قهر و آشتي نمايشی و پسروی فوتبال

چه تضميني وجود دارد که پس از اين و هر زمان که فيل يکي از آقايان هوس هندوستان کرد، دوباره تهمت زني ها و افترا بستن ها از سر گرفته نشود؟ محمد مايلي کهن، چگونه روزي را فراموش کرده که هنگام حضور در کميته انضباطي به واسطه درگيري با فيروز کريمي، سرمربي بذله گوي فوتبال ايران به سراغش آمد تا با او دست بدهد، اما او دستش را با اين برهان که «من با شما دعوا دارم، رفاقتي بين ما وجود ندارد» پس زد؟

کد خبر: ۸۵۰۹۵

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۳۸۸ - ۱۶:۲۷

1 - محمد مايلي کهن و امير قلعه نويي پس از ماه ها درگيري با يکديگر در اصفهان دست به دست هم دادند و در آغوش يکديگر قرار گرفتند. طبيعتاً اهالي فوتبال هم بايد بابت اين آشتي کنان باشکوه خوشحال باشند و از رفع کدورتي ديگر، در پوست خود نگنجند(!) با اين همه، نمي دانيم چرا نمي شود از اين مصالحه هاي سطحي و آبکي خوشنود بود و از هم آغوشي مرداني که تا ديروز خرخره هم را مي جويدند، احساس رضايت و آسودگي کرد...!

2- در حال حاضر و تنها چند روز پس از آن که مايلي کهن و قلعه نويي اعلام کردند همه کدورتهاي پيشين به پايان رسيده، سؤال اساسي اين است؛ پس آن همه اتهام زدنها چه شد؟ سيل تهمتها به کجا رسيد؟ افتراها و جنجال سازيها چه سرنوشتي پيدا کردند؟ ساده ترين پيامد اين قبيل آشتي هاي ناگهاني اين است که فوتبالدوستان به خوبي متوجه مي شوند ارزش تهمت زدن چه اندازه پايين آمده و نرخ افترا بستن، تا کجا نزول پيدا کرده است!

چگونه مي توان باور کرد کسي، کسي ديگر را به انواع القاب زشت نسبت بدهد، وي را تباني کار قلمداد کند و او را صاحب «امتيازات ويژه» در فوتبال ايران بداند، اما فارغ از همه اين احوالات و بدون اينکه شأني براي طرف مقابلش يا حتي خودش قايل باشد، بسرعت در آغوش باز او آرام بگيرد و همه چيز را به دست فراموشي بسپارد؟!

در اين ميانه، مي توانيم از رفتار امير قلعه نويي شگفت زده باشيم؛ مردي که آن همه توهين و تهمت شنيد و وجهه اش را اين اندازه در افکار عمومي مخدوش ديد، اما بي توجه به تمام اين مسايل، به سمت مايلي کهن رفت و باب آشتي با او را گشود.

نه نمي توانيم بپذيريم که اين قبيل دست و دلبازيها از روي «بزرگواري» است؛ چه اينکه مشکلات هنوز حل نشده و آنچه مايلي کهن، به قلعه نويي نسبت داد همچنان از سوي بخشي از افکار عمومي متوجه امير است. در چنين شرايطي، چگونه بايد کار مردي را مورد تأييد قرار داد که بي توجه به انگ هاي که به وي چسبانده شده و هنوز هم کسي آنها را برنداشته، از در دوستي با متهم کننده اش بر مي آيد و او را تنگ در آغوش مي گيرد؟

حکايت حاجي مايلي کهن هم همين است؛ مرد جوش مزاجي که در برهه اي هر آنچه دل تنگش مي خواست گفت و اکنون بي توجه به آن مسايل مهم، با امير گل بده و بستان مي کند. سؤال ما از سرمربي محترم سايپاي کرج اين است؛ شما فهميديد امير تباني کار نبوده يا نه؟ اگر دانستيد و به همين دليل در آغوشش آرام گرفتيد، پس عذرخواهي و طلب عفو و مغفرت تان چه شد؟

اگر هم هنوز برائت قلعه نويي برايتان مسجل نيست، چطور دوستي با يک انسان زد و بندکار و ناسالم (به باور خودتان) را پذيرفتيد؟ مگر نه آن است که اين قبيل آشتي کنان هاي فله اي پس از آن همه جنجال سطحي، بيش از هر چيز ديگري نشان دهنده آن است که فوتبال ما، اقيانوسي است با يک بند انگشت عمق؟! آيا واقعاً عمق آن همه درگيري و نسبت روا يا ناروا دادن، همين قدر قليل بود که با يک دسته گل ناقابل مورد «ماله کشي» قرار گيرد؟!

3 - «درگيري من و قلعه نويي که بدتر از جنگ ايران و عراق نبود 5 » احتمالاً محمد مايلي کهن در طول تمام دقايقي که دروازه تيمش پياپي به روي مهاجمان حريف باز مي شد، در پي يافتن پاسخي براي توجيه آشتي کنان غيرمنتظره اش با امير قلعه نويي بوده و عاقبت، چيزي بيشتر از آنچه خوانديد را نتوانسته به چنگ بياورد!

حاجي معتقد است درگيري او با سرمربي سابق استقلال، وخيم تر از جنگ هشت ساله نبوده و ما معتقديم بله، اگر از نقطه نظر تلفات، هزينه، زمان و اين قبيل مسايل بسنجيم، حق با اوست، اما مگر نه اين است که آتش بس ايران و عراق، در پي حل اختلافهاي مرزي واقع شد و دو کشور به مناقشات شان روي برگه هاي کاغذ به شکل روشن پايان دادند؟ پس حکم آتش بس مايلي کهن و قلعه نويي کجاست؟ سند حل اختلاف شان را کجا مي شود پيدا کرد؟:

آيا حالا قانون عوض شده و حاجي به خودش اجازه مي دهد با کساني که طرف دعويش هستند، هم دست بدهد و هم روبوسي کند؟ يا اختلافها با امير حل شده؟ اي کاش در اين ميان وحدت رويه وجود داشت. نه؟!

4 - به نظر مي رسد به هيچ کدام از اين «نمايش» ها نمي شود دل بست. نه به آن دعواها که گاهي بوي رفع فساد و تبعيض به خودشان مي گيرند و آدم را اميدوار مي کنند گامي در راه پاکسازي فوتبال ايران برداشته شود و نه به اين آشتي ها، که بيش از هر چيز ديگري بوي ناخوشايند فرماليته بودنشان شامه را مي آزارد. اين فوتبال نمايشي، اگر مدام در حال سقوط آزاد در رنکينگ فيفا نباشد مايه تعجب است!