باید و نبایدهای زندگی خوابگاهی

کد خبر: ۸۵۲۱۲۷

تاریخ: ۲۵ آبان ۱۳۹۷ - ۱۵:۱۸

وقتی وارد دانشگاه و خوابگاه می‌شویم باید بیاموزیم چگونه با دوستان و هم اتاقی‌ها، مسئولان خوابگاه و دانشگاه و همچنین استادان ارتباط موثر برقرار کنیم.

به گزارش ایسنا، زندگی دانشجویی و خوابگاهی برای بیشتر دانشجویان اولین فرصت تجربه زندگی مستقل است که از خانه و خانواده دور هستند و باید بیاموزند زندگی خود را سازماندهی کرده و وظایف را بدون کمک مستقیم والدین به انجام برسانند، دانشجو باید بتواند هزینه‌ها و البته زمان را به خوبی مدیریت کرده تا دچار دردسر نشود، این فرصت شاید برای بسیاری از دانشجویان اولین فرصت باشد تا دست به تجربه‌های مستقلی بزنند. برخی از این تجربه‌ها ممکن است درس‌هایی به دانشجو بیاموزند که موجب پیشرفت وی شوند، البته برخی از این تجربه‌ها نیز ممکن است جبران ناپذیر باشند.

محیط خوابگاه به دانشجو می‌آموزد چگونه با دیگران تعامل برقرار کند، چراکه بسیاری از امکانات و فضاها به صورت اشتراکی در اختیار همه هم اتاقی‌ها یا حتی ساکنان خوابگاه است، پس دانشجو باید بیاموزد چگونه با دیگران تعامل برقرار کرده و بر اساس رضایت طرفین از فضاها و امکانات مشترک استفاده کند. کسب و ارتقای مهارت‌های لازم ممکن است دانشجو را با چالش‌هایی روبرو کند، اما در نهایت دستاوردهای بی نظیری به ارمغان خواهد آورد.

آزاد عزیزی مشاور و روانشناس دانشگاه، با بیان اینکه زندگی در یک اتاق کوچک خوابگاه دانشجویی همراه بایک یا چند نفر کاملا غریبه کار آسانی نیست و مهارت‌های خاصی لازم دارد، اظهار کرد: مهارت‌هایی که می‌تواند برای هر فردی به ویژه دانشجوی ساکن خوابگاه مفید باشد، شامل مهارت خود آگاهی، همدلی، کنترل هیجان‌های منفی، کنترل استرس، حل مسئله، تصمیم گیری، برقراری ارتباط موثر و ... می‌شود.

وی افزود: در کنار این مهارت‌ها آموختن برخی اصول اولیه آداب معاشرت با هم اتاقی یکی از ضروری‌ترین آموزش‌های یک دانشجوی ساکن خوابگاه است.

این مشاور، در ادامه پیشنهادهایی برای بهبود این مهارت‌ها مطرح و تشریح کرد: در قدم اول باید مراقب پیام‌های غیرکلامی خود باشیم، مطالعات نشان می‌دهد که در یک تعامل، بخش عمده پیامی که طرف مقابل درک می‌کند از طریق رفتارهای غیر کلامی گوینده است. درواقع شنونده بیشتر از آنکه کلام ما را دریافت کند، پیام را از طریق رفتارهای غیرکلامی درک می کند.

وی ادامه داد: برای برقراری یک ارتباط موثر باید حالت جسمانی داشته باشیم. خمیده بودن و برقرار نکردن ارتباط چشمی ممکن است نامناسب تلقی شود. پیشنهاد می‌شود برای ارتباط بهتر از فضایی که در اختیار داریم استفاده کنیم.

این استاد دانشگاه با تاکید بر اینکه در ارتباط موثر و مفید باید مرزها را بشناسیم عنوان کرد: شاید بیشتر ما ترغیب شویم صحبت را بیش از حد به شوخی و خنده بکشانیم، اما شناخت مرزهای شوخی و خارج نشدن از حریم در یک تعامل جدی، می‌تواند کمک کند تا به جای خنده زیاد، احترام بیشتری دریافت کنیم.

عزیزی با بیان اینکه باید در آداب معاشرت با هم اتاقی همواره رفتار مودبانه داشت، عنوان کرد: رعایت کردن نظافت، احترام گذاشتن به آرامش یکدیگر، عدم ایجاد مزاحمت برای هم اتاقی‌های خود، آسیب نرساندن به وسایل آنها، ناخشنود نکردن یکدیگر و فاش نکردن اسراس هم اتاقی‌ها، از جمله مواردی است که می‌تواند در کنار هم بودن را برای شما آسان‌تر کند.

این استاد دانشگاه با اشاره به اینکه تماشای جهان و دیگران از یک زاویه محدود سبب می شود که فرد اطلاعات ناکافی و تحریف شده‌ای از دیگران دریافت کند و به نتایج نادرستی در باره خود و دیگران برسد، خاطرنشان کرد: یکی از مشکلات ارتباط بین فردی، تماشای دیگران از زاویه مقیاسی است، وقتی درباره کسی قضاوت می‌کنیم و او را زیر سوال می‌بریم و در پی ارزیابی دیگران هستیم، مطمئنا نگاه ما مقطعی و گذرا خواهد بود و به راستی بسیاری از جنبه های مثبت مانند انگیزه‌ها یا حتی دلیل رفتار فرد را حذف می‌کنیم و قاضی‌وار عمل می کنیم.

وی خاطرنشان کرد: نگاه تاریخچه ای نسبت به دیگران ما را از قضاوت نسبت به آن‌ها باز می‌دارد و به ما کمک می‌کند، آن‌ها را در مقیاسی بزرگتر و با در نظر گرفتن شرایط و جایگاه خاص شان در زندگی مورد ارزیابی قرار دهیم.