گزيده سرمقاله‌ روزنامه‌هاي صبح امروز

کد خبر: ۸۳۷۱۷

تاریخ: ۱۰ بهمن ۱۳۸۸ - ۰۹:۴۷

جام جم
«عمّار كيست؟» عنوان سرمقاله روزنامه جام جم به قلم مهدي فضائلي است كه در آن مي‌خوانيد:
با تداوم و پيچيده‌تر شدن فتنه پس از انتخابات و مردود شدن برخي خواص، شرايطي بوجود آمد تا رهبر فرزانه انقلاب اسلامي دردمندانه نداي «اَينَ عمّار»  سر دهند. راستي عمّار كيست و چرا در بين صحابه بزرگوار پيامبر، عمّار مطرح مي‌شود؟

عمّار بن ياسر، از پيشتازان ايمان به پيامبر عظيم‌الشأن اسلام و فرزند ياسر و سميه، نخستين مرد و زن مسلماني است كه در راه خدا به شهادت رسيدند. عمّار شخصيت كم‌نظير صدر اسلام است كه در فتنه‌هاي پي‌درپي پس از رحلت پيامبر خاتم (ص) هيچ‌گاه نلغزيد و همواره در كنار اميرالمومنين علي(ع) ثابت قدم و راست‌قامت ايستاد. عمّار در كنار مقداد، ابوذر و سلمان از جمله صحابه معدود و سرشناس پيامبر اسلام است كه جز با اميرالمومنين(ع) با كس ديگري بيعت نكرد و در تشييع پيكر پاك حضرت صديقه كبري(ع) حضور داشت و پشت سر علي ا‌بن‌ابي‌طالب بر پيكر ايشان نماز گزارد.

مردم سالاري
«همگرايي دولت و مردم با اقتدار احزاب» عنوان يادداشت روز روزنامه مردم سالاري به قم ميرزا بابا مطهري نژاد است كه در آن مي‌خوانيد:
مهمترين پديده خلقت، انسان است و مهم ترين پديده انسان بعد از خلقت، اجتماعي شدن اوست  ومهم ترين پديده انسان اجتما عي، حکومت است و اتفاق ديگري در تاريخ انسان به وجود نيامده و نخواهد آمد. انسان با تحول و تطور، حکومت خود را به کمال مي رساند و به غايت هدف انساني خود دست مي يابد.
در بحث حکومت مهم ترين مساله اي که از ابتدا مورد  توجه و عنايت بوده و هر روز اهميت بيشتري مي يابد بحث روابط و مناسبات دولت و مردم است که در قالب مباحث و نظرياتي همچون جامعه مدني، حدود حکومت، حقوق ملت، حوزه هاي عمومي و خصوصي از چندين قرن پيش تا دهه هاي اخير در سطح جهان و کم وبيش در ايران معاصر مطرح بوده است.

كيهان
«مثلث قدرت در قرن 21»  عنوان يادداشت روز روزنامه كيهان به قلم حسام الدين برومند است كه در آن مي‌خوانيد:
از بهمن 57 كه جمهوري اسلامي بر خلاف عرف معمول-و البته تحميلي زمانه- مدل هاي حكومتي ليبراليستي يا سوسياليستي را برنتافت و با يك «نه بزرگ»  هر دو اردوگاه شرق و غرب را نفي كرد؛ داستان دشمني نظام سلطه به سركردگي «شيطان بزرگ»  با نظام جمهوري اسلامي ايران آغاز گشت.
از آنجا كه اين دشمني نه ظاهري و مقطعي بلكه ماهوي و پايان نا پذير است -مگر اينكه يكي از طرفين تغيير ماهيت بدهند- از همان ايام سكانس اصلي اين داستان پرماجرا و پرتنش «تغيير رژيم ايران»  بوده كه البته هيچ گاه سلطه گران نتوانسته اند- و نخواهند توانست- به آن دست يابند و بارها نيز به محال بودن آن اعتراف كرده اند.

رسالت
«کجاي راه را اشتباه آمديم؟» عنوان سرمقاله روزنامه رسالت به قلم محمد کاظم انبارلويي است كه در آن مي‌خوانيد:
نمي دانم در محضر خداوند تبارک و تعالي چه معصيتي مرتکب شده ايم که پس از گذشت30 سال از جانفشاني هاي امام(ره)، جانبازان و ايثارگران و آزادگان عده اي جرات کردند بستري فراهم سازند تا دانش آموخته هاي پادگان اشرف و فارغ التحصيلان سرويس هاي سيا در شمال عراق، در خيابان هاي تهران آتش افروزي کنند و چهره ام القراي جهان اسلام را پس از سه دهه مجاهده در راه خدا زشت و آشوب زده نشان دهند. نمي دانم به کدامين عهد از تعهداتمان به شهداي گرانقدر انقلاب اسلامي و خانواده هاي بزرگوارشان عمل نکرديم که دست هاي کفر و نفاق و الحاد در دستان يکديگر و متحد، موفق شدند در روز عاشوراي حسيني امسال نواميس فکري و اعتقادي مار ا به سخره بگيرند و صحنه هايي بيافريند که هنوز صدا و سيماي جمهوري اسلامي قادر به پخش تصاوير و صداهاي خائنانه آنها نيست.

