آمريكا به دنبال تغيير رويكرد در افغانستان

کد خبر: ۸۳۳۷۰

تاریخ: ۰۷ بهمن ۱۳۸۸ - ۱۵:۰۱

عضو سابق كميسيون امنيت ملي مجلس با بيان اينكه آمريكا و غرب در نشست لندن به دنبال تغيير رويكرد راهبردي در افغانستان هستند، نزديك شدن غرب به طالبان، امتيازدهي و تغيير رويكردها از حوزه نظامي به حوزه‌هاي غيرنظامي را محتمل دانست.

رضا طلايي‌نيك در گفتگو با خبرگزاري فارس در خصوص نشست لندن درباره افغانستان كه قرار است فردا برگزار شود، گفت: ناكامي‌هاي راهبردي و پياپي آمريكا و غرب از خاستگاههاي اصلي نشست لندن درباره افغانستان است، چرا كه با تحرك و تشديد اقدامات طالبان، طرح‌هاي نظامي و امنيتي آمريكا و ناتو به شدت زير سوال رفته و برغم چالش‌هاي سياسي دروني در افغانستان، امنيت معضل اول اين كشور است.

وي يادآور شد: حمله غافلگيرانه طالبان به مراكز حساس حكومتي در قلب كابل از نشانه‌هاي بارز شكست نظامي آمريكا و ناتو در افغانستان بود و راهبردهاي غلط آمريكا و متحدانش در افغانستان، ناامني‌ها و نابساماني‌هاي اين كشور را تشديد كرده است.

عضو سابق كميسيون امنيت ملي مجلس با بيان اينكه آمريكا و غرب به دنبال تغيير رويكرد راهبردي در افغانستان با نشست لندن هستند، اظهار داشت: در كنفرانس لندن احتمال نزديك شدن غرب به طالبان، امتيازدهي و يا تغيير رويكردها از حوزه نظامي به حوزه‌هاي غيرنظامي هم وجود دارد زيرا برغم لشكركشي آمريكا و غرب به افغانستان هدف اصلي و بلندمدت از حضور در اين كشور، ايجاد ساختارهاي وابسته براي سلطه سياسي است.

طلايي‌نيك اضافه كرد: آمريكا و غرب براي تامين منافع سلطه جويانه بلندمدت به دنبال نابودي طالبان و القاعده نيستند بلكه تداوم چالش و درگيري بين نيروهاي سياسي و نظامي افغانستان و ايجاد ارتباط با همه آنان به طور پنهان و پيدا در راستاي منافع سلطه جويانه از سوي آمريكا در افغانستان دنبال مي‌شود.

به گفته وي بهره برداري استراتژيكي و ژئوپلتيكي از حوزه نفوذ و تسلط بر سياست‌هاي افغانستان هدف نهايي آمريكا و غرب براي كنترل راهبردي منطقه و قدرتهاي پيراموني افغانستان است.
وي تصريح كرد: وجود قدرتهاي مهمي مانند ايران، روسيه، چين و هند در پيرامون افغانستان و اهداف مداخله جويانه آمريكا در منطقه نشست لندن را به اتخاذ سياست‌هاي جديد خواهد كشاند.

عضو سابق كميسيون امنيت ملي مجلس گفت: آمريكا و غرب با اتكا به اهداف سلطه‌جويانه به استقلال، امنيت و پيشرفت واقعي افغانستان اهميتي نمي‌دهد بلكه استفاده ژئوپلتيكي و استراتژيكي از ايجاد حوزه نفوذ در افغانستان براي رقابت و كنترل قدرتهاي منطقه‌اي موجب ناكامي ها در تامين امنيت و آرامش افغانستان بوده است.

وي اظهار داشت: بدون اتكا به توان ملي افغانستان و مشاركت كشورهاي همسايه و به ويژه ايران و پاكستان، غرب در امنيت سازي و كمك به افغانستان ناكام خواهد ماند.

طلايي‌نيك گفت: از زمان حضور غربي‌ها در افغانستان توليد و عرضه مواد مخدر اين كشور به جهان چندين برابر شده است و افكار عمومي و به ويژه مردم افغانستان از اهداف مبهم غربيها به شدت نگران هستند و يكي از علل تحرك و بقاي طالبان در افغانستان رفتارها و سياست هاي غلط و سلطه جويانه غربي هاست كه نيروهاي غربي در مبارزه با تروريسم و مواد مخدر در افغانستان شكست آشكار و غير قابل انكار داشته است.

وي يادآور شد: مردم اروپا از ناكامي نظاميان غرب در مبارزه با مواد مخدر و تروريسم در افغانستان نارضايتي شديد دارند كه كنفرانس لندن براي انحراف افكار عمومي و سرپوش گذاشتن به ناتواني و ناكامي نيروهاي غربي در مبارزه با تروريسم و مواد مخدر است.

عضو سابق كميسيون امنيت ملي مجلس خاطرنشان كرد: طبق تجربه تاريخي و واقعيت‌هاي محيطي، نيروهاي فرامنطقه‌اي بدون مشاركت نيروهاي داخلي افغانستان و كشورهاي همسايه قادر به كنترل تروريسم، مواد مخدر و حمايت عملي از ساماندهي امور افغانستان نيستند.

به گفته وي تلاش‌هاي نسبي دولت افغانستان برغم فشارهاي داخلي و دخالت‌هاي نيروهاي فرامنطقه‌اي براي مردم افغانستان رضايت بخش نبوده و نيروهاي بيگانه در افغانستان با ايجاد حاشيه امن براي خود به دنبال نهادينه كردن نفوذ سياسي، فرهنگي و اقتصادي در ساختارهاي افغانستان هستند كه دستيابي به منافع خاص سياسي، فرهنگي و اقتصادي علاوه بر بهره برداري نظامي از افغانستان براي اهداف منطقه‌اي، موجب بي‌اعتمادي مردم افغانستان به نيروهاي بيگانه شده است.

وي در عين حال يادآور شد كه ايران، پاكستان و ساير همسايگان در صورت فراهم شدن زمينه مناسب در مقايسه با نيروهاي فرامنطقه‌اي بيشترين كمك به امنيت و پيشرفت افغانستان را خواهند داشت كه كمك‌هاي گوناگون اقتصادي و حمايت‌هاي سياسي ايران از دولت سازي و ساماندهي امور افغانستان قابل مقايسه با عملكرد ساير كشورها نيست.

طلايي نيك افزود: قدرداني مردم و دولت افغانستان از حمايت‌ها و كمك‌هاي ايران، شاخص بارزي براي رويكرد سالم و سازنده ايران در رابطه با افغانستان و مقايسه روشني در اهداف نامناسب ساير كشورها است.