«تهران ـ ساوه» فقط نام بزرگراه را يدك مي‌كشد

اين بزرگراه كه غرب كشور را به پايتخت متصل مي‌كند، محل گذر كاميون‌ها، اتوبوس‌ها و سواري‌هاي بسياري است كه ناچارند براي استفاده از بزرگراه از مسير تهران ـ ساوه ـ همدان و در نهايت غرب كشور، از آن استفاده كنند، اما به رغم پرداخت عوارض، از كمترين امكانات بزرگراهي محروم هستند.

کد خبر: ۸۴۶۱

تاریخ: ۱۵ فروردين ۱۳۸۷ - ۱۴:۴۶

بزرگراه تهران ـ ساوه، از جمله راه‌هاي مواصلاتي كشور كه در ماه‌هاي پاياني دولت سازندگي افتتاح شد، پس از گذشت ده سال، مشكلات خود را نمايان كرده و دردسرهاي زيادي براي رانندگان استفاده‌كننده از آن به وجود آورده است.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، وجود چاله‌ها و دست‌اندازهاي متعدد در اين بزگراه به گونه‌اي است كه راننده نمي‌تواند حتي چند كيلومتر را در يك باند مطمئن براند. همچنين نبود خط‌كشي در مسير، اين بزرگراه را ناامن كرده است، به گونه‌اي كه رانندگان تلاش مي‌كنند در لاين راست بزرگراه كه كمتر دست‌انداز دارد، برانند.

بسياري از كارشناسان و رانندگان بر اين باورند كه اين بزرگراه از ابتدا استاندارد نبوده و زيرسازي مناسب هم ندارد. از همين رو اكنون مشكلات آن بروز كرده است. با اين حال به رغم آسيب گسترده و مشكلات آسفالت اين بزرگراه، بهره‌بردار آن از آسفالت كردن مجدد آن خودداري مي‌كند. هرچند برخي معتقدند به دليل زيرسازي نامناسب روكش آسفالت هم جز براي مدت كوتاهي مشكل اين بزرگراه را حل نمي‌كند.

اين بزرگراه در مسير بادگير احداث شده است. مسيرهاي رفت و برگشت آن به جاي گارد ريل توسط بتون‌هاي به هم چسبيده از هم جدا و سبب شده است خاك و ماسه‌هاي منتقل شده توسط باد، در وسط جاده باقي بماند و با عبور ماشين‌ها به اطراف و يا روي خودروهاي در حال حركت پرتاب شوند. بزرگراه تهران ـ ساوه همچنين فاقد نورپردازي است و تنها يك بخش كوتاه آن روشنايي دارد.

هرچند بيشتر اين مشكلات ناشي از سهل‌انگاري‌هاي پيمانكار در سال‌هاي گذشته است، اما اكنون وظيفه وزارت راه و ترابري است كه با رسيدگي به وضعيت اين بزرگراه، مشكل استفاده‌كنندگان از آن را حل نمايد.