اربعین» بخوانیم سر مزار یاران؛ «اشهد انك وفیت بعهد‌الله و جاهدت فی سبیله حتی اتیك الیقین. فلعن الله من قتلك و لعن الله من ظلمك و لعن الله امهًْ‌ سمعت بذلك فرضیت به. اللهم انی اشهدك انی ولی لمن والاه و عدو لمن عاداه. بابی انت و امی یابن رسول الله».

آه، این روزها ابر و باد و مه و خورشید و فلك دارند با آدمی حرف می‌زنند و ما به عمرو و زید مشغولیم. فتنه بزرگتر، اشتغال ما به سران فتنه و ندیدن خود فتنه است. این روزها آخرین روزهای زمین است. این روزها آخرالزمان است و خدا دارد آخرین حرف‌هایش را به ما می‌زند. این روزها خدا دارد با ما اتمام‌حجت می‌كند. ما آخرین فرزندان آدمیم. خانه ما آخرین خانه كوچه بنی‌هاشم است. بنی‌هاشم اعضای یك پیكرند و بنی‌آدم شقه- شقه شده است. «محمد» ناموس ماست و «حوا» ناموس «آدم». مریم قجر عضدانلو ابریشمچی رجوی، نام هر نامردی كه فكرش را بكنی، روی اسمش هست. با دردكشان هر كه درافتاد، ورافتاد. این روزها هر كس در فكر دفاع از ناموس خویش است. گذشته از انسان‌هایی كه ناموس جایی در قاموس‌شان ندارد، بزرگی انسان‌ها را به ناموسی كه دارند باید سنجید. اغلب آقازاده‌ها ناموس‌شان جیب پدران‌شان است. یكی مثل اكبر گنجی اصلا با مقوله ناموس نسبتی ندارد. آدمی كه ناموس داشته باشد منكر امام زمان نمی‌شود.

فردوسی پور ناموسش SMS برنامه 90 است. بزرگی آدم‌ها به میزان بزرگی ناموسی است كه دارند. ناموس ملت ما اما انقلاب اسلامی است. بزرگ‌ترین انقلاب قرون ماضیه. دین محمد ناموس ماست:«الاسلام یعلوا ولا یعلی علیه». خمینی ناموس ماست؛ بت‌شكنی بزرگ از تبار ابراهیم. خامنه‌ای ناموس ماست؛ بزرگی او را باید از دشمنان بزرگی كه در آمریكا و اسراییل دارد شناخت و ما حرف مفت نمی‌زنیم؛ ما درست از لحظه پیروزی انقلاب، مسلمان شده‌ایم. اسلام ننه بزرگ اجداد ما ناب نبود. روی طاقچه بود. سجاده را باید روی آتش انداخت. روی فرش، ابن‌ملجم هم بلد بود نماز بخواند؛ تازه با تعقیبات! در مبارزه باید قامت بست، نه در پستو. «سلمان» باید بود نه مسلمان. شمر هم مسلمان بود. پز ندهید كه ما قبل از 22 بهمن هم مسلمان بودیم. قبل از 22 بهمن هم ریش می‌گذاشتیم. ریش باید ریشه در تیشه جهاد داشته باشد نه نهال باغچه پدر بزرگ. اسلام با خاله‌بازی فرق می‌كند. نماز را یزید هم می‌خواند. شما غلط كردید كه قبل از انقلاب هم مسلمان بودید. شما احترام امام ما را نگه نداشتید و دارید از ادب ما و از صبر ما بد برداشت می‌كنید. قیام علیه نفاق، بی ادبی نیست. هالو بودن با مودب بودن فرق دارد. خمینی نبود، شما رو به قبله اعلیحضرت دراز به دراز شده بودید. خمینی نبود، برای یك یاحسین گفتن باید صد بار به خودتان می‌لرزیدید. خمینی نبود، اسلام شما و آبا و اجدادتان چه خطری برای آمریكا و انگلیس داشت. حالا همه‌تان زبان باز كرده‌اید و به اسم كوبیدن فدراسیون فوتبال، حرف‌های سیاسی می‌زنید.

