براي مرد سبيلوي مهربان؛

درود، ژنرال سرخ پوش

امروز از هم دوره اي هاي باقري تقريباً اثري در ليگ برتر نيست. همه محو شده اند. حتي بازيکناني که چند سال پس از باقري هم رو شدند رفتنه اند اما او هنوز در داربي مي جنگد و گل مي زند. در 37 سالگي اين همه انگيزه و انرژي فقط يک معنا دارد.

کد خبر: ۸۴۶۸۴

تاریخ: ۱۵ بهمن ۱۳۸۸ - ۱۶:۵۲

کريم باقري «پدرسالارانه» تيمش را در داربي تهران به پيروزي رساند. اين بهترين تعبيري است که احتمالاً مي توان درباره نقش ژنرال سرخ بيان کرد. احتمالاً کريم بايد اين سوپرگل را مي زد تا ما يادمان باشد که شماره شش اسطوره اي پرسپوليس همان نمونه نادري است که فوتبال ما در اين سالها به خود ديده و خواهد ديد.

به نوشته قدس؛ ژنرال را در تمام ساليان پرافتخار گذشته اش به ياد مي آوريم که با آن چهره ساده و دوست داشتني در اوج فشار و باخت هم با ته لهجه شيرين آذري اش از هيچ چيز گلايه نکرد و از اميد به آينده گفت. سالم زندگي کرد و از حاشيه دور ماند.

به خانواده رسيد و اسير زرق و برق هاي ستاره کش نشد. حتي در اروپا هم که بود باز چهره ظاهري اش را دچار دگرديسي نکرد و کريم باقري ماند با همان سبيل هايي که هيچگاه از روي لبانش محو نشدند و نشانه اي بودند از رادمردي وي.

ديروز کريم باقري با شوت استثنايي اش دوباره تمام آن صحنه هاي غرور انگيز گذشته را که يک تنه خلق کرده بود از جلوي چشمانمان رژه برد. او در آستانه دهه چهل زندگي، با همان قدرتي شوت زد که در عنفوان جواني مقابل تيمهاي آسيايي و در جام جهاني مقابل يوگسلاوي و آلمان زد.

گل داربي شايد بهترين پاداشي بود که خدا مي توانست به کريم بدهد. هرچه باشد گلزني در داربي تهران براي ايراني ها ارزشش به اندازه حضور در جام جهاني است (نيست؟)

اينجا در داربي زدن يک گل، يعني تسخير قلب ميليونها هوادار. کاري که باقري ، در تمام عرصه ها کرده بود جز در داربي. کريم البته ديروز علاوه بر سوپر گلش، سوپر تجربه اش را هم در پايان دادن به غائله حقيقي- رضايي نشان داد و پدرسالارانه تيم را که تا ورطه ازهم پاشيدن مي رفت جمع و جور کرد و به پيروز ي رساند.

تصور کنيد در داربي ديروز، کاپيتان پرسپوليس بازيکني غير از باقري بود، چه کسي مي توانست آن وسط با توپ و تشر بازيکنان افسار گسيخته را به حالت عادي برگرداند؟ امروز از هم دوره اي هاي باقري تقريباً اثري در ليگ برتر نيست. همه محو شده اند. حتي بازيکناني که چند سال پس از باقري هم رو شدند رفتنه اند اما او هنوز در داربي مي جنگد و گل مي زند. در 37 سالگي اين همه انگيزه و انرژي فقط يک معنا دارد.

زندگي سالم. چيزي که جز يکي دو بازيکن ديگر نتوانستند به آن تن دهند که اگر مي دادند ال؛ن بودند. باورم اين است کريم با اين گل رؤيايي بايد تصميمش را براي خداحافظي در پايان اين فصل قطعي کند و خاطره «مرد خندان سبيلوي مهربان» را براي هميشه در ذهن و قلب هواداران قاب بگيرد.