يك تير و دو نشان

هنر دايي پس از شكست تاريخي 4 بر يك پرسپوليس مقابل شاهين بوشهر مشخص شد،‌ سرمربي پرسپوليس كه حالا بهتر از گذشته دريافته است بايد رابطه خود را با رسانه‌ها بهبود ببخشد درست به دليل همان انگيزه‌اي كه از ‌آن صحبت شد اجازه نداد تيمش پس از تحقير برابر شاگردان ياوري زمين بخورد، او با يك پيروزي برابر پيكان كه براي پرسپوليس قطعا بعد از‌آن شكست راحت به دست نيامده بود مجازات حاصل از‌ آن باخت را در كنار تشويق آن پيروزي قرار داد تا شرايط روحي بازيكنانش تحليل نرود و اين اتفاق در آستانه دربي، برگ برنده سرخ‌ها بود.

کد خبر: ۸۵۱۷۹

تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۳۸۸ - ۱۱:۵۷

شكسته شدن طلسم تساوي‌هاي دربي آنقدر براي فوتبال ما خوشايند بود كه حتي رئيس فدراسيون هم نتوانست خوشحالي خود را پنهان كند،‌ وقتي كفاشيان خدا را شكر كند كه يك تيم در اين مسابقه برنده شده است يقين بدانيد كه فدراسيون هم از اين مساوي‌هاي سرد و كسل‌كننده تحت فشار بوده و حالا به نوعي تبرئه شده است.

به نوشته جام جم؛ جالب بود كه افكار عمومي هم بر خلاف چند ديدار اخير راي به برنده داشتن اين ديدار مي‌داد. يك تئوري در روان‌شناسي مي‌گويد به آنچه كه فكر مي‌كنيد دست پيدا مي‌كنيد و اين نظريه انگار اين بار در فوتبال كارساز شد،‌ اما چه چيز باعث شد تا اين كابوس براي دو قطب و فوتبال ما به پايان برسد،‌ تفاوت اين مسابقه با ساير ديدارها چه بود؟

در پيروزي پرسپوليس در شصت و هشتمين شهرآورد پايتخت ردپاي علي دايي را به وضوح مي‌توان ديد، ‌كسي كه در تمام طول دوران بازيگري‌اش با تكيه برانگيزه و تعصب تمام نشدني خود به هر چه مي‌خواست رسيد و آنجا كه در عالم مربيگري با ناكامي و اخراج از تيم ملي مواجه شد به دنبال فرصتي بود تا دوباره احيا شود.

سرمربي سابق تيم ملي با قبول مسووليت پرسپوليسي كه مدت‌ها بود انتظارها را برآورده نمي‌كرد شايد مهم‌‌ترين تصميم‌ ورزشي‌اش را گرفت،‌ خطر كرد و آمد اما با خودش چيزي آورد كه امروز مهم‌ترين عامل موفقيت تيمش در دربي برشمرده مي‌شود.

علي دايي همان انگيزه‌اي كه براي احياي خودش داشت به پرسپوليس آورد تا با ساختن تيمي كه هوادارانش مدت‌ها منتظر وقوع يك تحول بودند در واقع با يك تير دو نشان بزند.

با شروع رقابت سنتي قرمز و آبي هم حتي پس از جبران شكست يك بر صفر و رسيدن به تساوي يك بر يك به هيچ عنوان به جمله «تساوي» بهتر از باخت است، فكر نكرد، چيزي كه به ظاهر از ذهن مرفاوي گذشت و همين شد كه نتيجه به سود تيم دايي رقم خورد.

خواست دايي روي نيمكت موجي بود كه به بازيكنانش منتقل شد تا اين تيم در دقايق پاياني به جاي انفعال در ميانه ميدان و وقت تلف كردن براي شنيدن سوت پايان بازي جلو بكشد و به گل برتري برسد.

البته در به وجودآمدن اين حس برتري‌جويي در دايي و شاگردانش از نقشي كه طرفداران اين تيم پيش از دربي ايفا كردند نبايد ساده گذشت، تمام اين عوامل دست به دست هم داد تا جامعه فوتبال ما كه مدت‌ها بود طعم پيروزي دربي را نچشيده بود از شكسته شدن اين طلسم به وجد آيد.