داستان پرماجرای ورزش‏های رزمی و کونگ فو؛

دو فدراسیون ادغام می‏شوند؟

این ماجرا در گذشته با مخالفت برخی از مسئولان این فدراسیون‏ها که واکنش طبیعی به این شایعات بوده روبرو شده و طبیعتاً هیچ مدیری علاقمند نیست، کرسی که در اختیار دارد را از دست بدهد اما در هر حال، اوضاع و احوال این دو فدراسیون می‏تواند گواهی و مجوز لازم را برای این ادغام صادر کند تا تمرکز در این بخش افزایش یافته و فعالیت‏ها به شکل نظام مندتری در حوزه ورزشهای رزمی پیگیری شود. به نظر می‏رسد شاه کلید این اتفاق را باید در سازمان تربیت بدنی و در فاصله‏ای میان اتاق رئیس و معاون ورزشی یافت؛ آنجایی که تصمیمات مهم همچون ادغام دو مجموعه با دیگر مجموعه‏های زیرنظر این نهاد اتخاذ می‏شود و این اخذ این تصمیم سازنده نیز می‏تواند یکی از همین اتفاقات باشد.

کد خبر: ۸۵۳۴۶

تاریخ: ۲۰ بهمن ۱۳۸۸ - ۱۱:۲۳

سال‏های متمادی است که شنیده‏ها از ادغام فدراسیون ورزشهای رزمی خبر می‏دهد و حداقل در چهار سال اخیر همین شنیده‏ها در ارتباط با فدراسیون کونگ فو نیز مطرح بوده است؛ فدراسیونی که در دوره ریاست محسن مهرعلیزاده بر سازمان ورزش تشکیل شد و اگرچه برای جهانی شدنش تلاش‏هایی صورت پذیرفت اما در نهایت محصولی جز آنچه امروز باقی است، نمانده است؛ تشکیلاتی برای جهانی سازی رشته کونگ فو. راستی بنیانگذار ایرانی اولین کونگ فو یا همان کونگ فوتوآ که در حال حاضر زیرمجموعه این فدراسیون فعالیت دارد و در اکثر سبک‏های این فدراسیون آثار و الگوبرداری از آن مشاهده می‏شود، چه کسی بوده است و چرا باید این رشته این میزان پر و بال بگیرد؟

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ جالب تر آنکه سبک پن چاک سیلات نیز به زیرمجموعه این فدراسیون آمده و برخی عنوان کرده‏اند تشابهات فنی میان این رشته و رشته‏های کونگ فو وجود دارد که اگر در این زمینه حتی به پیشینه فنی و تاریخی پن چاک سیلات و سبک و سلاح‏های این رشته توجه شود، کاملاً مشخص است که این رشته تفاوت‏های قابل ملاحظه‏ای با بسیاری از رشته‏های ورزشی دارد.

در این میان فدراسیون‏های ورزشهای رزمی نیز از آن زمانی که بدین نام فعالیت‏هایش استمرار یافت، آبستن اتفاقات و حوادث فراوانی بوده و داستان پرماجرایی از زمان ریاست الیاس حضرتی و سپس حسن رباطی و در آخر محمد نوحی پشت سرگذاشته که بیان حتی گوشه‏هایی از آن، نقل مثنوی هفتاد من است. در بیان مشکلات این فدراسیون همین بس که برخی فدراسیون‏های رزمی حتی با نام فدراسیون ورزشهای رزمی مشکل دارند و عنوان می‏کنند اگر این فدراسیون ورزشهای رزمی است، پس ما چه هستیم؟!

فدراسیون ورزشهای رزمی به واسطه حضور سبک‏های متعدد رزمی با درگیری‏های خاص خود دست و پنجه نرم می‏کند و اختلافات دامنه دار میان برخی مسئولان این رشته‏ها همواره تصمیمات را تحت تاثیر قرار می‏دهد و باعث می‏شود نتوان به یک نظام واحد دست یافت و من باب مثال تمام سبک‏های کیک بوکسینگ به صورت واحد فعالیت داشته باشند.
این دو فدراسیون با این اوضاع همواره در معرض شایعات فراوانی قرار داشته‏اند که می‏تواند این دو مجمموعه را سامان ببخشد اما همواره مسائلی باعث شده این شایعات نتواند بدل به حقیقت شود.

ادغام فدراسیون‏های کونگ فو  و ورزشهای رزمی در فدراسیون‏های ووشو و فدراسیون ورزشهای همگانی یکی از ایده‏های کاربردی بوده که در بسیاری از اوقات طرح شده اما در هر حال باید با دقت عمل به آن پرداخته شود و نمی‏توان به سادگی از کنار آن عبور کرد. ایده‏ای که می‏تواند باعث شود تا فعالیت بسیاری از سبک‏های رزمی که جنبه قهرمانی ندارد و نشان‏هایش فاقد اعتبار بین‏المللی قابل توجهی است، زیرمجموعه فدراسیون ورزشهای همگانی پیگیری شود و فعالیت بخش دیگری از سبک‏ها که تاحدودی در بازیهای قاره‏ای حضور دارند و عمدتاً متعلق به شرق و جنوب شرق آسیا هستند، در فدراسیون ووشو  و یا در صورت عدم به وجود آمدن این امکان در زیرمجموعه فدراسیون کاراته پیگیری شود.

در این میان باید دیدگاه‏های کارشناسان را نیز مورد توجه قرار داد و اشخاص بی‏‏طرفی که مسئولیت در این دو مجموعه ندارند و حفظ یا ادغام این دو مجموعه مصالحی برایشان به همراه ندارند و نخواهد داشت، به بیان جوانب امر و فرصت‏ها و تهدیدهای پیش روی چنین اقدامی بپردازند تا تصمیم گیری برای مدیران ورزش در رابطه با سرنوشت این دو فدراسیون که هنوز مشخص نیست روئسایش از سوی رئیس جدید سازمان ورزش ابقاء خواهند شد یا تغییراتی در راه است، با آرامش بیشتری قابل پیگیری باشد.