نامه حضرتی به فرزندان کروبی و هاشمی‌

در بخشی از نامه الیاس حضرتی به فرزندان هاشمی و کروبی آمده است: بی‌تردید درباره نقش بزرگان در تاریخ معاصر و در رخدادهای ایران بعد از انقلاب، تفاوت در نگاه و تفسیر و فهم وجود دارد و از آن گریزی نیست اما در تحلیل و تبیین این مسائل، باید با دیدی باز و البته مبتنی بر اسناد و مدارک و یادآوری عنصر مهم زمان و مکان ورود پیدا کرد و جلوی تبدیل شدن‌شان را به کشمکش سیاسی و بهانه‌جویی‌های نفسانی گرفت.

کد خبر: ۸۵۱۰۶۰

تاریخ: ۲۱ آبان ۱۳۹۷ - ۱۴:۲۲

اعتمادآنلاین نوشت: در بخشی از نامه الیاس حضرتی به فرزندان هاشمی و کروبی آمده است: بی‌تردید درباره نقش بزرگان در تاریخ معاصر و در رخدادهای ایران بعد از انقلاب، تفاوت در نگاه و تفسیر و فهم وجود دارد و از آن گریزی نیست اما در تحلیل و تبیین این مسائل، باید با دیدی باز و البته مبتنی بر اسناد و مدارک و یادآوری عنصر مهم زمان و مکان ورود پیدا کرد و جلوی تبدیل شدن‌شان را به کشمکش سیاسی و بهانه‌جویی‌های نفسانی گرفت.

مدتی است که نامه‌نگاری پیرامون برخی مسائل رخ داده در گذشته میان حسین کروبی فرزند حجت‌الاسلام مهدی کروبی دبیرکل حزب اعتماد ملی و محسن هاشمی‌رفسنجانی فرزند مرحوم آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی آغاز شده است که این نامه‌نگاری‌ها واکنش‌هایی به همراه داشته است. به همین دلیل الیاس حضرتی نماینده مردم تهران و قائم‌مقام دبیرکل حزب اعتماد ملی با نگارش نامه‌ای از حسین کروبی و محسن هاشمی‌رفسنجانی خواست که به این نامه‌نگاری‌ها پایان داده و از طرح اتهامات ناخوشایند پرهیز کنند.

در این نامه آمده است: این روزها یاران انقلاب شاهد یک واقعه ناخوشایند هستند که به نوعی به شما بزرگواران مربوط است و آن نامه‌نگاری‌های متقابلی است که میان شما رد و بدل می‌شود. نیاز به یادآوری نیست که مرحوم آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی و جناب حجت‌الاسلام والمسلمین شیخ مهدی کروبی از یاران برجسته امام خمینی(ره) بودند و هر دو در میان یاران و دوستداران آن حضرت، از محبوبیت و مقبولیت فراوانی برخوردارند. منسوبان به این دو خانواده مومن و انقلابی و اصیل هم دارای همین جایگاه مردمی هستند و طبعا علاقه‌مندان به انقلاب و نظام انتظار ندارند این‌گونه مکاتبات را از شما شاهد باشند. این مکاتبات نه‌تنها نوعی تضاد و تقابل را تداعی می‌کنند بلکه با عرض شرمندگی باید بگویم که از بعضی تعابیر آنها بوی نقار به مشام می‌رسد.

بی‌تردید درباره نقش بزرگان در تاریخ معاصر و در رخدادهای ایران بعد از انقلاب، تفاوت در نگاه و تفسیر و فهم وجود دارد و از آن گریزی نیست اما در تحلیل و تبیین این مسائل، باید با دیدی باز و البته مبتنی بر اسناد و مدارک و یادآوری عنصر مهم زمان و مکان ورود پیدا کرد و جلوی تبدیل شدن‌شان را به کشمکش سیاسی و بهانه‌جویی‌های نفسانی گرفت. البته که باید پژوهش‌های تاریخی را به مورخان و اهل تحقیق بسپریم و راه را برای مورخان باز بگذاریم تا هیچ امری مکتوم نماند و مواضع و عملکرد بزرگان کشور در هر ماجرایی به درستی تبیین شود.

اما آنچه این بنده کمترین به عنوان برادر کوچک شما و از سر خیرخواهی و دلسوزی از شما عزیزان استدعا دارد این است که بنا به هزار مصلحت راه اسلاف ارجمندتان را پی بگیرید و به این روند نامه‌نگاری تقابلی پایان دهید و مصالح انقلاب و نظام را از یاد نبرید و از طرح اتهامات ناخوشایند بپرهیزید و به‌طور ویژه از ورود دیگر اعضای خانواده‌های گرامی‌تان به این ماجرا جلوگیری کنید و تا آنجا که ممکن است رادیکالیزه شدن فضا و داغ شدن کینه‌ها را مانع شوید و به جای آن کمک کنید تا اولا دوستان و علاقه‌مندان این دو بیت محترم، نگران نشوند، ثانیا مجال سوءاستفاده برای رقبای سیاسی و برخی رسانه‌های معاند و ضدانقلاب فراهم نیاید. خداوند شما عزیزان را در امور خیر از جمله نزدیک کردن نیروهای انقلاب به یکدیگر، موفق بدارد و به نیت خیر شما برکت دهد.