قابل توجه آن‌هایی که «نذر خون» دارند؛

چرا خون ندادن در روز عاشورا بهتر است؟

طولانی بودن صف‌های اهدای خون و کندی پیشرفت این صف‌ها، مسائلی نیستند که همه اهدا کنندگان خون بتوانند با آن کنار بیایند؛ صف‌هایی که برخی توقع دارند با راه اندازی واحد‌های ویژه و بسیج امکانات، کوتاهش کنند؛ غافل از اینکه کوتاه کردن این صف‌ها به هیچ وجه اتفاق مناسبی نیست و تنها بر ضرر‌ها می‌افزاید.

کد خبر: ۸۳۵۵۰۹

تاریخ: ۲۹ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۶:۱۴

به رغم آنکه نذر خون یکی از سنت‌های حسنه در ایام محرم و به ویژه روز عاشوراست، شواهد حکایت از آن دارد که بهتر است چنین نذری را در این روز ادا نکرد و برای مفید بودنش، آن را به روز‌های بعد موکول کرد.

به گزارش «تابناک»؛ با از راه رسیدن ماه محرم، ادای نذر‌های مختلف در جامعه داغ شده است؛ نذر‌هایی که یکی از رایج‌ترینشان، نذر خون است. نذری برای کمک به بیماران که هر ساله در روز‌های محرم و به ویژه ایام تاسوعا و عاشورا، موجب شکل‌گیری صف‌های طولانی مقابل مراکز انتقال خون و ایستگاه‌های سیار این مرکز در شهر‌های مختلف می‌شود و اغلب با پدید آوردن بحث و سخن‌هایی همراه است.

موضوعی که ممکن است به نظر عجیب برسد، ولی واقعیت دارد؛ اما چگونه ممکن است افزایش شمار کسانی که خون می‌دهند، زیانبار باشد؟ مگر نه اینکه اهدای خون، پسندیده و پر فایده است که به پر کردن ذخایر خون و فرآورده‌های خونی در کشور منجر می‌شود که خیال همه را از تأمین نیاز‌های بیماران راحت می‌کند؟

برای رسیدن به پاسخ این پرسش ها، کافی است بررسی کوچک کرده تا دریابیم که عمر خون و فرآورده‌های خونی بسیار کوتاه است؛ آنقدر کوتاه که لازم باشد مدام صف‌های اهدای خون پر باشد و متقاضیان با حضور در آنها، نیاز‌های فراوان خونی در کشور را تأمین کنند؛ نکته‌ای کلیدی که نشان می‌دهد، چرا شکستن صف‌های انتقال خون در روز‌های تاسوعا و عاشورا اتفاق خوب و مفیدی نیست.

به عبارت بهتر، وقتی در روز‌های محرم و به ویژه تاسوعا و عاشورا، خیل متقاضیان برای ادای نذر خون روانه مراکز انتقال خون می‌شوند، خیلی بیش از ظرفیت این مراکز و نیاز کشور به خون و فرآورده‌های آن، خون گردآوری می‌شود و از آنجایی که عمر این محصولات کوتاه است، عملا اغلب آن‌ها اصراف و هزینه استحصالشان هم به ضرر‌های رقم خورده افزوده می‌شود.

همه این‌ها در حالی است که می‌دانیم مردان هر بار پس از اهدای خون تا سه ماه نمی‌توانند خون اهدا کنند و این مدت برای زنان، چهار ماه است. این عامل موجب می‌شود که بسیاری با نذر خون، عملا از صف اهدای خون در روز‌ها و ماه‌های منتهی به محرم باز بمانند و در نتیجه، خون و فرآورده‌های خونی در این روزها کاهش بیابد.

این در حالی است که می‌دانیم با شکل گیری صف‌های اهدای خون در روز‌هایی مانند عاشورا، عملا خیل بزرگی از متقاضیان اهدای خون تا سه، چهار ماه آینده قادر به خون دادن نخواهند بود که این هم موجب کاهش ذخیره‌های خونی کشور خواهد شد و حتی ممکن است شرایط را بحرانی کند. اینجاست که می‌گوییم ادای نذر خون در روز عاشورا چندان اتفاق خوبی نیست، مگر آنکه نذر در این روز باشد و عمل به آن به بازه‌های بزرگتری موکول شود؛ مثل بازه پیشنهادی مسئولان سازمان انتقال خون برای اهدای خون از عاشورا تا اربعین.

پیشنهادی که عمل به آن می‌تواند منفعت‌های نذر خون را چندین برابر کرده، مانع از اتلاف خون و هزینه‌های استحصال و فرآورده‌گیری از آن شود، ذخایر این محصولات را در حد و اندازه قابل قبول حفظ کند و نزدیک‌تر به چیزی باشد که نذرکنندگان در دل می‌گیرند.