ابتكار
«دودکش گروه‌هاي سياسي همچنان دود سياه مي دهد؟!»  عنوان سرمقاله روزنامه ابتكار به قلم محمدعلي وکيلي است كه در آن مي‌خوانيد:
در هفته‌هاي گذشته، شاهد فروکش کردن تب اختلافات بوديم و دود سفيد از دودکش گروههاي سياسي خارج مي شد. مجموعه فعل و انفعالات حکايت از برگشت آرامش به عرصه عمومي داشت; در اين بين اذعان تلويحي آقايان موسوي و کروبي در به رسميت شناختن دولت دکتر احمدي نژاد، نقش کليدي در فروکش کردن آتش اختلافات داشت.
اقدام صداوسيما در برگزاري مناظرات که در ابتدا با استقبال روبرو شد بي تاثير در فضاي جديد نبود اما تغيير جهت برنامه مناظرات و تبديل شدن آن به تريبون بيان يک طرفه ديدگاهها، آثار مثبت اقدام اوليه را خنثي کرد و خوشبيني ابتدايي با روند کنوني به بدبيني هاي مفرط تبديل گرديد.به هر حال در آستانه سي ويکمين سالگرد برگزاري جشن بزرگ انقلاب، همه علاقمندان اميدوار بودند که رفتار مسئولانه گروههاي سياسي،زمينه براي رهايي از منازعات فرسايشي هفت ماهه گذشته را فراهم آورده است.

جمهوري اسلامي
«دهه همبستگي» عنوان سرمقاله روزنامه جمهوري اسلامي است كه در آن مي‌خوانيد:
در آستانه دهه ي فجر انقلاب اسلامي قرار داريم. اگر حسن نيتي وجود داشته باشد مي توان با همدلي و همكاري اين دهه را به فرصتي براي پايان دادن به اختلافاتي كه اولين سال از چهارمين دهه ي انقلاب و نظام جمهوري اسلامي را به كام دوستان انقلاب تلخ كرده و دشمنان را به شادي و تكاپو واداشته تبديل كرد.
روزهاي دهه فجر كه يادآور پرشكوه ترين روزهاي تاريخ انقلاب اسلامي ايران به اوج رسيدن نهضت اسلامي مردم سقوط رژيم 2500 ساله ستم شاهي و پيروزي ملت ايران بر قدرت هاي استعماري و استكباري در يوم الله 22 بهمن 1357 است پر است از خاطراتي كه همه آنها مظهر همبستگي ملت و برادري و وحدت كلمه هستند و راز پيروزي اين انقلاب را نيز فقط در همين وحدت و همبستگي مي توان يافت .

دنياي اقتصاد
«غايب مذاكرات، پيروز شد» عنوان سرمقاله روزنامه دنياي اقتصاد به قلم محمود صدري است كه در آن مي‌خوانيد:
پيروز اصلي گردهمايي لندن درباره آينده افغانستان، ايران بود كه نمايند‌ه‌اي به اجلاس نفرستاد،اما خواسته‌هاي اصلي‌اش در دستور مذاكرات قرار گرفت. در اجلاس لندن كه سران و مقام‌هاي بلند پايه‌ كشورهاي درگير در جنگ، طرح حامد كرزي را بررسي مي‌كردند درباره يك موضوع، اتفاق‌نظر صريح حاصل شد و موضوع ديگر، تلويحا پذيرفته شد.موضوع اول، لزوم خروج نيروهاي ناتو از افغانستان بود و موضوع دوم، ضرورت بازآفريني ترتيبات منطقه‌اي و حل مساله افغانستان در قالب آن.
خروج نيروهاي بين‌المللي از افغانستان از مدت‌ها پيش مطرح بود اما هيچ‌كس آن را موضوع اصلي به شمار نمي‌آورد. حتي در دو ماه اخير آمريكا و انگلستان، قواي نظامي خود را در افغانستان بازآرايي كرده و به شمار آنان افزوده‌اند. دولت افغانستان نيز هنوز خواستار ادامه حضور نظاميان بين‌المللي در اين كشور تا زمان استقرار كامل دولت و بازگشت امنيت به افغانستان است. طبق برآورد كرزي، استقرار دولت و ايجاد امنيت در افغانستان دست كم پنج‌سال ديگر طول مي‌كشد.

