رقابت 19 کاندیدا برای ریاست کاراته

کاراته ایران با وجود برخورداری از پتانسیل بالا در بخش‌های فنی به جای طی‌کردن مسیر پیشرفت، سرگرم برخورد با منتقدان خود ساخته و مخالفان دلسوز بوده است. گاهی پیشکسوتان در راس امور قرار گرفته و برخی از آنها ساز خود و سبک مورد علاقه خود را کوک کرده و گاهی هم به طورکل از فدراسیون کنارگذاشته می شوند.

کد خبر: ۸۱۴۵۴

تاریخ: ۲۶ دی ۱۳۸۸ - ۱۰:۲۰

مجمع انتخابات فدراسیون کاراته در حالی صبح یکشنبه با حضور 19 کاندیدا برگزار می شود تا روز شنبه صلاحیت نامزدهایی از سوی سازمان تربیت بدنی تایید شده است که از شانس کمی برای ریاست این فدراسیون برخوردارند.

به گزارش مهر، بر اساس برنامه اعلام شده از سوی سازمان تربیت بدنی مجمع انتخابات فدراسیون کاراته برای تعیین رئیس آینده این فدراسیون فردا (یکشنبه) در محل آکادمی ملی المپیک برگزار خواهد شد.

برای حضور در این انتخابات و تصدی پست ریاست 19 نفر کاندیدا ثبت نام کرده اند که در نوع خود یک رکورد محسوب می شود. اینکه از اهالی این رشته 19 نفر به این نتیجه رسیده اند که کاراته نیاز به تغییر دارد و برای انجام همین تغییرات وارد میدان رقابت شده اند حائز اهمیت بوده و مورد توجه قرارخواهد گرفت.

سازمان تربیت بدنی تاکنون تنها صلاحیت 6 نفر از این جمع 19 نفره را اعلام کرده، جهانبخش ناصری، آیدین محمدی، حسن سلطانی، حمیدرضا حصارکی، حسن میرزا عبدالله و فتح اله حسن لویی تایید صلاحیت شده اند.

علیرضا آهی، مهدی ابراهیمی، حمیدرضا عباسی مقدم، علیرضا آریازند، احمد صافی، سعید دباغ، قاسم سعیدی، یوسف صنعتی، مجید باغدارنیا، عباس احمد پناهی، علیرضا سمندر، کیکاوس سعیدی و محمدعلی زمانی دیگر نامزدهای احراز پست ریاست فدراسیون کاراته هستند.

در واقع نفراتی که کمترین شانس را دارند مورد تائید قرار گرفته اند و مدعیان رسیدن به صندلی ریاست به احتمال فراوان امروز مورد تائید قرار خواهند گرفت.

آن طور که از شواهد امر پیداست سازمان تربیت بدنی برای سپردن سکان هدایت فدراسیون کاراته هنوز به جمع‌بندی لازم نرسیده است. شاید حواشی اخیر موجب افزایش تردیدها شده است ولی نکته‌ای که در این بین مسئولان سازمان تربیت بدنی باید مد نظرنظر قرار دهند اینکه اهالی این رشته از حاشیه و مشکلات اخیر خسته شده و نیازمند آرامش هستند.

متاسفانه کاراته در سالهای اخیر با مشکلات عدیده‌ای دست به گریبان بوده که مدیریت یکی از همین مشکلات بوده که موفق نشده با یک برنامه ریزی دقیق و ایجاد وفاق و همدلی کاراته را جلو هدایت کند.

پس از آنکه درسال 2004 تیم ملی از رقابتهای جهانی مکزیک برگشت و حبیب‌الله ناظریان به دلیل مشکلات عدیده با مدیریت وقت سازمان تربیت بدنی کنار رفت، کاراته ایران تاکنون روز خوش به خود ندیده است. سمندر، عالمی، کتیرایی و آهی از آن زمان تاکنون نتوانسته‌اند ثبات را به این فدراسیون بازگردانده و حواشی را از بین ببرند.

اینکه چرا کاراته نمی‌تواند به یک جمع‌بندی لازم برای رسیدن به یک مدیریت تخصصی و برنامه مدار برسد بیش از هر چیز به لابی‌های پشت پرده بر می گردد که باعث می شود مدعیان ریاست در آخرلحظه به نفع یک نفرکه تنها وعده و وعید را سرلوحه قرار داده کنار بروند.

پیش بینی اینکه از میان این 19 نفرهم تنها سه یا چهار نفر در انتخابات باقی بمانند کار سختی نخواهد بود ولی آیا برای انتخاب رئیس آینده به سوابق افراد و کارنامه آنها در کاراته توجه می شود.

رئیس هیئتی یا رئیس سبکی که در استان و سبک خود خود نه تنها کاری نکرده بلکه با مشکلات فراوانی دسته و پنجه نرم می کند و یا کسی که سابقه ریاست دارد و فدراسیون را در زمان مدیریتش به ناکجا آباد رساند و... افرادی از این دست چگونه می توانند در فدراسیونی با بیش از 80 سبک و حواشی متعدد مدیریت کند؟

امیدواریم مسئولان سازمان تربیت بدنی با نگاهی دقیق و کارشناسانه به سوابق و کارنامه نامزدها نفرات رئیس آینده این فدراسیون را انتخاب کند. فردی که بتواند در جهت ساماندهی سبک ها، برخورد مناسب با مربیان ، داوران و قهرمانان ، تلاش برای گرفتن حق ایران در مجامع بین المللی و... گام بردارد.