حرمت دانشجو زیر پای دلالان !

تبلیغات گسترده ای در خیابانهای پر رفت و آمد تهران و در فضای سایبر با عنوان کار پاره وقت مخصوص دانشجویان مشاهده می شود. قبل از اینکه بدانیم این کارهای دانشجویی چیست، امید می بندیم که عنوان "دانشجویی" یادآور یک عنوان با عظمت و متناسب با جنبه های هویتی دانشجو و دانشگاه باشد و نه عنوانی که از سر ناچاری برای کسب درآمد مجبور است دست به هر کاری بزند.

کد خبر: ۸۲۷۹۸

تاریخ: ۰۴ بهمن ۱۳۸۸ - ۱۱:۱۷

دعوت دانشجویان برای بازاریابی لوازم آرایشی، بدلی جات، لباس خارجی، CD و ... در محیط خوابگاههای دانشجویی و در سطح جامعه پدیده ای است که هر چند خود را با ظاهر درآمدزایی به صورت پاره وقت برای دانشجویان نشان می دهد اما اثرات آن زیانبارتر از یک شغل پاره وقت است.

به گزارش خبرنگار مهر، تبلیغات گسترده ای در خیابانهای پر رفت و آمد تهران و در فضای سایبر با عنوان کار پاره وقت مخصوص دانشجویان مشاهده می شود. قبل از اینکه بدانیم این کارهای دانشجویی چیست، امید می بندیم که عنوان "دانشجویی" یادآور یک عنوان با عظمت و متناسب با جنبه های هویتی دانشجو و دانشگاه باشد و نه عنوانی که از سر ناچاری برای کسب درآمد مجبور است دست به هر کاری بزند.

آنچه از یک کار دانشجویی به صورت پاره وقت انتظار می رود استخدام نیمه وقت دانشجویان در انجام پروژه های تحقیقاتی و یا حداقل انجام تایپ یا ترجمه متون است اما آگهی هایی که عناوین برخی آنها عبارت از "کار نیمه وقت، درآمد خوب، کار دانشجویی"،  "کار دانشجویی؛ اگر تمایل دارید بازاریاب ما باشید"، "کار مخصوص دانشجویان"، "کار نیمه وقت ویژه دانشجویان آقا و خانم"، "کار فروش با ساعت کار انتخابی، دانشجویان - خانمها و آقایان" و ... است کار دیگری را به دانشجویانمان معرفی می کنند.

"کار فروش با ساعت کار انتخابی، دانشجویان - خانمها و آقایان: اگر در جستجوی کاری با ساعت کار انتخابی هستید و انگیزه پیشرفت و درآمد متناسب با فعالیت خود دارید با ما تماس بگیرید. شماره های تماس : ......." تماس خبرنگار مهر با انتشار دهنده این آگهی حاکی از این بود که منظور از "کار فروش" فروش لوازم آرایشی و بهداشتی است.

وقتی زمینه بازاریابی مورد نظر مشخص می شود تاثر توام با تعجب در ذهن نقش می بندد از این جهت که چرا باید شان و جایگاه دانشجو در حدی تصور شود که بخواهد به بازاریابی لوازم آرایشی و لباسهای خارجی بپردازد. البته این نه به آن معنا که بازاریابی لوازم آرایشی و یا لباس شغلی نامناسب است بلکه از این بابت که تناسبی با کارکردهای مورد انتظار از یک دانشجو را ندارد.

در پی اظهارات خانمی که پاسخگوی این تماس بود، بیش از آنکه تاثر و تعجب بخاطر بی توجهی به شان و جایگاه دانشجو نمود پیدا کند، دلایل وی برای انتخاب دانشجویان به عنوان بازاریابان "لوازم آرایشی" جلب توجه می کنند. وی برای متقاعد کردن و دلگرم نمودن به اصطلاح دانشجویی که خواستار همکاری برای فروش محصولات آرایشی بهداشتی بود عنوان کرد: "شما دانشجو هستی، در لحظه تعداد زیادی دانشجوی جوان خوش ذوق و علاقمند به زیبایی و خوشپوشی که اتفاقا دوست و آشنای شما هم هستند در اطرافت قرار دارند که می توانی بازاریابی محصولات را انجام دهی. به اضافه اینکه هر کدام از این دانشجویان می توانند ناخودآگاه بازاریاب محصولات شما در خانواده و دوست و آشنایشان باشند. پس به این بازار بکر که در دوران دانشجویی نصیبت شده توجه کن!"