آفرينش
«چرا توپولف؟!» عنوان سرمقاله روزنامه آفرينش است كه در آن مي‌خوانيد:
وزير راه وترابري براي برطرف کردن ابهامات حوادث اخير از جمله سقوط هواپيما ي توپولف در مشهد از مجلس يک هفته مهلت خواست . بهبهاني قرار است اين هفته در مجلس حاضر شود تا پرده از راز سقوط هاي پي در پي هواپيماهاي توپولف را بردارد.

هنوز تراژدي سقوط يک فروند توپولف درقزوين و کشته شدن 150مسافر را فراموش نکرده بوديم که خبر ناگوار سقوط ديگري را اين بار در مشهد شنيديم اگرچه اين حادثه فقط با چند زخمي در نهايت ختم به خير شد اما اين سوال اين گونه مطرح مي شود که سايه شوم توپولف کي از سر مردم ما رخت بر مي بندد.

تهران امروز
«ادامه بده حاج‌آقا» عنوان سرمقاله روزنامه تهران امروز به قلم سيد جواد سادات‌رضوي است كه در آن مي‌خوانيد:
به سوي رهبري، مردم و نظام رجعت كردن صدبار بهتر است از رفتن به سمت و سويي كه در خانه «ابوذرش»  كسي بنشيند كه نفس وجود حضرت بقيه‌الله العظم (عج) را از اساس انكار كند. ترديد در بازگشت جايز نيست چه در بدترين نوع محاسبه باز هم «ياران عزيز اين طرف بيشترند.»
از پس بيانيه ها و اظهارات تازه آقايان موسوي و كروبي كه رويكردي نسبتا – نه كاملا- مصالحه‌جويانه به خود گرفته‌اند دو گروه آشكارا خشمگين شده‌اند يكي ضدانقلاب خارجي و يكي افراطي داخلي و همين گواهي است بر درستي بازگشت آنها و درستي اين موضوع كه ادامه اين راه توسط اين آقايان مي‌تواند بسياري از مسائل پيش آمده را برطرف سازد و عملا به جداسازي «معترض»  و «معاند»  بپردازد.

گسترش
«توسعه براي همه ايران» عنوان سرمقاله روزنامه گسترش است كه در آن مي‌خوانيد:
سفرهاي استاني هيات دولت از آن هنگام که آغاز شد، حضور در نقاط مختلف کشور و بيشتر مناطق محروم و ديدار نزديک با اقشار مختلف جامعه را به عنوان سندي درخشان و افتخاري ماندگار در پرونده خويش ثبت کرد.
ديدن رئيس‌جمهوري و ديگر اعضاي کابينه نهم و اين روزها دهم، در شهرها و روستاهاي متعدد کشور، صحنه‌هايي بود که در سال‌هاي اخير به کرات تکرار شدند تا تجسم واقعي پيوند مردم و مسوولان باشد. توزيع همگون و عادلانه امکانات در شهرها و روستاهاي کشور نيز از مهم‌ترين اهدافي بود که توسط دولتمردان مورد مداقه قرار گرفت. ميزان تحقق اين اهداف و ارزيابي دستاوردهاي اين طرح ماندگار دولت نهم مراد و منظور اين نگاشته نيست، که اين موارد در جاهايي ديگر و مطالبي ديگر مورد توجه قرار گرفته و خواهند گرفت.

قدس
«تهديد ايران ؛ ابزار توجيه شکست» عنوان سرمقاله روزنامه قدس به قلم غلامرضا قلندريان است كه در آن مي‌خوانيد:
رئيس جمهور آمريکا پس از يک سال حضور بحث برانگيز در کاخ سفيد، در حضور کنگره سخنراني سالانه برگزار کرد و به جاي توجيه ناکاميهاي يک ساله خود، ايران را تهديد کرد که عواقب ادامه دادن برنامه هسته اي خود را خواهد ديد.
اظهارات رئيس جمهور آمريکا با گذشت يک سال نشان مي دهد که وي شکستهاي متوالي را در ارتباط با سياستهاي داخلي و خارجي اين کشور متحمل گرديده است و اينک با متهم نمودن حزب رقيب و فرافکني، تلاش مي کند ناکاميهاي خود را پوشش دهد به نحوي که سخنان وي در ارتباط با ايران، عراق، افغانستان و فلسطين مسير خلاف وعده هاي رئيس جمهور دموکرات را طي مي کند.