آقای ضرغامی! بنازم پربیننده‌ترین برنامه رسانه ملی ما را با این ناموسش! ما صدا و سیمایی می‌خواهیم كه ناموسش خون شهدا باشد. وقتی ناموس BBC چرچیل است و ناموس VOA اسرائیل، ناموس تلویزیون ما هم باید «انقلاب اسلامی» باشد. البته دور برتان ندارد. ما آنقدرها هم كه شما فكر می‌كنید تنها نیستیم. دعوای ما طلبگی است. یك سیلی در 9 دی به گوش‌تان خواباندیم كه معلوم شود بی‌شمار كیست. آری، این بار روی سخنم با شماست. غلط كردید كه شما بی‌شمارید. شما فقط زبان‌تان دراز است. شما از خودتان هیچ ندارید. شما آویزان شده‌اید به روزهای ما. شما شده‌اید آدم شعارهای ما. شما چشم به شرف ما دوخته‌اید. حلقوم شما پر شده از فریادهای ما. شما از فرط فقر و نداری، كاسه گدایی جلوی آرمان ما دراز كرده‌اید و دارید از روز پیروزی ما گدایی می‌كنید. ما امسال روز شكست شاه را به روز شكست شاه‌دوستان مبدل خواهیم كرد. ما 22 بهمن امسال معلوم می‌كنیم بی‌شمار كیست. اگر شما روی اسكناس مقدس جمهوری اسلامی شعار می‌نویسید، ما ثابت خواهیم كرد آمریكا باز هم دلارهای خود را دور ریخته است. شما استادید در حرام كردن دلارهای آمریكا. شما چون كمید، عرضه براندازی ندارید. برانداختن رژیم كار امام ما بود كه یك ملت بی‌شمار و پر از شور و شعور و شعار حامی‌اش بود. انقلاب كردن علیه انقلاب اسلامی بر تن شما لباس گشادی است. رهبری انقلاب به خمینی می‌آمد نه به شیخ بی سواد.

شما غلط كردید كه بی‌شمارید. شما فقط زبان‌تان دراز است. من روی سخنم با آشوبگران عاشوراست. شما غلط كردید كه شهید داده‌اید. شهید جایش در بهشت است. كشته‌های شما بوی جهنم می‌دهند. جمهوری اسلامی اگر هم كسی را به درك واصل كند، طرف به هلاكت رسیده است. كسانی كه شهادت را خشونت‌طلبی می‌دانند به شهادت نمی‌رسند، به هلاكت می‌رسند. غلط كردید كه بی‌شمارید. شما فقط زبان‌تان دراز است. تعداد شما چیزی بیشتر از قبور تنگ و تاریك اجدادتان در قطعه منافقین نیست. نسل شما بر می‌گردد به مریم قجر عضدانلو ابریشمچی رجوی. متوجه منظورم كه هستید؟ بگو با كه هستی، تا بگویم نسلت به كه بر می‌گردد. ما با خمینی هستیم، نسل‌مان بر می‌گردد به «علی». ما با خامنه‌ای هستیم؛ نسل‌مان به «عمار» بر می‌گردد.

شما با بد كسانی هستید و الا نسل‌تان به «سقیفه بنی‌ساعده» بر نمی‌گشت. بی‌شمار ماییم كه 300 هزار شهید تقدیم انقلاب كردیم. شما در عاشورای 61 بی‌شمار بودید. شما زمان «علی» بی‌شمار بودید. الان دایناسورها باید امیدوار باشند؛ این نسل شماست كه منقرض شده است. این بوی الرحمن شماست كه بلند شده است. هیچ خری اسم بچه‌اش را «ابوموسی اشعری» نمی‌گذارد. شما حتی اگر خوارج هم باشید باز از نام مولای ما «علی» استفاده می‌كنید. شما كفگیر براندازی‌تان به ته دیگ خورده است. غلط كردید كه بی‌شمارید. شما فقط زبان‌تان دراز است. جمهوری اسلامی حتی اگر رژیم دیكتاتوری هم باشد، باز گلوله‌اش را برای گلوی شما حرام نمی‌كند. شما بچه‌تر از آن هستید كه جمهوری اسلامی تیغش را حرام حلقوم شما كند. نمی‌دانم این دعا، این ادعا درست باشد یا نه، اما كاش جمهوری اسلامی سقوط كند تا ما به شما انقلاب كردن را یاد بدهیم. شما سر رقاصه‌های‌تان روسری كرده‌اید تا ما خیال كنیم با یك مشت آدم مذهبی طرفیم. شما را ول كنیم، اینجا را می‌كنید آنتالیا.