راهنمای کامل دانستنیهای قبل و بعد از ازدواج شامل چند DVD و CD از جمله محصولاتی است که از دانشجویان برای بازاریابی آن دعوت به عمل آمده است. در آگهی مربوط به بازاریابی این محصول قید شده "آیا قصد ازدواج دارید؟؟؟ آیا از ازدواج کردن می ترسید؟؟؟ و ..." اینکه این محصول تا چه اندازه می تواند با استانداردها و معیارهای فرهنگی جامعه ایرانی مطابقت داشته باشد سئوالی است که ناظران فرهنگی باید آن را مورد توجه قرار دهند. همچنین وقتی دانشجویان به عنوان بازاریاب های این محصول انتخاب می شوند، آیا می توان حدس زد که اولین محیطی که درگیر آموزه های این DVD و CD ها می شود کجاست و کدام بخش از سرمایه های انسانی کشور هستند.

"کار مخصوص دانشجویان:
اگر از فن بیان و اعتماد به نفس بالا برخوردار هستید و خواهان شغلی مطابق با ساعات آزاد خود می باشید با ما تماس بگیرید.
شماره تماس : ....." تماس با انتشار دهنده این آگهی نشان داد که دانشجویان را برای بازاریابی محصولات آرایشی و بدلی جات در نظر گرفته است.

متن آگهی اینترنتی دیگر چنین است: "کار دانشجویی، اگر تمایل دارید بازاریاب ما باشید. گروه ما در حوزه انجام پایان نامه،  تحقیق های دانشجویی، کافی نت، فروش لپ تاپ و...  فعالیت دارد. شما می توانید در صورت تمایل برای ما از بین هم دانشگاهی های خودتان مشتری پیدا کرده و پورسانت عالی دریافت کنید. کار شما فقط و فقط پیدا کردن مشتری برای ما."

در بخشی از آگهی دیگری که درباره بازاریابی CD است آمده است: "در هر استان یا هر شهری که هستید فروشنده سی دی های ما در محل کار، خوابگاه یا منزل خود باشید و درآمد خوبی داشته باشید. نیاز به سرمایه آنچنانی نیست. دانشجویان، دانش آموزان و کارمندان می توانند این سی دی را در محل کار یا تحصیل خود به فروش برسانند و با یک کار پاره وقت درآمد خوبی کسب کنند ...."

در وهله اول به نظر می رسد که عده ای با استفاده از مشکلات مالی دانشجویان و فقدان نقدینگی کافی در دست آنها قصد دارند از نیاز و نیروی جوان و فعال آنها استفاده اقتصادی ببرند. به نظر می رسد این جریان نمی تواند دانشگاه، متولیان فرهنگی و خانواده ها را فقط به واسطه اشتغال دانشجویان به اموری متفاوت با رسالت و جایگاهشان نگران کند. نگرانی مضاعف آنجاست که فعالیت اقتصادی در قالب بازاریابی محصولات آرایشی، لباسهای خارجی، بدلی جات و ... توسط دانشجویان که اولین فضای در دسترشان فضای دانشگاه است، راهی برای ورود و غلبه محصولات فرهنگی از این دست در دانشگاه و متاثر نمودن فضای فرهنگی دانشگاه باشد.

امید می رود متولیان امر در کنار آسیب شناسی و رصد تبلیغات و آگهی هایی که دانشجویان را به عنوان بازاریابانی برگزیده می دانند، نه تنها به ایجاد فضای کار دانشجویی متناسب با جایگاه دانشجویان اقدام کنند بلکه اهتمام لازم نسبت به تولید کالاهای فرهنگی متنوع و متناسب با مولفه های ایرانی اسلامی را نیز به خرج دهند تا روزی نرسد که شاهد پیش گرفتن بازار کالاهای پیش پا افتاده در خوابگاههای دانشجویی از بازار کالاهای فرهنگی متناسب با هویتمان باشیم.