درمان سرطان ریه با استفاده از "سوزن داغ"

کد خبر: ۸۵۳۴۳۴

تاریخ: ۲۹ آبان ۱۳۹۷ - ۲۳:۳۰

ایسنا نوشت: محققان انگلیسی قادر به ابداع روشی برای درمان سرطان ریه شده اند که می‌تواند تومورهایی که دسترسی به آنها سخت است را ظرف نیم ساعت شناسایی و نابود کند و هزاران بیمار را از جراحی‌های تهاجمی نجات می‌دهد.

محققان بیمارستان "Royal Free" موفق به کشفی نوآورانه برای درمان تومورهای ریه شدند. این محققان از یک سوزن داغ استفاده کردند که در روشی تحت عنوان "حذف با بسامد رادیویی" به کار گرفته می‌شود.

"حذف با بسامد رادیویی" روشی در پزشکی است که با استفاده از امواج رادیویی می‌توان بخشی از بافت‌ها مانند تومورها را از بین برد.

در این آزمایش همزمان یک تکه از بافت سرطانی نیز خارج می‌شود تا بررسی شود که آیا احتمال گسترش بیشتر این تومور وجود دارد یا خیر؟

اغلب بیماران مبتلا به سرطان ریه این روش درمانی را انجام می‌دهند تا تومور آنها آزمایش شود.

روش درمانی جدید هم برای تشخیص و هم برای درمان سرطان ریه به کار می‌رود و مدت زمان نمونه برداری از بافت سرطانی را به حدود دو هفته و گاهی چند روز کاهش می‌دهد و همچنین اضطراب بیمار را کاهش می‌دهد و به این معنی است که تومورهایی که قبلا درمان آنها با جراحی های طاقت فرسا غیرممکن بود اکنون ظرف چند دقیقه بیهوشی از بین می‌روند.

مطالعات این پروژه نشان داد که کاربرد و تاثیر آن به اندازه روش‌های درمانی متعارف برای تشخیص و از بین بردن تومورها موثر است.

سرطان ریه سومین سرطان شایع در انگلیس است و تقریبا سالانه ۵۰ هزار نفر در این کشور به سرطان ریه مبتلا می‌شوند.

اگر درمان بیماری به درستی انجام نشود، احتمال مرگ بسیار زیاد است.

این روش درمانی که با استفاده از سوزن داغ صورت می‌گیرد، به اندازه‌ای ایمن است که می‌تواند چندین مرتبه هم به مرحله اجرا درآید.

در طول درمان، در قفسه سینه بیمار بی‌حسی صورت می‌گیرد و بیمار تحت "سی‌تی‌ اسکن" قرار می‌گیرد تا پزشک معالج بتواند حرکات جراحی در زمان واقعی را تماشا کند.

قطر سوزنی که در این روش به کار می رود، ۱.۵ میلی‌متر است و بین دنده‌ها و در نزدیکی تومور قرار می‌گیرد.

زمانیکه سوزن از سینه بیمار خارج می‌شود، یک بانداژ مخصوص روی محل ورود سوزن قرار می‌گیرد و بیمار می‌تواند در عرض چند ساعت به خانه بازگردد.

گزارشاتی که در مجله "Radiology" منتشر شد نشان می‌دهد که نیمی‌ از بیمارانی که تحت این روش درمانی قرار گرفتند، حداکثر ۵ سال زنده ماندند.

این در حالی است که بیمارانی که این عمل را انجام نداده بودند، به این میزان زنده نماندند.