غلط كردید كه مذهبی هستید. مذهب شما رساله زن بیل كلینتون است. ما در روز قدس، روزه خوردن شما را دیدیم اما در روز عاشورا نماز خواندن‌تان را ندیدیم. شما كلاس‌تان پایین است؛ به «تسبیحات اربعه» نمی‌خورد. لیاقت شما همین عرفان‌های مجازی است. در 100 صفحه، هیچ كس «بایزید بسطامی» نمی‌شود. ما نان شهدا را می‌خوریم، شما نان آمریكا را. ما در هوای انقلاب اسلامی سیر می‌كنیم و شما در فضای سایبر. خانم معلم شما هیلاری كلینتون است و معلم ما «خانم زینب». سوگند به زبان آتشین خواهر حسین، كه شما غلط كرده‌اید اگر مستقل باشید. شما سر گرفتن دلارهای آمریكا با هم دعوای‌تان شده و به جان هم افتاده‌اید. غلط كرده‌اید كه «ملی» هستید. ملی، پیر پاتال‌های نهضت آزادی نیستند؛ اینها می‌خواستند ملت را به جدایی طلبان بفروشند. اینها ستون پنجم دشمن بودند در جنگ و می‌خواستند خیلی قشنگ صدام را برادر صدا كنند. ملی- مذهبی، شهدای انقلاب اسلامی‌اند. ملی- مذهبی، مولای ما «خامنه‌ای» است كه با تن مجروح، پای رای ملت چون كوه، استوار و با شكوه ایستاده است. شما واژه‌های ادبیات را دزدیده‌اید. شبیخون زده‌اید به القاب ناب. ملی- مذهبی، شهدای ما هستند كه اجازه ندادند آمریكایی‌ها به شما بگویند برده. اگر شهدای ما نبودند شما نه ملیتی داشتید و نه مذهبی و باید برای سگ اوباما استخوان پرت می‌كردید. شما غلط كردید كه شهید داده‌اید. «جلایی پور» مرد است وصیتنامه برادران شهیدش را برای شما بخواند. نام هیچ یك از سران فتنه در وصیتنامه هیچ شهیدی نیست. هر چه هست «ولایت فقیه» است. غلط كردید كه خانواده‌های شهدا با شما هستند. همین پنجشنبه‌ای از 64 مادر شهید پرسیدم كه: سران فتنه را قبول دارید یا نه؟ كاش می‌شد می‌نوشتم كه جملگی گفتند: می‌خواهیم سر به تن این. . . نباشد. در خود خانواده همت هم اگر بنا را بر دموكراسی بگذاریم، شك نكنید سینه‌‌چاكان ولایت بیشترند. آیا پدر به رحمت خدا رفته همت، خانواده همت نیست؟آیا مادر پیر و مهربان همت، خانواده همت نیست؟ اصلا همت را چه كسی بزرگ كرد؟ آیا برادر همت خانواده همت نیست؟وآیا خود همت خانواده همت نیست؟! برادر سردار خیبر، بسیجی خامنه‌ای است.

