بیانیه سید ضیاء هاشمی درباره «زمهریر»

اگر به حق و به مردانگی به "زم هریر" فریاد بر آوردید شیر مادر حلالتان و دامان مادرتان گلگون بوی یاس باد وگرنه ... . دوستان اگر اهانتی به شما شد "روئین تن" به صداقت عذرخواهی کرد که مطمئنم شما آن را وظیفه دانسته اید اما بعد عذرخواهی برای چه فریاد می زدید؟

کد خبر: ۸۳۹۳۲

تاریخ: ۱۱ بهمن ۱۳۸۸ - ۱۳:۰۱

سید ضیاء هاشمی تهیه کننده فیلم سینمایی «زم هریر» در واکنش به برخی رفتارهای هتاکانه و اهانت آمیز نسبت به عوامل این فیلم در جلسه نقد آن، بیانیه ای منتشر نموده که متن آن به شرح زیر می باشد:

البته خدا زیباست و زیبایی را دوست دارد

سلام؛ هر چند نمی دانم به کی اما سلام؛

امید دارم حال و روزتان خوب باشد و در نهایت درستی و راستی و زلالی به سر برید که:

به گیتی به از راستی پیشه نیست
جز کژی بدتر هیچ اندیشه نیست

در خبرگزاری ها خواندم که من در جلسه مطبوعاتی "زم هریر" در سالن حضور داشتم و بالا نیامدم درست است. اما به چه دلیل، می گویم؟!

من در این سینما که به حمدالله این همه حامیان در خور دارد جوانی ام را جا گذاشته ام. سپیدی موهای من از نوری است که به نگاتیو می خورد تا اکسپوز شود. در هر فریم حفره هایی است که به تعداد متکثر در درگیری تصویرش نقش می بندد و نمایان می شود تا نور باشد که پرده نقره ای مصور گردد، (همان نوری که عقیل در "زم هریر" می جوید) تا نقش عشق بر پرده عیان شود، تا اثری آفریند، تا به بحث و گفتگویش نشینند و سره از ناسره اش جدا سازند، تا تفهیم شود در پس نور ظلمتی است که چشمان منور هم قادر به دیدن آن نیست در این همه سال که سیاهی به سپیدی مویم گراییده هم دسیسه می شناسم، هم ... ، بگذریم.

تقصیر هیچ کسی نیست جز «روئین تن» که حرف نمی‌شنود و نمی‌داند کجاست او آنقدر صادقانه و کودکانه به قول ها و جریان ها می نگرد که فکر می کند باید همه را احترام گذاشت و پای آرمان ایستاد و به حرمت منتقدان کلاه از سر برداشت. گفتمش فیلم را ندهیم گفت بدهیم، گفتم نرو، رفت، گفتمش جلسه ترک کن ترک نکرد به توجیهی که این کسان حرمت دارند و به احترامشان باید رفت و گفت و ماند. کسانی که حرمت قلم را که هیچ که حرمت خودشان و زن و بچه های حاضر در سالن نقد و بررسی را پاس نداشتند و هر چه سر زبانشان آمد را بیرون ریختند. احترام دارد؟

کسانی که فرهیختگی را کهریزک سینمایی کردند و به کشتن و زدن بر آمدند احترام دارند؟ "زم هریر" را نپسندیده اند حقشان است. اگر نقد دارند حقشان است. اگر بر محاقش موافقند حقشان است. چرا با بی ادبی؟ چرا با بی احترامی؟ اگر "زم هریر" حرمت ندارد شما که حرمت دارید. حرمت خودتان را حفظ می کردید. برادرم تو که در این ایام مقدس نوشیدنی ات را فراموش نکرده ای، جدیدا فیلمنامه هم که می نویسی هم حرکات موزون مستانه ات در چند شب پیش در منزل آن دو خواهر کذا هم که سر جایش است پس اگر در "زم هریر" کسی که سالهاست لب به می نمی زند می خواهد ذهنش را طاهر کند تا لیاقت انسانیت داشته باشد تو هم برادرم باید دهانت را طاهر کنی تا نام "آسید علی" بر زبان بیاوری، کلاه کج گذاشتی و عینک پنسی زده ای و طنازی ات را خرج "سید علی" نکن!

سالهاست هیچ منتقدی کارگردانی را کشف نکرده است اما کارگردان من در آستانه سحرگاه روز جمعه باعث کشف چندین منتقد جوشان و خروشان شد که آنچنان غیرتشان داغ کرده بود که بسوزانند و آتش زنند بر سینمای این مملکت که سردی بر آن مستولی شده و دم گرم می خواهد دمتان گرم اگر بر صداقت و راستی و درستی فریاد زدید فریادتان زیبنده حضرت حق. اگر فریادتان ناحق باشد و از قبل مهیای فریاد بوده باشید دسیسه صدایتان بدرقه راهتان که بد دامن گیرتان خواهد شد.

به حرمت همان نماز جماعت "آسید علی" که شیخ به ولی اش اقتدا می کند و همان صحنه ای که شیخ با چراغ از دیو و دد مللول است و انسان اش آرزوست خوشحالم روبرویتان ننشستم نه به شرم "زم هریر" که به افتخار " زم هریر" اگر شما هم دوستش نداشته باشید من دوستش دارم و با افتخار پایش خواهم ایستاد. شما هم به وقارتان راه بنمایید که راه بستن کار سد است و هیچ سدی یارای مقاومت در برابر جریان آب را ندارد در آخر فیلم سینمایی "اعتراض" "مسعود کیمیایی" که من تهیه کرده بودم ترانه ای آمده بود. ما رفیق هر ترانه تنهایی ما با خبر از هر دسیسه پنهانی.

خوب است خودمان را خرج نکنیم و جوگیر جوی نشویم که پرده بر افتد که چون پرده بر افتد نه تو مانی و نه من. هتک و بی ادبی زیبنده منتقد نیست که زیبنده کسانی است که دهانشان بوی شیر می دهد فریاد می زند تا بوی شیر دهانشان را پنهان کنند اما دهان باز بوی تعفن شیر بریده سوبسید دار را می پراکند که شیر مادر حرمتش دهان خوشبو می کند و شیر سوبسید دار پاکی دامان مادر را زیر سئوال می برد.

و اگر از طناب دار خواند مردانه خواند، که می دانم هم او هم من بند دار را از بند شلوار آن کسی که از خرابی شلوار "روئین تن" می گفت محکم تر می شناسیم و پایش ایستاده ایم و خسته شده ایم که در هر باد و نسیم و بارانی باید برادری خود را به کسانی ثابت کنیم که هنوز پشت لبشان سبز نشده و قلم تراشیده باید دستشان داد تا نتراشیده خود مطرح ننماید. بد زمانه ای شده هم آب سر بالا می رود هم سنگ پا مظهر لطافت شده است. سر بلند باشید. من به "زم هریر" و عواملش، شرایطش، نقدش، نقادش، پسندیده شدنش و طرد شدنش می بالم.

یا علی

سید ضیاء هاشمی

زمستان 1388