دل‌تان بسوزد. شما خودتان روز ندارید و از نردبام 22 بهمن ما بالا می‌روید. دل‌تان بسوزد. شما خودتان شهید ندارید از همت و باكری ما آویزان شده‌اید. من ممنون بسیجیان نسل خودم هستم. بسیجی واقعی بسیجیان خامنه‌ای هستند. ما موسوی و خاتمی و مایكل جكسون را از زبان شما انداخته‌ایم و به شما ثابت كرده‌ایم اینها نامردند؛ مرد، «همت» و «باكری» است. عطری اگر به هوا بلند می‌شود از مزار «پلارك» ماست، قطعه منافقین بوی لجن می‌دهد. شما خودتان شرف ندارید و چشم به «ای مجاهد ای مظهر شرف ما» دوخته‌اید. تمام شعارهای شما تقلید از شعارهای ماست. شما از خودتان چیزی ندارید. در فضای مجازی، دختر بازی می‌توان كرد اما براندازی نه. جمهوری اسلامی با این قرتی‌بازی‌ها سقوط نمی‌كند. شما فقط خشم انقلابی ما را بیشتر می‌كنید. شما باعث شده‌اید ما همه خرده‌حساب‌های‌مان را فراموش كنیم. خدایا شكر كه دشمنان ما را از «حمقا» قرار داده‌ای. ما از همین الان باید به فكر جشن صدمین سالگرد انقلاب اسلامی باشیم. مادر بزرگ من با 80 سال سن امسال می‌خواهد 22 بهمن به میدان آزادی بیاید. چند سال بود با این بهانه كه؛ «برای چه بیایم، می‌دانم به اندازه كافی شلوغ می‌شود»، راهپیمایی نمی‌آمد. شما پیرهای ما را جوان كرده‌اید. مأیوس‌های ما را سرزنده و بی‌تفاوت‌های ما را با غیرت. اصلا حالا كه فتنه‌گران را محاكمه نمی‌كنند، خوب است از ایشان در «همایش احمق‌های ماندگار» تجلیل شود. شیخ این بار خودش هم نفهمید كه چه خدمتی به انقلاب اسلامی كرده است. آری، انقلاب ما بیمه دعای مادران شهید داده است. هفت پشت آن‌طرف‌تر عقاید شما هم یك شهید پیدا نمی‌شود. شما وجود آمدن به «فكه» را نداشتید. شما جگر آمدن به «بازی دراز» را نداشتید. شما فقط در جهنم بی‌شمارید. من قبول دارم كه در جهنم تعداد شما از ما بیشتر است. من قبول دارم كه در قطعه منافقین، بسیجی اروند، سپاهی خرمشهر و ارتشی طلاییه حتی یك قبر هم ندارند. ما در قطعه شهدای گمنام بی‌شماریم و شما در قطعه منافقین. ما در بهشت زهرا بی‌شماریم و شما در جهنم عایشه. ما در خیابان آزادی بی‌شماریم و شما در بیابان غرب‌زدگی. ما در آزادگی بی‌شماریم و شما در هرزگی. پس غلط كردید كه بی‌شمارید. غلط كردید كه مرد مبارزه‌اید. سوپر‌مردهای شما خودشان را به شكل زن درآوردند و در‌رفتند. مرد، خواهران بسیجی من هستند كه چادر مشكی‌شان را از خانم فاطمه زهرا به ارث برده‌اند. مرد، مادر «شهید رحمتی» است كه به من گفت: اگر قوه قضائیه ناتوان است ما حق آشوبگران را كف دست‌شان بگذاریم. شما غلط كردید كه قهرمان هستید. قهرمان‌های شما همگی به جرم خود اعتراف كردند. شما غلط كردید كه امام را قبول دارید. امام همه شما را محارب می‌دانست. شما غلط كردید كه در چارچوب قانون اساسی، معترض هستید. خیال خام شما برگرداندن صندلی شاه است. شما حتی غلط كردید كه دشمن نظام هستید. جمهوری اسلامی بزرگتر از آن است كه بچه‌های گروهبان قندلی دشمنش باشند. دشمن نظام ما مجهز به 200 كلاهك هسته‌ای است. شما از اسرائیل خط می‌گیرید. شما غلط كردید كه مستقل هستید. امام ما گفت:«اسرائیل به دریا دست بزند دریا نجس می‌شود». شما باید اول خودتان را پاك كنید، بعد منت نظام را بكشید. آقایان فتنه‌گر، 7 ماه است كه نتانیاهو دارد از شما تعریف می‌كند. شما تیتر یك «معاریو» هستید. رمز جدول «جروزالیم پست» نام شما شده است. غلط كردید كه در خط امام هستید. اگر امام را قبول داشتید، بیانیه‌های‌تان نجس نمی‌شد. تعارف كه نداریم؛ باید بروید «طهارت» كنید و هوای نفس‌تان را آب بكشید. شما غلط كردید كه ستون خیمه انقلاب را قبول دارید. 7 ماه تمام زورتان را زدید و حالا چون سرتان به سنگ خورده ننه من غریبم می‌كنید. آقای ایكس، غلط كرده‌اید راه افتاده‌اید برای میانجیگری. شما خودتان، اگر شیخ را نخودی فرض كنیم؛ دومین نفر لیست سران فتنه هستید. تو پای خودت گیر است. یكی باید میانجیگری كند برای خودت. ما دیگر نه فریب گریه شما را می‌خوریم، نه فریب خنده‌تان را. نه فریب ناله‌تان را، نه فریب نامه‌تان را. ما خودمان زغال فروشیم؛ با جرج سوروس مذاكره كردی، بگو كردم. دروغگو دشمن خداست. روح خدا راست می‌گفت. سربازانش 15 خرداد در «گهواره» بودند. شما چرا راستش را نمی‌گویید كه فرماندهان‌تان در «ماهواره» بودند؟می‌دانید چرا انقلاب خمینی گرفت و كودتای شما پا نداد؛ آخر خمینی بعد از خدا به ما امید بسته بود و شما بعد از «شیطان بزرگ» به ماهواره‌ها. آخر ملت خمینی بی‌شمار بودند و شما این روزها نفس‌تان به شماره افتاده است. پس اگر حمل بر بی‌ادبی نكنید:«غلط كردید كه بی‌شمارید». . . نه دوستان! اینگونه بخواهیم حساب كنیم، نهج البلاغه سرتاسر غیبت خوارج است. ما آنقدرها با ادب نیستیم كه دوباره علی تنها بماند. ادب ما شاید به ز دولت‌مان باشد اما مودب بودن ما عین ولایت‌پذیری ماست. ما را خدایی آفریده است كه یك سوره قرآن را بدون بسم الله بر محمد نازل كرد. ما شیعه امامی هستیم كه گفت:«اشباه‌الرجال و لا رجال». ما ابوموسی را مودب‌تر از مالك نمی‌دانیم. بزرگ‌ترین بی‌ادبی، تنها رها كردن علی است. امروز اما این ما هستیم كه بی‌شماریم؛ شما غلط كردید كه بی‌شمارید!